بموجب قانون تجارت ایران شخص حقوقی از کلیه حقوق،اختیارات،تعهدات و تکالیف شخص حقیقی برخوردار است جز اموری که مربوط به طبیعت خاص انسان است مانند ازدواج یا رابطه پدر و فرزند،مادر و فرزند و نظایر آن.بنابراین حقوق و تکالیف شخص حقیقی که در قانون مدنی ساری است در چارچوب قانون به اشخاص حقوقی نیز قابل تسری است.چنانچه ماده 588 قانون تجارت صراحت دارد:

"شخص حقوقی می تواند دارای کلیه حقوق و تکالیفی شود که قانون برای افراد قایل است مگر حقوق و وظایفی که بالطبعه فقط انسان ممکن است دارای آن باشد مانند حقوق و وظایف ابوت و نبوت و امثال ذلک."
بنابراین چنانچه از ماده قانونی فوق مستفاد می شود اشخاص حقوقی می توانند در قالب شخصیت حقوقی از مالکیت،انتفاع،تابعیت،اقامتگاه،حساب بانکی،عقود و معاملات و نقل و انتقالات مربوط و سایر حقوق و تعهدات و تکالیف مصرح در قانون برخوردار باشند.
در قرون جدید و معاصر نیز ایجاد شرکت ها،تجارتخانه ها،بانک ها،مدارس،وزارتخانه ها،بیمارستان ها و سازمان های مختلف در عرصه های اجتماعی،اقتصادی،فرهنگی،سیاسی،فنی و مهندسی به شکل امروزی،اشخاص حقوقی را در جوامع متجلی ساخته است.پیدایش واژه شخصیت حقوقی و کاربرد آن در قوانین تجاری ایران برای اولین بار،به قانون تجارت مصوب 1304 برمی گردد که با ذکر ماده واحده و تسری تکالیف و تعهدات شخص حقیقی به شخص حقوقی(بجز موارد طبیعی انسان)،در واