• شرکت تضامنی :
ماده ۱۱۶ قانون تجارت شرکت تضامنی را تعریف کرده و بیان می دارد :
شرکت تضامنی، شرکتی است که در تحت اسم مخصوص، برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر، با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود :
اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام قروض کافی نباشد، هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.
هر قراری که بین شرکاء خلاف این، ترتیب داده شده باشد، درمقابل اشخاص ثالث، بی اثر خواهد بود.

• شرکت سهامی :
ماده یک لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت، شرکت سهامی را چنین تعریف می کند :
شرکت سهامی، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی سهام آنها است.

• مهمترین فرق هایی که بین شرکت تضامنی و شرکت های سهامی وجود دارد، از قرار زیر می باشد:
1. تعداد صاحبان سهام در شرکت های سهامی عام حداقل ۵ نفر هستند. و حداقل تعداد سهامداران درشرکت های سهامی خاص ۳ نفر می باشند. ولی در شرکت تضامنی حداقل شرکاء دو نفرهستند.
۲‌. آورده سهامداران به شرکت سهامی به نام ( سهم ) نامیده می شود. ولی آورده شرکای ضامن به شرکت تضامنی به نام ( سهم الشرکه یا قسم) موسوم است.
۳. مسئولیت صاحبان سهام در شرکت های سهامی محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست. ولی مسئولیت شرکاء در شرکت های تضامنی براساس تصامن قرار دارد. یعنی هریک از شرکاء به تنهایی مسئول پرداخت تمام قروض و تعهدات شرکت می باشد.
۴. تشکیل دهندگان شرکت های سهامی در نهایت ( سهامدار) یا ( یا صاحب سهام) نامیده می شوند. ولی تشکیل دهندگان شرکت تضامنی ( شریک ضامن) نامیده می شوند.
۵. در شرکت های سهامی، روابط سهامداران نسبت به یکدیگر بر مبنای مقررات اساسنامه می باشد و مسئولیت آنها درقبال هم واشخاص ثالث یکسان است. ولی روابط شرکاء درشرکت های تصامنی مطابق قرارداد شرکتنامه است و مسئولیت شرکاء درقبال اشخاص ثالث تضامنی است. اما مسئولیت آنها نسبت به هم درتأدیه قروض شرکت درصورت عدم پیش بینی ترتیب دیگری در شرکتنامه، به نسبت سرمایه هریک از آن ها در شرکت خواهد بود.
۶. برگرفته از مواد ۲۲۳ تا ۲۲۶ لایحه اصلاحی قسمتی از قانون تجارت، در صورت انحلال شرکت سهامی، طلبکاران شرکت سهامی برای وصول طلب خود برطلبکاران شخصی سهامداران حق تقدم دارند. ولی در شرکت های تضامنی، طلبکاران شرکت بر طلبکاران شخصی شرکاء، حق تقدم ندارند.
۷. درشرکت های سهامی عام، نقل وانتقال سهام نمی تواند مشروط به موافقت مدیران شرکت یا مجامع عمومی صاحبان سهام باشد، و در شرکت های سهامی خاص، اساسنامه نسبت به مورد تعیین تکلیف می کند. ولی در شرکت های تضامنی هیچ یک از شرکاء نمی تواند سهم الشرکه خود را به دیگری منتقل کند، مگر با رضایت تمام شرکاء.
۸. سهامدار جدیدی که به شرکت سهامی وارد می شود، مسئولیت او محدود به مبلغ اسمی سهام مورد خریداری است، مگر شرایط خصوصی موافق مقررات قانون در بین باشد. ولی در شرکت تضامنی، هرکس به عنوان شریک ضامن وارد شود، مسئول قروضی هم خواهد بود که شرکت قبل از ورود او داشته است. و این مسئولیت قهری است. یعنی اگر در شرکت نامه رسمی هم موضوع به سکوت برگزار شود، چنین مسئولیتی خود به خود متوجه شریک ضامن جدید خواهد بود.
۹. در شرکت سهامی قسمتی از مبلغ سهام مورد تعهد نقداً پرداخت می شود و قسمتی دیگر به هنگام مطالبه قسمت پرداخت نشده سهام، واریز می گردد. ولی در شرکت تضامنی باید حتماً تمام سهم الشرکه های نقدی پرداخت و سهم الشرکه های غیرنقدی به رضایت تقویم و تسلیم شده باشد.
۱۰. در شرکت های سهامی مدیران شرکت فقط از بین صاحبان سهام انتخاب می شوند. ولی در شرکت تضامنی امکان انتخاب مدیر از خارج از شرکت نیز وجود دارد.
” می توان گفت این پیش بینی شاید مبتنی براین است که در شرکت های تضامنی کلیه اختیارات هیأت مدیره و مدیرعامل جدا ازهم می باشد. و مدیرعامل را می توان ازغیراعضای هیأت مدیره نیز انتخاب نمود. “

   



برای شروع یکسری از فعالیت های تجاری و بازرگانی اخذ کارت بازرگانی اجباری می باشد ، این کارت برای تمامی افراد حقیقی و حقوقی به منزله مجوز فعالیت در امور بازرگانی و صادرات و واردات می باشد.
این فعالیت ها شامل انواع فعالیت تجاری از قبیل :ثبت سفارش و ترخیص کالا همچنین واردات کالا و حق العملکاری در گمرکات و صادرات کالاهای مجاز در ایران می باشد.

اخذ کارت بازرگانی جهت انجام امور ذیل ضروری می باشد:
1-ثبت سفارش و ترخیض کالا
2-واردات از مناطق ازاد
3-مبادرت به حق العمل کاری در گمرگ
4-صادرات هر نوع کا لا های مجاز

اما در مواردی که در قانون به آن اشاره گردیده است اخذ کارت بازرگانی ضروری نیست اما یک نوع معافیت های قانونی است:
1- شرکت های تعاونی مرز نشینان
2-ملوانان ایرانی شاغل در شناور های که در بین سواحل ایران و سایر کشورها در تردد هستند
3-پیله واران
4-کارگران ایرانی شاغل درخارج از کشور در صورت داشتن کارنامه شغلی از وزارت کار

شرایط لازم جهت اخذ کارت بازرگانی طبق بنا بر ماده 10 ایین نامه مقرارت صادرات و واردات ایران:

1-اشخاص حقیقی ایرانی باید حداقل 21 سال تمام را داشته باشند
2-داشتن کارت پایان خدمت یا معافیت از نظام برای .اقایان
3-داشتن 3 سال سابقه فعالیت های تجاری یا تولیدی (البته باید 2 نفر از دارندگان کارت بازرگانی معرف باشند)
4- داشتن محل کسب ( متناسب با رشته فعالیت ) و ثبت شرکت اعم از ملکی یا استیجاری
5-دارا بودن دفاتر قانونی دفاتر قانونی با ارائه اظهار نامه های ثبتی
6-داشتن حساب جاری معتبر نزدیکی از بانک های عامل کشور
7- نداشتن کار تمام وقت در رابطه با استخدام رسمی یا وزراتخانه و سازمان های دولتی و قوای سه گانه
8- عدم ورشکستی به تقصیر و تقلب و نداشتن محکومیت کیفری
9-هر شخص اعم از حقوق و حقیقی نمی تواند بیش از یک کارت بازرکانی داشته باشند
نکته مهم : تمدید کارت بازرگانی می باشد که هر {5} سال می باشد و بعد از این مدت اگر برای تمدید کارت اقدام نشود کارت بازرگانی باطل می شود

مدارک مورد نیاز برای کارت بازرگانی اشخاص حقیقی
1-در خواست صدور کارت بازرگانی
2- تصویر مدرک تحصیلی (حداقل د یپلم  )
3-تصویر کارت ملی
4-تکیمل یک برگ فرم عضویت اتاق بازرگانی ( به فارسی و انگلیسی )
5-تعهد نامه عضویت در اتاق بازرگانی
6-تکمیل 2 برگ فرم مشخصات بازرگانی
7-اصل و تصویر فرم بانک مبنی بر حسن اعتبار بانکی
8-تکیمل فرم مشخصات فردی اعلام معرف ها و تصویر کارت بازرگانی مبتی بر تایید سابقه تجارتی بیش از 3 سا ل
9-اصل و تصویر فرم تعهد نامه دریافت کارت بازرگانی و تصدیق امضای متقاضی از سوی دفاتر اسناد رسمی
10-دو برگ اصل اظهار نامه ثبت نامه در دفاتر بازرگانی به گواهی اداره ثبت شرکت ها
11-اصل و تصویر گواهی پلمپ دفاتر از ادراه ثبت شرکت ها
12-اصل و تصویر گواهی عدم سو پیشینه
13-پنج قطعه عکس  ( 3 در 4 )
14-تصویر از تمامی صفحات شناسنامه متقاضی و رویت اصل ان
15-تصویر پایان خدمت یا معافیت سربازی –برای اقایان
16-تصویر از تمامی صفحات سند مالکیت شش دانک یا ارائه اجاره نامه محضری محل کار
17-اصل و تصویر فیش های واریزی

مدارک مورد نیاز جهت اخذ کارت بازرگانی اشخاص حقوقی

1- تکمیل 3 برگ فرم عضویت اتاق بازرگانی و تعهد نامه عضویت در اتاق بازرگانی
2- تکمیل 5 برگ فرم مشخصات بازرگانی
3-اصل و تصویر فرم بانکی مبنی بر حسن اعتبار بانکی
4-تصویر مدرک تحصیلی ( حداقل دیپلم )
5-تصویر کارت ملی
6-اصل و تصویر فرم تعهد نامه دریافت کارت بازرگانی و تصدیق امضای متقاضی از سوی دفاتر اسناد رسمی
7- اصل اظهار نامه ثبت نامه در دفاتر بازرگانی که به تایید ادره ثبت رسیده باشد
8-اصل و تصویر گواهی پلمپ دفاتر از اداره ثبت شرکت ها
9-اصل و تصویر گواهی عدم سو پیشینه
10-چهار قطعه عکس ( 6 در 4 )
11-تصویر تمامی صفحات شناسنامه (سن متقاضی حداقل 18 سال تمام ) و رویت اصل آن
12-تصویر کارت پایان خدمت یا تصویر معافیت از خدمت سربازی .برای اقایان
13- کپی از کلیه صفحات سند ما لکیت شش دانگ یا ارائه اجاره نامه مخصوص محل کار

   


ثبت برند لوازم برقی

سه شنبه 2 مرداد 1397 نویسنده: درسا م |


کلمه برند (brand) ریشه در کلمه اسکاندیناوی برندر دارد. در واقع ، در آن زمان نام تجاری وسیله ای برای تشخیص صاحبان اصلی حیوانات به حساب می آمد و صاحب حیوانات با سوزاندن تن آن ها به شکل یک علامت ویژه ، آن ها را علامت گذاری می کردند. به طور کلی ، این نشانه ها اولین شکل دیداری نام تجاری را تشکیل می دادند.
امروزه، برندها ، نشانه ای از موقعیت و موضوع آن محصول می باشند که به منظور شناساندن کالاها و خدمات یک فروشنده یا گروهی از آن ها از محصولات رقبا به کار برده می شوند.
برندها بسته به این که قرار است چه چیزی را معرفی کنند، انواع مختلفی دارند. بعضی از انواع برندها را با هم مرور می کنیم :
1. برند محصول : برند کردن یک محصول یا خدمت خاص .
2. برند شرکتی : یک شرکت که چندین محصول یا خدمات مختلف دارد.
3. برند شخصی : مانند یک ورزشکار
4. برند جغرافیایی : مانند یک شهر خاص
5. برند عمومی : مانند مراسم های حکومتی
6. برند فرهنگی : مانند یک مراسم فرهنگی
7. برند مذهبی : مانند یک مسجد یا کلیسا
هر شخص اعم از حقیقی یا حقوقی (شرکت یا فرد) مدارکی دال بر تولید- توزیع- بسته بندی- خرید و فروش و یا واردات و صادرات کالا) و یا مدارکی جهت فعالیت در زمینه خدماتی خاص داشته باشد می تواند در همان زمینه تقاضای ثبت نام و لوگوی خود را بدهد.
در این مقاله، به بررسی شرایط و مدارک ثبت برند لوازم برقی به عنوان یکی از برندهای پر مخاطب می پردازیم .

    شرایط ثبت برند لوازم برقی

علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند، باید مشخص جنس و به نحوی باشد که بتوان آن را در انحصار صاحب علامت دانست مثلاَ برای کلاه علامت کلمه ” کلاه ” مشخص جنس نخواهد بود زیرا از کلمه ” کلاه ” منحصر بودن آن به یک نوع کلاه معلوم نمی شود ولی برای چایی استعمال شکل یا کلمه کلاه مانعی ندارد و خریدار می تواند چای کلاه نشان را از فروشنده مطالبه و خریداری نماید. همچنین اسامی عام نیز به جهت اجناسی که از آن نوع هستند استعمال نمی شوند زیرا معرف جنس نخواهند بود.

    مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند لوازم برقی

علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :

الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10

ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی

   


ثبت شرکت قلاب دوزی

سه شنبه 2 مرداد 1397 نویسنده: درسا م |

استفاده از تزئینات و هنرهای دستی جهت زیباتر ساختن محیط پیرامون انسانها از اهمیت بسیاری برخوردار می باشد جهت دستیابی به این امر هنرها و صنایع دستی همواره مورد توجه بوده اند یکی از این رشته ها که دارای نقش تزیینی پر کاربردی در اطراف ما می باشد هنر قلاب دوزی است.

از هنر قلاب دوزی را برای تزیین سجاده ، جا قرآنی ، لبه پرده ، رومیزی ، رویه کوسن ، لبه یقه ، دامن پیش سینه ی لباس های زنانه ، سقف آویز های پارچه ای و … استفاده می شود.
مسلما یکی از راههای دستیابی به توسعه کسب و کار در این زمینه و سود و اعتبار بالاتر و همچنین ورود به عرصه های جدی تجارت داخلی و خارجی ، ثبت شرکت می باشد. از طریق ثبت شرکت می توانید از امتیازاتی نظیر دریافت اعتبارات وام تسهیلات ، اخذ و اعطای نمایندگی رسمی بهره مند گردید.
برای ثبت شرکت قلاب دوزی بنا به قانون تجارت ایران می توانید هر یک از انواع شرکت های تجاری را برای شروع فعالیت برگزیدند، اما مناسب ترین قالب ها جهت این فعالیت شرکت بامسئولیت محدود و شرکت سهامی خاص می باشد که از رایج ترین انواع شرکت های تجاری به شمار می آیند.

شرایط ثبت شرکت قلاب دوزی سهامی خاص
1-مطابق ماده ۳ لایحه اصلاحی قانون تجارت :حداقل تعداد سهامداران در شرکت سهامی خاص ۳نفر می باشد 1نفر بازرس که بازرسین نباید از اعضا باشند ، حداقل ۳۵درصد سرمایه می بایست نقداَ پرداخت شود.
2- حداقل سرمایه در شرکت سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد.( ماده ۵لایحه اصلاحی قانون تجارت

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت قلاب دوزی سهامی خاص
1- دونسخه اظهار نامه تکمیل شده با امضاء موسسین
2- دو نسخه اساسنامه تکمیل شده با امضاء موسسین
3-اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه تعهدی (حداقل ۳۵%سرمایه) در حساب شرکت در شرف تاسیس همراه با فیش پرداختی
4-اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد
5-تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت از جمله صفحه اول شناسنامه وکارت ملی سهامداران، مدیران و بازرسان
6- گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضاء هیات مدیره، مدیر عامل و بازرسان
7- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین با امضاء موسسین
8- دو نسخه صورتجلسه هیأت مدیره با امضاء تمامی اعضاء هیأت مدیره
9- اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد

شرایط لازم جهت ثبت شرکت قلاب دوزی با مسئولیت محدود
1- در شرکت با مسئولیت محدود تعداد شرکا حداقل ۲نفر میباشد
2- حداقل سرمایه برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود یک میلیون ریال است
3- در شرکت با مسئولیت محدود باید کل سرمایه تحویل مدیر عامل شرکت شده و مدیر عامل اقراریه دریافت نماید

مدارک مورد نیاز ثبت شرکت قلاب دوزی با مسئولیت محدود
1- دو برگ تقاضا نامه شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضاء ذیل تقاضا نامه توسط کلیه سهامداران
2- دوبرگ شرکتنامه شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضاء ذیل شرکتنامه توسط کلیه سهامداران
3- دوجلد اساسنامه شرکت با مسئولیت محدود و امضاء ذیل تمام صفحات ان توسط کلیه سهامداران
4- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین و هیات مدیره که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد
5- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد
6- فتوکپی شناسنامه و کارت ملی برابر اصل شده کلیه سهامداران ودر صورتی که مدیر عامل خارج از اعضاء هیأت مدیره باشد (برابر اصل در مراجع قضایی یا دفاتر اسناد رسمی صور میگیرد)
7- فتوکپی شناسنامه و کارت ملی بازرسین
8- گواهی عدم سوءپیشینه
9- معرفی نامه نمایندگان، در صورتی که سهامداران و اعضاء هیات مدیره از بین اشخاص حقوقی باشندو ارائه تصویر روزنامه رسمی اگهی تاسیس با آخرین تغییرات آن
10- تاییدیه هیأت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار، مبنی بر غیر دولتی بودن آن
11- اخذ مجوز در صورت نیاز بنا به تشخیص کارشناس اداره ثبت شرکت‌ها 

   


نکات مهم درباره بازرسان شرکت سهامی

سه شنبه 2 مرداد 1397 نویسنده: درسا م |

برابر ماده اول لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24 اسفند ماه 1347 که می گوید : ”  شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است” ، در شرکت سهامی ، سرمایه شرکت به سهام متساوی القیمه تقسیم شده ، مبلغ اسمی سهام و وحتی در صورت تجزیه آن به قطعات سهام باید متساوی باشد.
ارکان شرکت سهامی طبق قانون تجارت عبارتند از مجمع عمومی، هیات مدیره و بازرس. ممکن است شرکتی مطابق اساسنامه خود دارای ارکان دیگری نیز باشد مانند شورای فنی یا شورای عالی معاملات .
در این نوشتار، به نکات مهم راجع به بازرسان شرکت سهامی می پردازیم .

    بازرس

از آنجا که تمام سهامداران شرکت پیوسته در محل شرکت حضور ندارند و عملاَ نیز میسر نیست که دائماَ کلیه اطلاعات و جریان امور توسط شرکت به یکایک آنان ارائه شود، مضافاَ به اینکه چه بسا تمام آنان از دانش و تخصص لازم برای کنترل امور شرکت برخوردار نباشند، قانون پیش بینی کرده است که بازرس یا بازرسانی همه ساله از سوی آنان تعیین شوند تا کلیه امور شرکت را مطابق ضوابطی که در قانون مقرر است و استانداردهای حسابرسی ایجاب می نماید زیر نظر داشته باشند و گزارش های لازم را به صاحبان سهام بدهند.

    نحوه انتخاب و مدت تصدی

مجمع عمومی همه ساله شخص یا اشخاصی را به عنوان بازرس و بازرس علی البدل انتخاب می نماید. در شرکت های سهامی عام ، این افراد باید از میان اشخاصی انتخاب شوند که در فهرست تهیه شده از سوی وزارت امور اقتصادی و دارایی به عنوان بازرس واجد صلاحیت نام برده شده اند.
بازرس ممکن است شخص حقیقی یا حقوقی باشد. در صورت اخیر موضوع فعالیت شخص حقوقی باید مناسب با این وظیفه باشد. ضمناَ برخی اشخاص نمی توانند به سمت مزبور گمارده شوند :
1- اشخاص مذکور در ماده 111 ( محجورین ، ورشکستگان و مرتکبین برخی جرائم از جنحه و جنایت )
2- مدیران و مدیرعامل
3- اقرباء سببی و نسبی مدیران و مدیرعامل تا درجه سوم از طبقه اول و دوم
4- هر کس که خود یا همسرش از مدیران یا مدیرعامل به طور موظف حقوق دریافت می کند .
عزل و نصب بازرسان در هر زمان توسط مجمع عمومی و نیز انتخاب مجدد آنان بلامانع است.
در صورتی که مجمع عمومی بازرس را تعیین نکند، یا بازرس نتواند به وظایف خود عمل کند، دادگاه به تقاضای هر ذینفع به انتخاب بازرس مبادرت خواهد کرد.

    وظایف

با عنایت به ماده 148 قانون تجارت و برخی مواد دیگر، می توان وظایف بازرس را به شرح ذیل طبقه بندی کرد :
یک – اظهارنظر در مورد صورت های مالی شرکت که توسط مدیران به مجمع عمومی تسلیم می شود.
دو – اظهارنظر در مورد صحت اطلاعاتی که مدیران شرکت به مجمع عمومی ارائه می دهند.
سه – تحصیل اطمینان از رعایت شدن حقوق تمام سهامداران به نحو مساوی.
چهار- ارائه گزارش جامع راجع به وضع شرکت به مجمع عمومی. این گزارش حداقل ده روز قبل از تشکیل مجمع باید جهت مراجعه سهامداران در مرکز شرکت آماده باشد.
پنج- اعلام جرم صورت گرفته در شرکت در ارتباط با جریان امور آن به مراجع قضایی .
شش- گزارش تخلف مدیران در مورد سهام وثیقه به مجمع عمومی .
هفت – دعوت از مجمع عمومی عادی هرگاه مقتضی بداند یا به تقاضای صاحبان یک پنجم سهام در صورتی که مدیران به آن عمل نکنند و یا هرگاه مجمع عمومی عادی سالیانه توسط مدیران دعوت نشود.
بازرس حق دارد برای انجام وظایفش هر موقع که لازم بداند به امور شرکت رسیدگی کند و اطلاعات و مدارک مورد نیاز را مطالبه نماید و حتی از خدمات کارشناسان متخصص در این زمینه استفاده کند. بدین ترتیب مدیران شرکت نیز مکلف به همکاری با بازرسان هستند و حتی تصمیمات مجمع عمومی نیز در پاره ای از موارد مانند تصویب صورت های مالی یا افزایش سرمایه، بدون قرائت گزارش بازرسان معتبر نیست.

    حقوق و مسئولیت ها

حق الزحمه بازرس توسط مجمع عمومی عادی معین می شود . از طرف دیگر وی در اجرای وظایف خویش ممکن است بنا به قواعد عمومی مسئولیت مدنی، مسئول شناخته شده ملزم به جبران خساراتی شود که از ناحیه تخلفات او به شرکت و اشخاص ثالث وارد شده است. همچنین ممکن است تخلفات او جنبه کیفری داشته باشد، مثلاَ با وجود منع قانونی، سمت بازرس را بپذیرد یا اطلاعات غلط به مجامع عمومی بدهد . ضمناَ بازرس نمی تواند در معاملاتی که با شرکت یا به حساب شرکت می شود به طور مستقیم یا غیرمستقیم ذینفع شود.

   


روش های ارزش گذاری برند

سه شنبه 2 مرداد 1397 نویسنده: درسا م |

برند چیست ؟
برند عبارت از علامتی است که از طریق دیدن، شنیدن، حس کردن و یا ایجاد هرگونه ارتباط بصورت مفهومی دیداری یا لفظی صفات و ویژگی‌های خود را در ذهن و قلب مخاطب تداعی می‌کند.

در رابطه با مفاهیم مربوط به برند یکی از موارد مهم ارزش برند می باشد که این مقاله با هدف بررسی ارزش برند تهیه گردیده است:
ارزش برند یک برندنسبت به  ارزشی می باشد که مشتریان از یک برند درک نموده اند. این بدین معناست که ارزش یک برند به اندازه اعتماد مشتریان به آن برند عرض یابی می گردد.
چگونه ارزش برند یا برندهای خود را درک نماییم:
همانگونه که اشاره شد ارزیابی برند یک حوزه مهم در برندسازی است که تعاریف و نگرش در رابطه با این مفهوم دارای تناقضات و اختلافات می باشد.
امروزه در تمام دنیا دارایی های نامشهود (برند)شرکت های تجاری برجسته توسط نشریات معتبر بررسی و رتبه بندی می گردد و همواره نسبت به انتخاب و رتبه بندی آنها اختلاف نظرهایی وجود دارد این امر به بهترین نحو بیانگر ماهیت پیچیده ارزیابی ارزش برند می باشد.
ارزشگذاری برند سه عنصر اصلی دارد
1-آن دسته از دارایی های معنوی هستند که مربوط به یک محصول یا خدمت خاص می باشند و جریان های نقدی ایجاد می کنند. جهت ارزش گذاری این دسته می توان از مدل های تنزیل جریان های نقدی بصورت معمول استفاده نمود، که برآورد جریان های نقدی با توجه به همان محصول یا خدمت و با در نظر گرفتن چرخه عمر محدود آن صورت می پذیرد
2-از دارایی های معنوی، پیچیده تر بوده چرا که این دارایی ها به جای ایجاد جریان نقدی برای یک محصول یا خدمت خاص، به تولید جریان نقدی برای کل شرکت پرداخته و عایدات آن ها، کل شرکت را تحت تاثیر قرار می دهد. این دسته، نام تجاری شرکت است که تمام جنبه های شرکت از میزان فروش تک تک محصولات تا نرخ هزینه سرمایه شرکت را تحت تاثیر قرار می دهد
3-از آن دسته  دارایی های معنوی، پیچیده تر بوده چرا که این دارایی ها به جای ایجاد جریان نقدی برای یک محصول یا خدمت خاص، به تولید جریان نقدی برای کل شرکت پرداخته و عایدات آن ها، کل شرکت را تحت تاثیر قرار می دهد. این دسته، نام تجاری شرکت است که تمام جنبه های شرکت از میزان فروش تک تک محصولات تا نرخ هزینه سرمایه شرکت را تحت تاثیر قرار می دهد
روش های رایج محاسبه ارزش برند:
روش اینتربرند (یا فایننشال ورد)
ارزش برند در این روش با ضرب درآمدهای متفرقه در یک نرخ تنزیلی محاسبه می شود. این نرخ تنزیل از کمی کردن فاکتورهایی که مطابق روش اینتر برند قدرت برند را محاسبه می کند به دست می اید.
اینتربرند ضریبی را با نام "توانایی نام تجاری" جهت برآورد ارزش نام تجاری، محاسبه می کند. این ضریب ترکیبی از هفت عامل زیر است
رهبری
یک نام تجاری بانفوذ، بسیار با ثبات است و ارزش های بسیاری نسبت به نام های تجاری دیگر که سهم بازار کمتری دارند، را داراست
ثبات و پایداری
نام تجاری که در طول زمان از درجه وفاداری بالای خریداران برخوردار هستند، بیشترین نمره را در این فاکتور به دست می آورند
بازار
یک نام تجاری با ثبات، در بازاری که در حال رشد است، با ورود رقبای بسیار، بیشترین امتیاز را داراست.
بین المللی
نام های تجاری فعال در بازارهای جهانی ارزش بیشتری را نسبت به نام های تجاری ملی و منطقه ای دارند. البته، تمام نام های تجاری توانایی مواجهه با موانع و حصارهای ملی و فرهنگی را ندارند
روند
توجه نام های تجاری به این که به روز و مناسب برای مصرف کننده باشند ارزش آنها را افزایش می دهد
پشتیبانی و حمایت
نام های تجاری که از پشتیبانی (و به نوعی خدمات پس از فروش) برخوردارند می بایست از آنهایی که فاقد چنین فاکتوری هستند،ارزش بیشتری داشته باشند. البته کمیت و کیفیت این خدمات و پشتیبانی ها نیز باید مد نظر باشد
حفاظت
قدرت و وسعت قوانین حمایتی از نام تجاری (قانون انحصار) یک عامل مهم و حساس در ارزش- گذاری است
روش هولیهان  
طبق روش مشاوران ارزش گذاری هولیهان ، ارزش نام تجاری، ارزش فعلی جریان نقدی آزاد شرکت منهای ضرب هر یک از دارایی ها در بازده مورد انتظار آنها می باشد. جریان نقدی آزاد ناشی از نام تجاری تا حدی شبیه ارزش افزوده اقتصادی است .

   


به موجب ماده ۲۰۰ قانون تجارت تصمیمات شرکت های تجارتی در موارد ذیل باید آگهی گردد:
۱ـ تغییر مواد اساسنامه شرکت که شایع‌ترین موارد آن افزایش و کاهش سرمایه می‌باشد.
۲ـ تمدید مدت شرکت، زائد بر مدت مقرر.
۳ـ تصمیم راجع به انحلال شرکت (حتی در مواردی که انحلال به واسطه انقضای مدت شرکت صورت می گیرد.) و تصمیم راجع به تعیین اسامی مدیر یا مدیران

تصفیه و نشانی آنها.(ماده ۲۰۹ لایحه)
۴ـ تعیین کیفیت تفریغ حساب و تغییر آن.
۵ـ تبدیل شرکاء (مثل جانشینی وارث شریک ضامن متوفی) و یا مورد نقل و انتقال سهام و سهم‌الشرکه.
۶ـ خروج بعضی از شرکاء از شرکت.
۷ـ تغییر اسم شرکت.
۸ـ موقعی که تبدیل سهام بی اسم شرکت به سهام با اسم انجام می‌پذیرد. و صاحبان سهام در ظرف مهلتی که از تاریخ انتشار اعلانی که دوبار، به فاصله ده روز در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت انتشار می‌یابد و این مهلت کمتر از ۶ ماه نخواهد بود سهام خود را به سهام جدید تبدیل نمایند.(ماده ۷۶ق.ت) و سهام جدیدی را که در ازای سهام بی نام تبدیل نشده در شرکت موجود میباشد، شرکت از طریق مزایده به اشخاص دیگر بفروشد.(ماده ۷۸ق.ت) قیمت سهامی که بدین طریق فروخته میشود، در مرکز اصلی شرکت یا در بانک ملی ایران ودیعه گذاشته می‌شود، آگهی خواهد شد.
۹ـ تغییر مدیر یا مدیران شرکت.
۱۰ـ تغییر بازرس یا بازرسان شرکت.
۱۱ـ تغییر مرکز اصلی شرکت.
۱۲ـ ثبت تاسیس شرکت.(ماده ۲۳ لایحه قانونی)
۱۳ـ موقعی که به واسطه ضررهای وارده نصف سرمایه شرکت از میان برود، و مدیران شرکت مکلفنا تمام صاحبان سهام را برای انعقاد مجمع عمومی دعوت نمایند. تا موضوع انحلال یا بقاء شرکت مورد شور و رای قرار گیرد. تصمیم این مجمع در هر حال منتشر خواهد شد.
۱۴ـ انتشار اعلامیه پذیره نویسی در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی‌های شرکت در آن منتشر می‌شود.
۱۵ـ تبدیل سهام شرکت که متعاقب اطلاع دادن کتبی مراتب به مرجع ثبت شرکت ها، آگهی می‌شود.
۱۶ـ اعلام کتبی راجع به فروش اوراق قرضه و شرایط صدور آن و انتشار آن همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه به مرجع ثبت شرکتها، برای ثبت و انتشار در روزنامه رسمی.(مواد ۵۷ و ۷۰ لایحه)
۱۷ـ نام و مشخصات و حدود اختیارات و مدت تصدی مدیرعامل.
۱۸ـ تعداد سهام هر یک از خریداران سهام جدید صادره در اثر افزایش سرمایه.
۱۹ـ اعلام ختم تصفیه امور شرکت بعد از انحلال آن.(ماده ۲۲۷ لایحه قانونی)

• ذکرسرمایه :
شرکت‌های تجاری به جزشرکت‌های تعاونی و به جز شرکتهای سهامی ملزمند سرمایه شرکت را صریحا در اسناد و صورتحساب ها و اعلانات و نشریات و غیره که به طور خطی و چاپی از طرف شرکت‌های مذکور در این قانون، به استثنای شرکت‌های تعاونی صادر می شود، سرمایه شرکت معین شود. شرکت متخلف به جزای نقدی از ۲۰۰ تا ۳۰۰۰ ریال محکوم خواهد شد.
* تبصره : شرکت های خارجی نیز که به وسیله شعبه یا نماینده در ایران اشتغال به تجارت دارند، در مورد اسناد و صورتحساب ها و اعلانات و نشریات خود در ایران، مشمول مقررات این ماده خواهند بود.

• ذکر شماره ثبت شرکت:
الزام قانون به ثبت و درج شماره ثبت شرکت در اسناد و مدارک در ماده ۲۲۰ قانون تجارت، چنین پیش‌بینی شده است:
هر شرکت تجارتی ایرانی مذکور در این قانون و هر شرکت خارجی که بر طبق قانون ثبت شرکتها مصوب خرداد ماه ۱۳۱۰ مکلف به ثبت است، باید در کلیه اسناد و صورتحساب ها و اعلانات و نشریات خطی و چاپی خود در ایران تصریح نماید که در تحت چه نمره در ایران به ثبت رسیده است و الا به جزای نقدی از ۲۰۰ هزار ریال محکوم خواهد شد. این مجازات علاوه بر مجازاتی است که در قانون ثبت شرکتها، برای عدم ثبت محرم شده است.
به طوری که ملاحظه می شود برای ثبت و درج شماره ثبت شرکت در دفتر ثبت شرکتها، کلیه شرکتهای تجارتی بدون استثناء مکلف به انجام این تکلیف قانونی هستند.
فلسفه این تکلیف قانونی را در ماده ۲۶ آیین نامه اجرای قانون ثبت شرکت ها پیدا می‌کنیم که می‌گوید: مراجعه به دفاتر ثبت شرکتها اعم از ایرانی و خارجی برای عموم مردم آزاد و هر ذینفعی می تواند از مندرجات آن، سواد مصدق تحصیل کند و چون دفتر ثبت شرکتها بر اساس شماره ثبت شرکتها تنظیم می‌شود، لذا درج شماره ثبت شرکتها در اسناد و مدارک آنها از حیث سهولت مراجعه به دفاتر مربوطه ضروری است.

   


اداره شرکت توسط مدیران انجام می شود که قانون گذار از جمع آن ها به هیئت مدیره تعبیر می کند. نمایندگی شرکت بر عهده مدیرعامل است. در ارتباط با هیئت مدیره ، چند نکته عمده قابل ذکر است . پیش از ورود به بحث اصلی، به این نکات اشاره خواهیم داشت :

1- تعداد اعضای هیئت مدیره در شرکت های سهامی خاص نباید کمتر از سه و در شرکت های سهامی عام کمتر از پنج شخص باشد. ( ماده 107 لایحه قانونی ). قانون گذار برای تعداد مدیران، حداکثر معین نکرده و اساسنامه می تواند با رعایت حداقل های قانونی فوق تعداد مدیران را معین کند.
2- اعضای هیئت مدیره، حسب مورد توسط مجمع عمومی موسس یا عادی انتخاب می شوند. مجمع عمومی می تواند علاوه بر مدیران اصلی، مدیران علی البدل نیز انتخاب کند تا در صورت استعفا یا سلب شرایط مدیریت یک یا چند مدیر جانشین آنان شوند.
3- مدیران باید الزاماَ از میان صاحبان سهام انتخاب شوند.
4- مدیر می تواند شخص حقیقی یا حقوقی باشد و در صورت اخیر، شخص حقوقی عضو هیئت مدیره باید یک نفر را به نمایندگی دائمی خود جهت انجام وظایف مدیریت معرفی کند.
5- مدیران نباید مشمول ممنوعیت منعکس در ماده 111 لایحه قانونی باشند، یعنی نباید از اشخاص محجور و ورشکسته و محکوم به مجازات به سبب سرقت ، خیانت در امانت ، کلاهبرداری و جرایمی که در حکم خیانت در امانت و کلاهبرداری هستند و نیز از کسانی که مرتکب اختلاس و تدلیس و تصرف غیرقانونی در اموال عمومی شده اند باشند. هر مدیری که برخلاف این مقررات انتخاب شده باشد، به درخواست هر ذی نفع توسط دادگاه عمومی صالح قابل عزل است.

    اختیارات هیئت مدیره

هیئت مدیره وظایف و اختیارات خاصی دارد؛ ضمن اینکه اختیار کلی اداره شرکت را به عهده دارد ؛ اما نباید به اقداماتی که در صلاحیت مجامع عمومی یا در صلاحیت مدیر عامل هستند، مبادرت کند.
1. اختیارات خاص هیئت مدیره :
هیئت مدیره وظیفه دعوت از مجامع عمومی و تعیین دستور جلسه آن ها را به عهده دارد و حساب های سالانه شرکت را تنظیم می کند و راجع به عملکرد شرکت به مجامع عمومی گزارش می دهد. ترتیب این گزارش، از امور مهمی است که هیئت مدیره باید انجام دهد و باید چنان تنظیم شود که تابلوی دقیقی از وضعیت حساب ها و عملکرد شرکت در سال مالی گذشته باشد؛ به نحوی که صاحبان سهام به گونه ای شفاف از وضعیت شرکت آگاهی پیدا کنند.
هیئت مدیره، علاوه بر این رئیس هیئت مدیره و نایب رئیس و نیز مدیرعامل شرکت را انتخاب و حق الزحمه او را معین می کند ( ماده 119 لایحه قانونی ). هر گاه قراردادی میان یکی از مدیران یا مدیرعامل با شرکت بسته شده باشد، هیئت مدیره باید آن را تصویب کند و گزارش آن را به اولین مجمع عمومی عادی صاحبان سهام بدهد. ( ماده 129 لایحه قانونی ) ؛

2. اختیارات عام هیئت مدیره :
به موجب ماده 118 لایحه قانونی 1347 مدیران از کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت برخوردارند، مشروط بر آنکه این اختیارات در چارچوب موضوع فعالیت شرکت باشد. محدود کردن اختیارات مدیران در اساسنامه یا به موجب تصمیم مجامع عمومی فقط از لحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و در مقابل اشخاص ثالث باطل و کان لم یکن است. گفتنی است ماده 118 لایحه قانونی تنها در مورد مدیران، یعنی اعضای هیئت مدیره، صادق است و به مدیر عامل ربطی ندارد که اختیارات نامحدود ندارد ، مگر آنکه هیئت مدیره چنین اختیاراتی به او بدهد. معاملات خارج از موضوع شرکت، هم نسبت به شرکت باطل و هم نسبت به اشخاص ثالث است ، زیرا ماده 118 لایحه قانونی جنبه نظم عمومی دارد و بنابراین هر معامله ای که خلاف آن انجام شود، به حکم ماده 975 قانون مدنی باطل است.
گرچه ماده 118 فوق الذکر صراحتی در این خصوص ندارد ، اما باید قبول کرد که اشخاص ثالثی که در انجام معامله با شرکت حسن نیت داشته، یعنی از محدود بودن اختیار مدیران آگاهی نداشته اند، می توانند خروج مدیران از محدود بودن اختیار مدیران آگاهی نداشته اند، می توانند خروج مدیران از اختیاراتشان به موجب اساسنامه یا تصمیم مجمع عمومی را موجب بطلان معامله با شرکت ندانند. قانون تجارت فرانسه، این نکته را به صراحت بیان کرده است . هیئت مدیره، البته فقط می توانند در خصوص امور شرکت تصمیم گیری کند اما نمی تواند نمایندگی شرکت را که انحصاراَ خاص مدیر عامل است ( ماده 125 لایحه قانونی ) ، به عهده گیرد. هر شرط خلاف پیش بینی شده در اساسنامه باطل است ؛
3. رعایت صلاحیت های ارگان های دیگر شرکت : هیئت مدیره نمی تواند در اجرای امر اداره شرکت، به اقداماتی مبادرت کند که در صلاحیت ارگان های دیگر شرکت است. مثلاَ هیئت مدیره حق ندارد در مورد افزایش سرمایه یا کاهش آن تصمیم گیری کند یا تابعیت شرکت را تغییر دهد یا به تغییر اساسنامه مبادرت کند زیرا این امور در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است. در ابتدای ماده 118 لایحه قانونی مقرر شده است " جز درباره موضوعاتی که به موجب مقررات این قانون اخذ تصمیم و اقدام درباره آن ها در صلاحیت خاص مجامع عمومی است مدیران شرکت دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می باشند ". این عبارت به این معنی نیست که هیئت مدیره اختیار دارد به اقداماتی که در صلاحیت مدیرعامل است ( مثل نمایندگی شرکت نزد اشخاص ثالث ) یا به اموری که در صلاحیت بازرس است نیز بپردازد. موارد ممنوعیت مدیران در این گونه موارد در مواد دیگر قانون آمده است. این قواعد ناشی از این اصل است که شرکت سهامی باید به صورتی دموکراتیک و با سلسله مراتب اداره شود.
 

   


ثبت شرکت در کرمانشاه

یکشنبه 10 تیر 1397 نویسنده: درسا م |

• معرفی استان کرمانشاه :

کرمانشاه، نهمین شهر پر جمعیت و یکی از کلان شهرهای ایران و مرکز استان کرمانشاه در ایران است که دارای جمعیتی بالغ بر 947هزار نفر در سال 95 می باشد. شهر کرمانشاه بزرگترین شهر کُردنشین و مهمترین شهر در منطقه مرکزی غرب ایران است. استان کرمانشاه ناحیه ای کوهستانی است که بین فلات ایران و جلگه بین النهرین قرار گرفته و سراسر آن را کوه ها، قله ها و ارتفاعات رشته کوه های زاگرس پوشانده است. رشته کوه های زاگرس در محدوده استان کرمانشاه به صورت موازی قرار دارند و دشت های مرتفع کوهستانی و گذرگاه های مهم زاگرس در این بین شکل گرفته است.
در این استان چهارفصل، چهاراقلیم متفاوت وجود دارد، اما به طور کلی می توان این استان را به دو بخش گرمسیر و سردسیر تقسیم کرد.
کرمانشاه گهواره تمدن و پاپیتخت گردشگری ایران است و دارای زیبایی های دیدنی زیادی می باشد که هر ساله توریست های زیادی را به خود جذب می کند.
بزرگترین صنعت کارخانه ای این استان تصفیه خانه نفت است که کارخانه آن در کنار رودخانه قره سو ساخته شده است. همچنین مهمترین کارخانه های شهر کرمانشاه عبارتند از: کارخانه های قند، پالایشگاه کرمانشاه، مجتمع پتروشیمی، کارخانه سیمان غرب، و تنها کارخانه اسید سیتریک خاورمیانه.
در استان کرمانشاه به علت شرایط آب و هوایی مناسب محصولات کشاورزی متعددی از قبیل: گندم، جو، چغندرقند، برنج، صیفی و سبزی و میوه هایی چون گردو، بادام، انار، مرکبات و خرما تولید می شود. از آن جا که بیشتر ساکنان این استان از گذشته های دور زندگی کوچ نشینی توأم با معیشتی بر اساس دامداری داشته اند، این استان از مناطق عمده ایران در امر دامپروری به شمار می آید.

• ثبت شرکت در کرمانشاه :
امروزه یکی از راه های سرمایه گذاری در این شهر، ثبت شرکت می باشد. از میان هفت نوع شرکت ( سهامی خاص، با مسئولیت محدود، شرکت تضامنی، شرکت مختلط سهامی، شرکت مختلط غیر سهامی، شرکت نسبی و شرکت تعاونی ) شرکت سهامی خاص و شرکت با مسئولیت محدود از رایج ترین نوع شرکت ها جهت ثبت در این شهر می باشند. در ادامه با ما همراه باشید تا با شرایط ، ومدارک موردنیاز جهت به ثبت رسانیدن شرکت در قالب های ثبتی متداول وهمچنین فرآیند ثبت شرکت در کرمانشاه بیشتر آشنا شویم.

• شرایط ثبت شرکت سهامی خاص در کرمانشاه :
   حداقل سرمایه اولیه، یک میلیون ریال
    حداقل تعداد سهامداران در شرکت سهامی خاص ۳ نفر باشد + 2 نفر بازرس که بازرسین نباید از اعضاء باشند.
    حداقل ۳۵ درصد سرمایه نقداً پرداخت شود.

• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص در کرمانشاه :

    تکمیل فرم تعیین نام.
    دوبرگ اظهارنامه شرکت سهامی خاص و امضاء زیر تمام اظهارنامه آن توسط کلیه سهامداران.
    دونسخه اساسنامه شرکت سهامی خاص و امضاء زیر تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران.
    تصویر شناسنامه و کارت ملی بازرسین.
    پرداخت مبلغ تعیین شده به نام سازمان ثبت اسناد و املاک کشور.
    فتوکپی شناسنامه و کارت ملی برابراصل شده کلیه سهامداران.
    تأییدیه هیأت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار مبنی برغیردولتی بودن آن.
    دوبرگ صورتجلسه مجمع عمومی مؤسسین که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
    دوجلد صورتجلسه هیأت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد.
    معرفی نامه نمایندگان در صورتی که سهامداران و اعضاء هیأت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی، آگهی تأسیس با آخرین تغییرات آن.
    گواهی پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تأسیس در آنجا افتتاح شده است.
    اخذ مجوز درصورت نیاز بنا به تشخیص کارشناس اداره ثبت شرکت ها.

• شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در کرمانشاه :

    حداقل سرمایه برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود صد هزار تومان است.
    تعداد شرکاء جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود حداقل ۲نفر می باشد.
    در شرکت با مسئولیت محدود باید کل سرمایه تحویل مدیرعامل شرکت شده و مدیرعامل اقرار به دریافت نماید.

• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود در کرمانشاه :

    تصویر شناسنامه و کارت ملی برابر اصل شده کلیه سهامداران و در صورتی که مدیرعامل خارج از اعضاء هیأت مدیره باشد.
    دو نسخه شرکتنامه شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل و امضاء ذیل شرکتنامه توسط کلیه سهامداران.
    فتوکپی شناسنامه و کارت ملی بازرسین.
    پرداخت مبلغ تعین شده به نام سازمان ثبت اسناد و املاک کشور جهت تعیین نام.
    دو جلد اساسنامه شرکت با مسئولیت محدود و امضاء ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران.
    دو برگ تقاضانامه شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضاء ذیل شرکتنامه توسط شرکاء.
    دو برگ صورتجلسه مجمع عمومی مؤسسین وهیأت مدیره که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
    تکمیل فرم تعیین نام.
    تأییدیه هیأت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار، مبنی برغیر دولتی بودن آن.
    دو نسخه صورتجلسه هیأت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد.
    اخذ مجوز درصورت نیاز بنا به تشخیص کارشناس اداره ثبت شرکت ها.
    معرفی نمایندگان، درصورتی که سهامداران و اعضاء هیأت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی و آگهی تأسیس با آخرین تغییرات آن.

• مراحل ثبت شرکت درکرمانشاه :
پس ازانتخاب قالب ثبتی و تکمیل اسناد و مدارک مورد نیاز به سامانه اداره ثبت شرکتها مراجعه کرده، در این سامانه درقسمت پذیرش درخواست ثبت شرکت اطلاعات خواسته شده را تکمیل نموده و سپس در گام بعد به ترتیب اولویت 5 نام برای شرکت خود با رعایت نکاتی از جمله :
1ـ دارای معنا و مطابق فرهنگ اسلامی بودن نام انتخابی
2ـ تکراری نبودن نام انتخابی و اینکه نام مد نظر قبلاً به ثبت نرسیده باشد.
3ـ لاتین نبودن نام انتخابی برای شرکت
4ـ رعایت حداقل تعداد سیلاب در نام شرکت ( 3 سیلاب)
5ـ و در نهایت استفاده از اسم خاص در انتخاب نام شرکت
انتخاب نمایید.
درگام بعد متقاضی باید اصل مدارک را از طریق پست به مرجع ثبت شرکت ها و مؤسسات غیر تجاری اداره کل ثبت اسناد و املاک استان محل اقامت ارسال نماید. چنانچه مدارک و مستندات ارائه شده نقصی نداشته و کامل باشند کارشناس مربوطه نسبت به تهیه پیش نویس آگهی ثبت اقدام می نماید.
مدارک مربوطه به قسمت ثبت دفاتر ثبت شرکت ها تحویل داده می شود،آن وقت مسئول مربوطه بعد از ثبت دردفتر و ضبط آن بر روی اظهارنامه، از متقاضی می خواهد که بعد از درج جمله ثبت با سند برابر است زیردفتر را امضاء کند، سپس رئیس اداره ثبت شرکت ها نسبت به امضاء آگهی تأسیس تایپ شده اقدام می نماید. بعد از مهر شدن مدارک یک نشخه از از مدارک در بایگانی اداره ثبت نگهداری و نسخه دیگر به متقاضی ثبت شرکت داده می شود؛ پس از قبولی تمامی مراحل لازم است آگهی ثبت شرکت را در روزنامه رسمی به ثبت برسانید. درانتها فعالیت خود را بعد از چاپ آگهی در روزنامه رسمی می توانید در کرمانشاه آغاز کنید.
 

   


برند و برند سازی مهمترین عواملی است که می تواند بر فروش یک کالا تاثیر مستقیم بگذارد. منظور از برند سازی، برندینگ خدمات و کالا باشد. برندینگ خود نیز از عواملی بیرونی و درونی تاثیر می پذیرد یکی از این عوامل نتیجه برخورد مشتری نسبت به کالا و برندی است که از ان استفاده می کنند. به همین دلیل دراین مقاله قصد داریم در رابطه با همین تاثیر گذاری و تاثیر پذیری رفتار مصرف کننده بر برندینگ صحبت کنیم پس در ادامه این مطلب با ما همراه باشید. ابتدا برند و برندینگ را تعریف کرده و سپس به نحوه تاثیر گذاری و تاثیر پذیری آن اشاره می کنیم.

برند و برندینگ چیست؟

در ابتدا باید اشاره کنیم برند با علامت تجاری کاملا متفاوت استو نقش کاملا متفائتی نسبت به علائم تجاری دارد برند به اشکال و علائمی گفته می شود که به نعرفی محصول می پردازند و شناسه محصول می شود درست مانند نام اشخاص حقیقی که معرفی کننده و نماد هر شخصی است و او را از سایر افراد متمایز می ند برند نیز در دنیای تجارت همین نقش را بر عهده دارد و یک محصول را از سایر محصولات مشابه متمایز می کند. علامت تجاری نیز نامی است که شرکت حقوقی به خود می گیرد البته بعضا دیده شده که نام تجاری با نام برند یکسان باشد ولی ماهیت متفاوتی نسبت به یکدیگر دارند علامت تجاری بر شرکت می نشیند و شرکت با این نام در پروژه ها و قرارداد ها مشارکت می کند و برندی متفاوت را برای خود بر می گزیند و با برند خود در بازار ورود می کند برندینگ نیز از برند سرچشمه می گیرد ولی از لحاظ عملکرد با آن متفاوت است. برندینگ به معنای تعهد و عمل به وعده هایی است که در قبال خدمت و یا مدماتی که از سوی محصول در حال ارائه هستیم می گویند. که این تحقق وعده متاثیر مستقیمی نسبت به امتخاب مشتری به برند دارد.
برندینگ و مصرف کننده

برندینگ در تبلیغات نیز تاثیرات بسیار مثبتی دارد به عنوان مثال تبلیغات و بازاریابی و حضور فعال در ذهن و در دیدکان مشتری تاثیر بشیار مثبتی روی انتخاب محصول توسط مشتریان دارد. با انجام عمل برندینگ و وعده هایی که در این ارتباط به مشتریان و مصرف کنندگان داده می شود اعتماد مصرف کننده به محصولات بیشتر می کنند و به طور کلی بر برندیگ سایر محصولات و دنیای کسب و کار نیز مفید واقع می شود و مصرف کنندگان به تمامی محصولاتی که دارای برند هستند دیدگاه مثبتی پیدا می کنند. برای روشن تر شدن این موضوع می توان به انتخابات ریاست جمهوری اشارع کرد زمانی شخص کاندید در دوران تبلیغات خود به مردم وعده می دهد و مدام از قول ها و امکانات فراوانی که قصد دارد در دوران ریاست خود در اختیار مردم قرار دهد سخن می گوید باعث دلگرمی و شعف می شود و مردم برای رسیدن به این امکانات و قول ها به کاندید مورد نظر رای می دهند و هنگامی که این کاندید منتخب مردم می شود و به سمت ریاست جمهوری خود می رسد باید در جهت قول ها و وعده هایی که داده قدم بردارد و به آن ها عمل کند زیرا در غیر اینصورت در دوره های بعدی نیز که قرار بر رای گیری و تبلیغ برای ریاست جمهوری می کنند دیدگاه مردم نسبت به وعده هایی که در این دوران داده می شود بدبین می شوند و ممکن است حتی در انتخابات نیز شرکت نکنند زیرا آن ها تمام این قول ها را فقط وعده های شیرینی می بینند که به دروغ به مردم داده می شود تا بتوانند از این طریق مردم را دلگرم ککرده و پای صندوق ها بکشند.
تبلیغات و حضور فعال در مقابل دیدگان و حضور در رفت و آمد روزانه افراد و مخاطبانی که از محصولات استفاده کنند و یا جزو افرادی هستند که می توانند از دسته خدمات شما استفاده کنند روی انتخاب و ذهن آن ها تاثیر بسیار مثبتی دارد و این حضور باعث می شود تا حداقل یکبار از خدمات و محصولات شما استفاده کنند تا در صورت رضایت باز هم نسبت به برند شما دیدگاه مثبتی داشته و از آن استفاده کنند تولید کنندگانی که برای اولین بار از این تبلیغات استفاده می کنند، می توانند با ارائه کیفیت مناسب و مورد پسند مخاطب آن را نسبت به برند خود وفادار نگه دارند در واقع تولید کنندگانی که در کار خود حرفه ای هستند و در تولید محصولات تمام تلاش خود را به کار می برند تا بتوانند مشتریان بیشتری را نسبت به خود جلب کنند
در نتیجه شما باید بکوشید تا نظر مصرف کننده خود را جلب کرده و نسبت به وعده هایی که در رابطه با محصول خود می دهید عمل کنید تا مشتری نیز با استفاده از محصول مرغوب شما وفاداری خود را با خرید مجدد و معرفی شما به دیگران وفاداری خود را نسبت به شما اعلام کنند.


دامنه ها


adakit.ir

almasshoping.ir     aliabad-samacollege.ir    persianissimo.ir       rashtcemetery.ir    kafetakhfif.ir          axnew.ir

iranmicronet.ir    astaraonline.ir    atenas.ir    ghorvehtvto.ir     concrete-day.ir


greencard-pro.ir   varshahid.ir   fllowers313.ir         polyethylenes.ir     boran-barzan.ir        chemaztapeh.ir

*************************************************************************

mersada.ir


****************************************************************

***********************************************************************


      

*********************************************************************

*************************************************************************
***********************************************************************

 asrejavanan.ir  buyshimmer.ir femalehours.ir arbbatarh.ir buy-best.ir

 ******************************************************************

bahalbaxx.ir  iranwebbase.ir pnn24.ir rao-co.ir   sisx.ir

*******************************************************************

adote.ir asnafkaraj.ir b8b.ir gorganblog.ir buyslim-patch.ir downloadmovies.ir e-fakhteh-a.ir
 
**********************************************************************
 Ansar83.ir  lovelykids.ir  mazinet.ir   galaxy-kids.ir  gilanjobs.ir   b-gharargah.ir
Bia2prozhe.ir  newsresan.ir     Yeganehcloob.ir  zibar.ir  Castledl.ir ddfsb.ir  Deckcha.ir

   


اعتراض به تقاضای ثبت برند

یکشنبه 3 تیر 1397 نویسنده: درسا م |


برند یک مالکیت حقوقی و ارزشمند در دست افراد حقیقی و یا حقوقی مالک برند می باشد که به موجب ارزش افزوده ای که برای محصولات ایجاد می کند به عنوان یک دارایی دارای ضوابط و حقوق  مشخصی در قانون می باشد.

یکی از حقوق به حق صاحبین برند این است که نسبت به موضوع ثبت برند و تقاضای ثبت برند اعتراض داشته باشند.

 از این رو قانون در ماده 16 ثبت علائم  اختراعات به اشخاص زیر این حق را داده تا نسبت به ثبت برند و تقاضای ثبت آن اعتراض خود را اعلام دارند:

    اشخاص حقیقی و یا حقوقی که آن برند یا علامت تجاری را متعلق به خود بدانند و معتقد باشند مالکیت آنها مورد سوء استفاده قرار گرفته است.
    اشخاص حقیقی و حقوقی که علامت ثبت شده و یا مورد تقاضا برای ثبت را خطری برای برند خود به دلیل شباهت زیاد بدانند. از این رو که این شباهت بتواند باعث سوء برداشت مشتریان این اشخاص شده و برند دیگری را با برند آنها اشتباه کنند.

 در این قسم اعتراضات اگر معترض قبلا برند را ثبت نکرده باشد و تنها بتواند مالکیت خود را ثابت کند ولی در عین حال باید برای ثبت برند خود اقدام کند. یعنی به همراه  اعتراض باید  علامت را متناسب با  مقررات تعیین شده ثبت کند و تمامی هزینه های ثبت را هم پرداخت نماید.

برند تنها در تهران به ثبت رسانده می شود و به همین دلیل تنها مرجع رسیدگی کننده به این نوع اعتراضات برای برند ها و علائم تجاری دادگاه عمومی تهران می باشد و در شهرستان ها به این موارد رسیدگی نمی شود و اگر فردی در شهرستان هم نسبت به تقاضای ثبت برندی اعتراض داشته باشد این موضوع در تهران و در دادگاه عمومی این شهر رسیدگی می شود.

برای اعتراض به تقاضای ثبت برند باید هزینه رسیدگی به اعتراض توسط متقاضی  به صندوق دادگستری واریز شود  و فیش واریز ضمیمه درخواست شود. از این وجه ضمن هزینه رسیدگی در صورتیکه ادعای مدعی بی دلیل تشخیص داده شود برای پرداخت خسارت به  طرف مقابل هم استفاده می شود اما اگر هزینه خسارت بیشتر باشد می تواند طرفی که از ان شکایت شده است هزینه خسارت اضافی را از دادگاه درخواست نماید.

اعتراض به تقاضای ثبت برند

همواره در انتهای مراحل ثبت برند و علائم تجاری سازمان ثبت اسناد و املاک آگهی با مشخصات برند و صاحب برند و همچنین ادرس و مشخصات صاحب برند در روزنامه رسمی و یک روزنامه کثیر الانتشار درج می کند. این آگهی با این هدف انتظار داده می شود که افرادی که تشخیص می دهند این علامت تجاری متعلق به آنها است و یا برای برند آنها مشکل ساز می شود ظرف مدت مشخص سی روز کاری از زمان ارائه درخواست اقدام نمایند.

در نظر داشته باشید که برند در این مرحله هنوز به ثبت نهایی نرسیده است  بنابراین شاکیان و یا مدعیان  برای ارائه درخواست اعتراض خود باید به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی درخواست خود را تسلیم نمایند و رسید تاریخ درخواست اعتراض را دریافت نمایند.

برای ارائه دادخواست و یا اعتراض باید شاکی تمامی دلایل و مستندات لازم را به صورت صحیح و شفاف بیان کند و در ضمن باید اگر مستند و مدرکی هم دارد بصورت رو نوشت ضمیمه درخواست خود کند. اداره  ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی ظرف مدت 10 روز این ادعا را طی نامه ای  به درخواست کننده ثبت ابلاغ می کند. در این ابلاغیه به درخواست کننده ثبت برند هشدار داده می شود که در صورت قبول این ادعا باید درخواست خود را فورا برای ثبت ابطال کند. بنا بر این اگر درخواست کننده این موضوع را قبول داشته باشد نسبت به آن تمکین و این موضوع به شاکی اطلاع رسانی می شود و درخواست ثبت برند باطل می شود ولی در این هنگام باید شاکی اگر قبلا برند یا علامت تجاری را به نام خود به ثبت نرسانده نسبت به ثبت آن باید اقدام نماید.

اگر درخواست کننده ثبت برند نسبت به اعتراض تمکین نکرد ، شاکی باید تا نهایتا 60 روز بعد از زمانی که اعتراض نامه ابلاغ شده است به دادگاه عمومی تهران مراجعه نماید. اگر این مدت منقضی شود و شاکی نسبت به پیگیری درخواست خود اقدامی انجام ندهد دادگاه عمومی تهران این حق را به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی می دهد که به درخواست ثبت برند متقاضی عمل نموده و برند را به نام او ثبت کند.

در این شرایط تمامی هزینه ها مانند حق الثبت و  درخواست رسیدگی به دادگاه به نفع دولت  ضبط خواهد شد.

ولی اگر در این مدت معترض به دادگاه عمومی تهران مراجعه نماید  و دادخواست خود را ارائه دهد ولی ادعای خود را دنبال نکند یعنی پیگیری های لازم را انجام ندهد، دادگاه گواهی صادر می کند که ادعا پیگیری نشده است و نهایتا حق به درخواست کننده ثبت برند داده می شود و برند به نام او ثبت خواهد شد.

 اعتراض به برندی که ثبت شده است

اگر برند ثبت شده باشد و در این زمان افراد معترض به دلایل مختلف متوجه ثبت و یا اگهی ثبت نشده باشند و این برند پس از طی مراحل قانونی ثبت شده باشد باز هم افرادی که احساس می کنند حق آنها از آنها گرفته شده و یا پایمال شده می توانند اعتراض کرده و درخواست ابطال برند ثبت شده را بدهند.

برای این منظور ارائه مدارک زیر لازم است :

    مدرکی از اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی دال بر اینکه علامت مذکور قبلا ثبت شده است.
    اصل و کپی برابر اصل کلیه مدارکی که مالکیت برند را برای فرد معترض اثبات نماید
    وکالتنامه وکیلی که این موضوع را پیگیری می کند اگر وکیلی در کار باشد.

البته اگر بیش از 3 سال از زمان ثبت برندی گذشته باشد امکان اعتراض به ثبت برند نیست و این مورد دقیقا در آئین نامه های مختلف و در قانون ثبت علائم تجاری تاکید شده است. البته در یک صورت می توان در مورد این نوع برند ها نیز اعتراض نمود مشروط به اینکه اثبات نمایید خود فردی که برند را به نام خودش به ثبت رسانده قبلا می دانسته که این برند متعلق به این فرد بوده و یا معترض قبلا از این برند استفاده می کرده و او بدون اطلاع از صاحب برند ، این برند را به نام خود به ثبت رسانده است. ولی اگر مشخص شود که خود صاحب برند در خصوص ثبت برند توسط دیگری اطلاع داشته این درخواست باطل خواهد بود.

در هر صورت چه در مورد زمان ثبت برند و چه در مورد برند های ثبت شده اگر معترض بتواند نسبت به ذی حق بودن خود مدارک کافی و مناسب ارائه نماید دادگاه حق را به او خواهد داد و برند به نام معترض به ثبت رسیده خواهد شد. در این حالت مالکیت از دست فرد درخواست کننده خارج خواهد شد و به نام معترض ثبت می شود.

ضمنا در خصوص اثبات این ادعا ضمن برگرداندن ثبت به نفع معترض ، فرد شاکی می تواند در خصوص احقاق حقوق از دست رفته اش مجددا درخواستی را به دادگاه ارائه نماید.

رسیدگی و پیگیری ادعا و شکایت نسبت به ثبت برند  و علامت های تجاری کاری فوق العاده پیچیده و تخصصی است و پیشنهاد می شود حتما برای این کار از وکلای خبره کمک بگیرید.

   


همانطور که می دانید افراد برای شروع کسب و کار قدرتمند به دور هم جمع شده و طبق قانون تجارت شرکت خود را به یکی از ۷ نوع قالب با مسئولیت محدود، شرکت تعاونی، شرکت تضامنی، شرکت مختلط سهامی، شرکت غیر مختلط سهامی، شرکت نسبی، شرکت سهامی که به دو نوع سهامی عام و خاص تقسیم می شود، به ثبت می رسانند. که در این مقاله تصمیم داریم به تفاوت شرکت های سهامی و شرکت های مختلط غیرسهامی از یکدیگر بپردازیم تا ابهام این موضوع از ذهن شما رفع شود بنابراین تا انتهای این مقاله ما را همراهی کنید. ابتدا برای درک بهتر به معرفی هر کدام بطور مجزا می پردازیم و سپس با توجه به تعاریف گفته شده نسبت به تفاوت های بین این دو شرکت تصمیم می گیریم.

تفاوت بین شرکت های سهامی و شرکت های مختلط غیرسهامی


همانطور که مشاهده کردید شرکت های سهامی و شرکت های مختلط غیر سهامی جز قالب های ثبت به حساب می آیند که افراد در هنگام ثبت شرکت یکی از این قالب ها را انتخاب می کنند.
شرکت های سهامی چه نوع شرکت هایی هستند؟

شرکت های سهامی خود به دو نوع شرکت سهامی خاص و عام تشکیل شده است که سهامی خاص از ارجحیت بالاتری برخوردار است.
شرکت سهامی خاص: طبق ماده۲، شرکت سهامی خاص جزء شرکت های بازرگانی محسوب می شود و زمانی جزو شرکت بازرگانی نمی باشد که موضوع عملیات آن بازرگانی نباشد می توانیم بگوییم که شرکت سهامی خاص از دسته شرکت های تجاری نیز محسوب می شود. در شرکت سهامی خاص کلیه ی سرمایه توسط شرکا ارائه می شود که این سرمایه به قطعات سهام تقسیم می شوند و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت مبلغ سهام بستگی دارد. مجمع عمومی در این نوع شرکت وجود نداشته و تعداد شرکا نسبت به سهامی عام کمتر می باشد زمان انتخاب نام شرکت باید واژه ی سهامی خاص بطور واضح قبل و یا بعد آن قید شود.
شرکت سهامی عام: در این نوع شرکت بخشی از سرمایه مورد نظر از طریق فروش سهام به مردم و بخشی دیگر از طریق شرکا تامین می شود که سرمایه در این نوع شرکت به سهام تبدیل شده که یکی از بزرگترین شرکت سهامی به حساب می آید چون می توان برای انجام امور مهم و بزرگ از آن استفاده نمود که از تعداد شرکای بیشتری نسبت به دیگر شرکت ها برخوردار است.
شرکت های مختلط غیرسهامی چه نوع شرکتی می باشد؟


با توجه به ماده ۱۴۱ قانون تجارت شرکت مختلط غیرسهامی در رابطه با امور تجاری تشکیل می شود که اعضای تشکیل دهنده آن حداقل یک نفر شریک ضامن و حداقل یک نفر شریک با مسئولیت محدود می باشد. که وظایف هر یک عبارتند از:
منظور از شریک ضامن شریکی است که زمانی شرکت دارای قروضی علاوه بر دارایی شرکت است را باید پرداخت نماید و منظور از شریک با مسئولیت محدود شریکی است که میزان مسئولیت هر یک به مقدار سرمایه آورنده بستگی دارد.
در این نوع شرکت کلیه ی قرارها و نکات در اساسنامه و یا شرکتنامه قید می شود. در واقع این نوع شرکت ترکیبی از شرکت بامسئولیت محدود و تضامنی می باشد.
حال نحوه تشکیل و فعالیت این شرکت ها برای شما روشن شده است و می خواهید بدانید که تمایز این دو نوع شرکت به چه صورت می باشد، بنابراین داریم:
-همانطور که در بالا ذکر کردیم در شرکت های سهامی یک نوع از شرکا، باعث به وجود آمدن شرکت می شود که این شرکا سرمایه را ارائه می دهند و میزان مسئولیت آن ها به مبلغ سهام بستگی دارد ولی شرکت مختلط غیر سهامی از دو نوع شرکای بامسئولیت محدود و ضامن تشکیل می شود که در بالا به وظایف آن ها اشاره نمودیم.
-در شرکت مختلط غیرسهامی شرکا در رابطه با شرکت تصمیم می گیرند ولی شرکت سهامی دارای مجمع عمومی و فوق العاده می باشند.
-در شرکت مختلط غیرسهامی بررسی و امور شرکت بر عهده شرکای بامسئولیت محدود است ولی در سهامی بر عهده بازرسانی است، که انتخاب می شوند.
-از نظر تعداد شرکا، برای تشکیل شرکت همانطور که گفتیم شرکت سهامی خاص دارای حداقل سه عضو، شرکت سهامی عام دارای حداقل ۵ عضو و شرکت مختلط غیرسهامی حداقل یک عضو بامسئولیت محدود و ضامن می باشد.
-در شرکت مختلط غیر سهامی زمانی که شرکای ضامن از کار خود انصراف دهند و یا یکی از این شرکا درخواست انحلال شرکت را داشته باشند این نوع شرکت منحل می شود ولی در شرکت سهامی اصلا به اینصورت نمی باشد.
-یکی از بارزترین وجه تمایز می توان به چگونگی نام گذاری آن اشاره نمود که در شرکت سهامی، واژه سهامی بدون فاصله و واضح در قبل و یا بعد اسم شرکت قید می شود ولی در شرکت مختلط غیرسهامی واژه ی شرکت مختلط به همراه حداقل یک نفر از شرکای ضامن باید آورده شود.
-نحوه انتخاب بازرسان و مدیران نیز در این دو نوع شرکت متفاوت بوده زیرا در شرکت مختلط غیرسهامی نظارت بر عهده شرکای بامسئولیت محدود و اداره ی شرکت بر عهده شرکای ضامن می باشد بنابراین انتخاب هر دوی آن قانونی می باشد ولی بازرس و هیئت مدیره را در شرکت سهامی به نحوی انتخاب می کنند که بازرسان ممکن است که اصلا در شرکت دارای سمتی نباشد.
-شرکت مختلط غیرسهامی با توجه به قرارداد رسمی که شرکتنامه می باشد تشکیل می شود ولی در شرکت سهامی عام با پذیره نویسی سهامداران تشکیل می شود.

   


داشتن برند و علامت تجاری به کسب و کارها  و هویت محصولات و خدمات نقش و لعاب تازه ای می دهد از این رو بسیاری از فعالان اقتصادی و تجاری به دنبال معرفی و نشان داده محصولات خود و مهم تر از آن به منظور ایجاد تمایزی بین تولیدات و خدمات خود با سایر افراد حقیقی و حقوقی اقدام به طراحی و معرفی یک برند می کنند .

در این راستا به منظور برخورداری از حمایت دولت و همچنین محافظت از برند و علامت تجاری بحث ثبت علامت تجاری در اداره مالکیت معنوی مطرح می شود که اغلب در این کار بر عهده شرکت های حقوقی و وکالی خبره این حوزه به دلیل حساسیت و ریزه کاری های حقوقی واگذار می شود.

آیا خود اشخاص حقیقی و حقوقی هم می توانند برند را بدون نیاز به مشاور و وکیل ثبت کنند؟

در درجه اول باید گفت هیچ قانون داخلی و یا بین المللی ثبت برند و علائم تجاری را الزام نکرده و هر شخص حقیقی و حقوقی ضمن اینکه می تواند از یک تا چندین برند متفاوت در حوزه های اقتصادی متفاوت و برای گروه محصولات متفاوت رونمایی و استفاده کند اما هیچ گاه الزامی ندارد که هر یک از این برند ها را به ثبت برساند.

تنها ثبت برخی از علام تجاری  به موجب مصوبه سوم اردیبهشت 1328 هیئت وزیران الزام شده است که عبارتند از :

    تمامی داروهای طبی باید الزاما برند داشته باشند و آن را به ثبت برسانند.
    تمامی غذاها و مواد خوراکی که در ظروف در بسته و خاص بسته بندی می شوند باید دارای برند بوده و این برند الزاما به ثبت برسد.
    تمامی نوشابه ها و نوشیدنی های گاز دار باید صاحب برند بوده و این برند به ثبت برسد.
    تمامی لوازم آرایشی که بصورت مستقیم بر روی پوست استعمال می شوند هم باید دارای برند بوده و این برند به ثبت برسد.

این قانون تنها خاص محصولات داخلی نیست و کلیه تولیدی های خارج از کشور هم اگر بخواند محصولات خود را در ایران عرضه کنند باید دارای برند های ثبت شده قانونی در سازمان جهانی ثبت برند یا WIPO  باشند.

اما سایر برند ها و علائم تجاری الزامی برای ثبت برند ندارند اما در نظر باید داشته باید که تنها برند هایی قابل حمایت دولت می باشند و همچنین حق انحصاری فردی حقیقی و یا حقوقی تلقی می شوند که قبلا به ثبت رسیده باشند و مالک آنها مشخص شده باشد. این موضوع به صراحت در ماده 2 قانون ثبت علائم و اختراعات قید شده است.

لذا اگر برندی ثبت نشده باشد و مورد سو استفاده قرار بگیرد مطالبه حقوق از دست رفته بسیار مشکل خواهد بود و عملا کار زیادی برای آن نمی شود انجام داد.

بصورت کلی مطابق با قانون تا وقتی که یک محصول و یا خدمت دارای وجه ممیزی  مشخصی نباشد  به راحتی می توان از آن به عنوان برند استفاده کرد و ثبت کرد. همچنین هر گونه طرح و تصویر و یا نمادی که دارای شرایط قانونی ثبت برند باشد مانند اینکه کپی برداری نشده باشد، شبیه و یا به شکل نزدیکی شبیه برند دیگری نباشد، از حروف خاص و تعریفی در آن استفاده نشده باشد، دارای جنبه ایجاد تمایز باشد و سایر موارد گفته شده در قانون برای پذیرش برند را داشته باشد  می تواند به عنوان برند ثبت شود.

بنابراین در هیچ کجای قانون اشاره ای به الزام شرکت ها برای دریافت وکیل و استفاده از شرکت های حقوقی نشده است هر چند بارها توصیه هایی برای استفاده از این موسسات حقوقی و وکلا به دلیل هزینه های زیاد و پیچیدگی های قانونی بوده است.

چگونه باید خودمان برند ثبت کنیم؟

در ابتدای راه باید اطمینان حاصل کنید که برندی که دوست دارید به ثبت برسانید شرایط قانونی لازم را دارد. برای این کار توصیه می شود که برند خود را از طریق خود اداره مالکیت معنوی ،سایت این سازمان و یا با کمک موسسات حقوقی استعلام نمایید . هر چند برخی از شرکت ها و سایت ها هم این کار را بصورت انلاین انجام می دهند ولی باید متذکر شد که بسیاری از این سایت ها به روز نیستند و نمی توان زیاد به آنها اطمینان کرد.

در همین راستا پس از اطمینان از قانونی بودن درخواست برندی که می خواهید درخواست ثبت آن را داشته باشید باید به آدرس سایت اداره مالکیت معنوی رفته و در این سایت برند خود را ثبت نام کنید. قبل از ورود به سایت در نظر داشته باشید که باید مدارک و مستندات لازم را برای درخواست خود فراهم نموده باشید زیرا در هنگام ثبت نام برند باید تمامی این مستندات بصورت اسکن شده بارگذاری شوند تا کار رسیدگی به درخواست انجام شود.

مدارک و مستندات مورد نیاز برای آماده کردن قبل از درخواست و اسکن کردن آنها بسته به حقیقی و یا حقوقی بودن عبارتند از :

اشخا ص حقیقی:

    اظهار نامه ثبت برند
    کپی شناسنامه
    کارت ملی
    کپی کارت بازرگانی چنانچه که در برند درخواستی از حروف لاتین استفاده شده باشد
    کپی یک جواز فعالیت اعم از جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب و یا هر گونه گواهی فعالیت از نهاد های دولتی
    نمونه برند مورد درخواست

اشخا ص حقوقی:

    اظهارنامه ثبت برند
    کپی شناسنامه مدیر عامل
    کپی کارت ملی مدیر عامل
    کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت
    کپی جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب
    کپی کارت بازرگانی چنانچه که از حروف لاتین در برند درخواستی استفاده شده باشد
    نمونه برند مورد درخواست

پس از تهیه و اسکن این مدارک در سایت موضوع ثبت برند ثبت نام می شود. در این مرحله باید فردی به عنوان نماینده قانونی شرکت برای تماس در شرایط اضطراری تعیین شود و نمونه برند مورد درخواست به همراه اظهارنامه و سایر مدارک باید بارگذاری شود.

پس از مدت زمانی کارشناسان اداره مالکیت معنوی این درخواست را بررسی و در صورت موافقت اعلام می کنند. همواره باید با بررسی شماره درخواست اظهارنامه ثبت برند خود را در سایت دنبال کنید.

 در صورت موافقت باید اصل مدارک را بصورت پستی و یا حضوری به اداره مالکیت معنوی ارسال کنید. این اداره تنها در تهران قرار داده و هیچ شعبه دیگری در ایران ندارد و موضوع ثبت برند و علائم تجاری هم تنها در این اداره پیگیری می شود.

اما اگر موضوع برند تایید نشده باشد دو حالت دارد. اگر رد شده باشد که قابل پیگیری نیست  اما اگر تکمیل مدارک زده شده باشد باید مدرک مورد نظر تهیه و دوباره بارگذاری و اعلام شود.

سپس باید هزینه های ثبت برند پرداخت و آگهی ثبت برند در روزنامه رسمی چاپ شود و پس از یک مهلت سی روزه اگر اعتراضی به ثبت برند نبود این برند به نام فرد متقاضی ثبت می شود و گواهینامه ای به مدت 10 سال برای وی صادر و به آدرس اعلام شده ارسال می شود.

اما با تمامی این شرایط در نظر داشته باشید که هزینه ثبت برند بواسطه کمک و همیاری شرکت ها و موسسات حقوقی هزینه بسیار نا چیزی است و صرف این هزینه به منظور جلوگیری از چند باره کاری ها و اشتباهات رایج و اضافه هزینه های معمول به نظر منطقی می آید.

   


دراین مقاله جهت آشنایی خوانندگان عزیز، ابتدا به تعریف شرکت سهامی و انواع آن می پردازیم سپس موضوع اصلی بحث را مورد مطالعه و بررسی قرار می دهیم.


• تعریف شرکت سهامی :

ماده یک لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت، شرکت سهامی را چنین تعریف می کند : شرکت سهامی، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی سهام آنها است.
سرمایه هر شرکت سهامی به قسمت های مساوی تقسیم می گردد، که هر قسمت آن را سهم می نامند. منظور از مبلغ اسمی سهام هر صاحب سهم، کل مبلغی است که وی در شرکت سرمایه گذاری کرده است. مسئولیت هر صاحب سهم در بدهی های شرکت، محدود به همان مبلغ سرمایه اوست.

• انواع شرکت سهامی :
ماده ۴. ل.ا.ق.ت بیان می دارد : شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود :
نوع اول ـ شرکت هایی که مؤسسین آنها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تأمین می کنند، اینگونه شرکت ها شرکت سهامی عام نامیده می شود.
نوع دوم ـ شرکت هایی که تمام سرمایه آنها در موقع تأسیس منحصراًتوسط مردم تأمین گردیده است. اینگونه شرکت ها شرکت سهامی خاص نامیده می شود.

• ارکان اداره کننده شرکت سهامی عام :
هر شرکت سهامی به وسیله یک عده اشخاص صاحب سهم اداره می شود که هیأت مدیره نامیده می شود که کلاً یا بعضاً قابل عزل می باشد. عده اعضای هیأت مدیره در شرکت سهامی عام نباید کمتر از5 نفر باشد.
هیأت مدیره عبارت است از اجتماع عده ای از صاحبان سهام که حسب مورد توسط مجمع عمومی مؤسس یا عادی برای مدت معینی به منظور اداره امور شرکت انتخاب و برای مدت معینی انجام وظیفه می کنند.

• انتخاب مدیران و مدت آن :
همانطور که گفته شد انتخاب مدیران به وسیله مجمع عمومی عادی خواهد بود. اولین مدیران شرکت را مجمع عمومی مؤسس انتخاب می نماید و شرکت هنگامی تشکیل شده محسوب می گردد که مدیران و بازرسان انتخاب و قبولی خود را اعلام داشته باشند.
مدت مدیریت برای مدیران دراساسنامه تعیین می شود و به هر حال نباید بیشتر از دو سال باشد اما انتخاب مجدد آنها مانعی ندارد.
قانون شرایطی را در مورد انتخاب مدیران تعیین نموده است :
1ـ مدیران از میان شرکاء انتخاب می شوند بنابراین کسی که درشرکت سهمی ندارد نمی تواند به سمت مدیریت اشتغال یابد.
2ـ هیأت مدیره یا هر یک از مدیران قابل عزل هستند وهرآن مجمع عمومی بخواهد می تواند آنها را برکنار کند.
3ـ هرمدیر باید تعداد سهامی را که در اساسنامه شرکت تعیین شده دارا باشد این تعداد سهام نباید از تعداد سهامی که به موجب اساسنامه جهت دادن رأی درمجامع عمومی لازم است کمتر باشد. این سهام برای تعیین خسارتی است که ممکن است از تقصیرات مدیران منفرداً یا مشترکاً برشرکت وارد شود سهام مزبور بانام بوده و قابل انتقال نیست.
چنانچه مدیر هنگام انتخاب به این سمت، مالک تعداد سهام تضمینی لازم نباشد وهم چنین درصورت انتقال قهری سهام مذکور و یا افزایش یافتن تعداد سهام لازم مدیر باید ظرف یک ماه تعداد سهام لازم را تهیه و به صندوق شرکت بسپارد والا استعفاء کرده محسوب می گردد.
4ـ اشخاص حقوقی ممکن است به عضویت درهیأت مدیره انتخاب شوند و باید به نمایندگی از خود یک نفر شخص حقیقی را معرفی نماید.
5ـ عده هیأت درشرکت سهامی عام نباید کمتر از ۵ نفر باشد اما بیشتر از آن طبق مقررات اساسنامه موردی ندارد. در صورتی که بر اثر فوت یا استعفاء یا سلب شرایط از یک یا چند نفر از مدیران تعداد از ۵ نفر کمتر شود، اعضاء علی البدل به ترتیب مقرر اساسنامه و یا ترتیب تعیین شده توسط مجمع عمومی جای آنها را خواهد گرفت والا اگر اعضای علی البدل انتخاب نشده و یا تعداد آنها برای تصدی کم باشد مدیران باقی مانده باید بلافاصله مجمع عمومی عادی را برای تکمیل اعضاء دعوت نماید.
6ـ انتخاب هیأت مدیره به طرز مخصوصی است به این صورت که در مورد انتخاب مدیران تعداد آرای رأی دهنده برعده مدیرانی که باید انتخاب شوند ضرب می شود. و حق رأی هر رأی دهنده برابر حاصل ضرب مذکور خواهد بود و رأی دهنده می تواند آراء خود را به یک نفر بدهد یا آن را بین چند نفری که مایل باشد تقسیم کند. و اساسنامه شرکت نیز نمی‌تواند طریقی خلاف این را مقرر دارد.
7ـ هیأت مدیره دراولین جلسه از بین اعضای خود یک رئیس و یک نایب رئیس که باید شخص حقیقی باشند انتخاب می نماید مدت ریاست رئیس و نایب رئیس نباید بیشتر از مدت عضویت آنها در هیئت مدیره باشد.
8ـ برخی اشخاص نمی‌توانند به مدیریت شرکت سهامی انتخاب شوند این اشخاص در ماده ۱۱۱ لایحه اصلاحی قانون تجارت این گونه دسته بندی شده اند :
« محجورین و کسانی که حکم ورشکستگی آنها صادر شده است. کسانی که به علت ارتکاب جنایت یا یکی ازجنحه های زیر به موجب حکم قطعی ازحقوق اجتماعی کلاً یا بعضاً محروم شده باشند درمدت محرومیت : سرقت، خیانت درامانت،کلاهبرداری،جنحه هایی که به موجب قانون درحکم خیانت درامانت یا کلاهبرداری، اختلاس،فریب کاری تصرف غیرقانونی دراموال عمومی می باشد».
⃰ اگر شخصی دارای سوابق مذکور باشد و به مدیریت شرکت انتخاب شود دادگاه شهرستان پس از رسیدگی به تقاضای هر ذینفع حکم قطعی و لازم الاجرای عزل مدیر را خواهد داد.
9ـ مطابق اصل ۱۴۱ قانون اساسی : عضویت در هیأت مدیره یا مدیریت عامل انواع شرکت های خصوصی جز شرکت های تعاونی ادارات مؤسسات برای رئیس جمهور، معاونان رئیس جمهور، وزیران و کارمندان دولت ممنوع است.

• حقوق و اختیارات مدیران :
به موجب ماده ۱۳۴ لایحه اصلاحی قانون تجارت مدیران غیرمؤظف می توانند حق الزحمه شرکت درجلسات را دریافت نمایند. علاوه برجلسات در صورتی که دراساسنامه پیش بینی شده باشد مجمع عمومی می تواند تصویب کند درصدی ازسود خالص سالانه شرکت به عنوان پاداش به اعضاء اختصاص داده شود.
هیأت مدیره دارای اختیاربرای اداره کردن و رسیدگی به امور عادی و جاری شرکت از قبیل خرید و فروش، اجاره محل و استخدام کارکنان، طرح دعوا، دفاع ازحقوق شرکت و... می‌باشد. اساسنامه گاهی مدیران را از انجام عمل بخصوصی منع یا اقدام آنها را موکول به تصویب مجمع عمومی می‌نماید. مانند: رهن گذاشتن اموال.
مطابق ماده ۱۱۸ لایحه اصلاحی قانون تجارت : « جز درباره موضوعاتی که به موجب مقررات این قانون،اخذ تصمیم واقدام درباره آنها درصلاحیت خاص مجامع است،هیأت مدیره شرکت دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می باشد مشروط براینکه اقدامات و تصمیمات آنها درحدود موضوع شرکت باشد، محدود کردن اختیارات مدیران دراساسنامه یا به موجب تصمیمات مجامع عمومی فقط ازلحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و درمقابل اشخاص.»

• تکالیف و محدودیت های مدیران :
تکالیف و محدودیت هایی که قانون برای هریک ازمدیران یا هیأت مدیره تعیین نموده به شرح زیر می باشد :
1ـ مدیران پس از انتخاب شدن باید قبولی خود را اعلام نمایند.
2ـ هیأت مدیره باید لااقل هر۶ ماه یکبار خلاصه صورت دارایی و قروض شرکت را منظم کرده و به بازرسان بدهد؛همچنین درشرکت سهامی عام مؤظفند که به حساب سود و زیان و ترازنامه شرکت، گزارش حسابداران رسمی را نیز پیوست کنند.
3ـ اعضاء هیأت مدیره و مدیرعامل نمی‌توانند بدون اجازه هیأت مدیره درمعاملاتی که با شرکت و با حساب شرکت می شود طرف معامله واقع یا سهیم بشوند و درصورت اجازه، هیأت مدیره مکلف است بازرس شرکت را مطلع و گزارش آنها را به را به اولین مجمع عمومی بدهد،اگراین معاملات با اجازه هیأت مدیره نباشد و مجمع عمومی هم آن را تصویب نکند قابل ابطال خواهد بود.
4ـ مدیرعامل و اعضاء هیأت مدیره (به استثناء اشخاص حقوقی) وهمسر و پدر و مادر،اجداد و برادران و خواهران ایشان نمی‌توانند هیچگونه وام یا اعتبار از شرکت کسب نمایند و شرکت نمی‌تواند دیون آنها را تضمین یا تعهد نماید اینگونه عملیات خود به خود باطل است. در مورد بانک ها و شرکت های مالی و اعتباری معاملات مذکور به شرط آنکه تحت قیود و شرایط عادی و جاری انجام گیرد معتبرخواهد بود. این ممنوعیت شامل اشخاص حقیقی نماینده شخص حقوقی درهیأت مدیره نیز می باشد.
5ـ بر اساس ماده ۱۳۳ لایحه اصلاحی قانون تجارت مدیران ومدیرعامل نمی‌توانند معاملاتی نظیر معاملات شرکت که شامل رقابت با عملیات شرکت باشد انجام دهند. درصورتی که چنین معامله ای انجام دهند وموجب ضرر شرکت گردند مسئول خسارت، شرکت (اعم از خسارت یا عدم نفع) خواهند بود.
6ـ جلسات هیأت مدیره حداقل ماهی یک بار تشکیل می شود، برای تشکیل حضور بیش از نصف اعضاء ضروری است و تصمیمات با اکثریت آراء حاضرین معتبر است مگر اینکه اساسنامه اکثریت گیری را پیش بینی کرده باشد.

• مدیرعامل :
شخصی است که از طرف هیأت مدیره ازبین اعضای هیأت مدیره یا خارج از آن با تعیین حق الزحمه، برای مدت معین انتخاب می شود.
مدیرعامل می تواند از بین اعضاء هیأت مدیره یا خارج از آن انتخاب شود و اگر از اعضاء باشد مدت تصدیش از عضویت درهیأت مدیره بیشتر نخواهد بود. رئیس هیأت مدیره نمی تواند درعین حال مدیرعامل همان شرکت باشد مگر اینکه مجمع عمومی شرکت با دو سوم آراء حاضر آن را تصویب کند ( نام و مشخصات و حدود و اختیارات مدیرعامل باید با ارسال نسخه ای از صورتجلسه درجلسات هیأت مدیره مبنی بر انتخاب او، به مرجع ثبت شرکت ها اعلام و پس از ثبت در روزنامه رسمی آگهی شود). مدیرعامل یک شرکت نمی تواند درعین حال مدیرعامل شرکت دیگر باشد. اشخاصی که نمی تواند عضو هیأت مدیره بشوند نمی توانند سمت مدیرعامل را نیز داشته باشند.
مدیرعامل در حدود اختیاراتی که توسط هیأت مدیره به او سپرده شده، نماینده شرکت محسوب می‌شود و حق امضاء دارد. نظارت برتهیه و تقدیم به موقع اظهارنامه مالیاتی به حوزه مالیاتی مربوطه از وظایف است.
صدور هرکارت شناسایی به نام مدیران و کارکنان شرکت به نظارت و مسئولیت او می باشد.

• ارکان کنترل کننده شرکت سهامی عام :
نظارت بر کارهیأت مدیره امری ضروری است، بنابراین سهامداران بسته به مورد از طریق مجامع عمومی مؤسس وعادی، آنها را انتخاب می کنند تا علاوه بر نظارت بر اعمال مدیران شرکت از اوضاع و احوال شرکت نیز با خبر باشند.

• انتخاب بازرسان و مدت آن:
انتخاب بازرسان با مجمع عمومی عادی است و اولین بازرسان را مجمع عمومی مؤسس تعیین می‌نماید. عده بازرسان ممکن است یک یا چند نفر باشد و تعداد آنها را اساسنامه مشخص می کند. مدت انجام وظیفه آنها یک سال می باشد و انتخاب مجدد آنها بلامانع است، هرساله علاوه بر بازرسان رسمی یک یا چند نفر بازرس علی البدل نیز باید انتخاب شوند تا در صورت محجوریت،فوت، استعفاء یا عدم قبول سمت توسط بازرسین اصلی، به جای آنها انجام فعالیت کنند.

• شرایط لازم برای بازرسان شرکت سهامی عام عبارتند از:
ـ داشتن حسن شهرت و نداشتن پیشینه کیفری مؤثر
ـ داشتن درجه لیسانس و بالاتر در یکی از رشته های متناسب با وظایف و مسئولیت های بازرسی به تشخیص کمیسیون.
ـ داشتن حداقل ۵ سال تجربه
ـ عدم اشتغال به نمایندگی مجلس
ـ عدم اشتغال به طور تمام وقت در مؤسسات وابسته به دولت و شهرداری ها و مؤسسات وابسته در آنها.

• اشخاص زیر از سمت بازرسی در شرکت ممنوع می باشند :
ـ مدیران و مدیرعامل شرکت
ـ اقوام سببی و نسبی مدیران و مدیرعامل تا درجه سوم از طبقات اول و دوم و هرکسی که خود یا همسرش از مدیران و مدیرعامل شرکت مؤظفاً حقوق دریافت می کند و نیز اشخاصی که دارای سوابق محجوریت، ورشکستگی، وهمچنین سوابق جنایت و کلاهبرداری باشند.( ماده ۱۴۷لایحه اصلاحی قانون تجارت).
⃰ اگرمجمع عمومی، بازرسانی تعیین نموده باشد، یا اینکه بازرسان نتوانند به عللی گزارش نموده یا از دادن گزارش خودداری نمایند، درصورت تقاضای هر ذینفع، دادگاه محل به تعداد لازم بازرس تعیین خواهد نمود.( ماده ۱۵۳ لایحه اصلاحی قانون تجارت)

• وظایف بازرسان :
بازرسان باید بر نحوه کار وعملکرد مدیران شرکت در ابعاد مختلف در ارتباط با شرکت نظارت داشته و هرگونه سوء جریان یا موارد خلاف را به هیأت مدیره و مجامع عمومی گزارش نمایند.
بازرسان باید درمورد صحت و درستی مطالب و اطلاعات و صورت دارایی و اموال، سود و زیان و ترازنامه و صورت حساب عملکرد شرکت که به وسیله مدیران برای تحویل به مجمع عمومی تهیه می‌شود اظهار نظر کنند.رعایت تساوی درحقوق صاحبان سهام از وظایف بازرسان می باشد؛ بازرسان مؤظفند که ۱۰ روز قبل ازتشکیل مجمع عمومی عادی گزارش کاملی از وضع شرکت را به مجمع تسلیم نمایند که به اطلاع صاحبان سهام برسد. بازرسان باید هرگونه تخلف یا تقصیری را که از طرف مدیران یا مدیرعامل در امور شرکت مشاهده می‌شود به اولین مجمع عمومی اطلاع دهند و نیز اگر از وقوع جرمی مطلع شوند باید جریان را به مراجع قضایی ذیصلاح و اولین مجمع عمومی شرکت اطلاع دهند.

• اختیارات بازرسان :
بازرس یا بازرسان می توانند هر موقع لازم بدانند رسیدگی و بازرسی خود را انجام دهند و اسناد ومدارک مربوط را از مسئولین شرکت درخواست و مورد بررسی قرار دهند.
اگر شرکت بازرس متعدد داشته باشد هر کدام می توانند وظایف خود را انجام دهند، ولی کلیه بازرسان باید گزارش واحدی ارائه دهند و اگر بین آنها اختلاف نظری وجود داشته باشد باید موارد اختلاف با ذکر دلیل در گزارش قید شود.
⃰ درصورتی که مجمع عمومی بدون دریافت گزارش بازرس صورت دارایی یا ترازنامه یا حساب سود و زیان شرکت را تصویب نماید مصوبه آن فاقد ارزش و اعتبار قانونی خواهد بود.

   


در این مقاله می خواهیم اطلاعاتی در رابطه با قائم مقام تجاری و چگونگی نصب و عزل آن به شما ارائه دهیم پس اگر می خواهید در این زمینه اطلاعات خود را افزایش دهید تا آخر این مقاله مطالعه نمایید.

منظور از امور تجاری یعنی افراد با ثبت شرکت های تجاری وارد بازار کار شده و اقدام به ثبت شرکت می کنند که ثبت این نوع شرکت به ۷ قالب شرکت با مسئولیت محدود، شرکت تعاونی، شرکت تضامنی، شرکت مختلط سهامی، شرکت غیر مختلط سهامی، شرکت نسبی، شرکت سهامی که به سهامی عام و خاص تقسیم شده است، قابل ثبت است که یکی از پرکاربرترین قالب ها سهامی خاص و بامسئولیت محدود می باشد.
بنابراین زمانی که افراد شرکت خود را به ثبت می رسانند شاید این شخص توانایی انجام کلیه ی امور را به تنهایی نداشته باشد در نتیجه فرد دیگری را به عنوان قائم مقام و یا همان نماینده از طرف خود تعیین می کنند تا به امور بازرگانی بپردازد از نظر لغوی قائم مقام به معنای نیابت و جانشینی می باشد. پس بطور کلی قائم مقام تجاری به کسی گفته می شود که از طرف تاجر به نمایندگی انتخاب می شود و امور را از جانب آن انجام می دهد در رابطه با این موضوع در باب نهم قانون تجارت بحث شده است. طبق ماده ۳۹۵ قانون تجارت قائم مقام تجاری شخصی است که از جانب رئیس تجارتخانه بصورت کتبا و یا عملی برای انجام امور مرتبط به شرکت تجاری و یا نمایندگی آن انتخاب می شود که برای تایید شدن این موضوع امضای مجاز نمایندگی برای تجارتخانه الزامی است. سمت قائم مقام تجاری می تواند به چند نفر نیز محول شود که امضای کلیه ی اشخاص با هم دارای اعتبار قانونی می باشد در غیر اینصورت اصلا مورد قبول واقع نمی شود. در قانون تجارت برای اقدام کردن قائم مقام تجاری و یا همان انتصاب قائم مقام تجاری بحثی بطور مستقیم بیان نشده است در نتیجه قانونی که در رابطه با نشانگر ثبت قانونی باشد وجود ندارد. همانطور که گفتیم این انتصاب با توجه به ماده ۳۹۵ قانون تجارت می تواند بصورت قرارداد کتبی و یا با توجه به اعتماد تاجر به شخص انتخابی بطور شفاهی صورت گیرد. طبق ماده ۳۹۸ قانون تجارت قائم مقام تجارتی حق ندارد بدون اذن رییس تجارتخانه کسی را برای امور تجارتخانه برای خود نایب قرار دهد. در رابطه با بر کناری قائم مقام از سمت خود در ماده ۳۹۹ قانون تجارت اینچنین آمده است که این برکناری باید طبق قوانین و مقررات وزارت عدلیه صورت گیرد اگر بدینصورت نباشد اشخاص ثالث آن شخص را هنوز به عنوان قائم مقام می شناسند. امور تجاری و تجارتخانه می تواند فعالیت داشته باشد و طبق ماده ۴۰۰ قانون پس از فوت تاجر قائم مقام اصلا برکنار نشده و به امور خود می پردازد.
همانطور که گفتیم چندین نفر می تواند بطور همزمان سمت قائم مقام منصوب شود که این امر باعث می شود افراد به یکی از دو صورت مجتمعا و منفردا عمل کنند که توضیح هر یک به شرح زیر می باشد.
-منفردا: هر یک از قائم مقام تجاری بصورت فردی می تواند که به تنهایی و بودون نیاز با مشورت با دیگر افراد تصمیم گرفته و به اداره امور تجارتخانه بپردازد.
-مجتمعا: در این روش همه ی قائم مقام تجاری باید در زمان تصمیم گیری با یکدیگر یک فکر بوده و همه موافق انجام آن عملیات باشد در این روش نیاز به اکثر آراء نمی باشد بلکه همه باید موافق باشند.
برخی از افراد با مطالعه این مقاله شاید وکیل را با قائم مقام تجاری یکی بگیرند ولی قابل ذکر است که این دو با یکدیگر بسیار متفاوت بوده که در این قسمت به تفاوت این دو می پردازیم.
طبق ماده ۶۵۶ قانون تجارت وکالت قراردادی است که یک شخصی برای انجام امور کارهای خود شخص دیگر را نایب خود قرار می دهد که با توجه به یکی از موارد زیر این شخص از سمت خود برکنار خواهد شد.
-زمانی که وکیل استعفا دهد.
-زمانی که وکیل و یا موکل فوت شود.
-به عزل موکل
موکل با توجه به مواردی که در وکالتنامه آورده شده است می تواند آن امور را انجام دهد مثلا اگر در وکالتنامه اینچنین آمده باشد که می تواند به فروش خانه، ماشین و یا هر چیز دیگری بپردازد وکیل حق دارد فقط در حیطه آن موضوع به فعالیت بپردازد ولی قائم مقام تجاری قابل ذکر است که رئیس تجارتخانه این اختیار را دارد که وظایف قائم مقام تجاری را محدود نمایند ولی به این امر باید توجه نمایید که برای اطلاع این موضوع به عموم باید انتقال یابد.
وظایف قائم مقام تجاری به شرح زیر می باشد:

-طبق ماده ۳۹۵ هیچ محدودیتی از واگذاری امور تاجر به قائم مقام تجاری وجود ندارد.
-خرید و فروش
-امضای اوراق و اسناد بهادار
-انجام امور تجارتخانه

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic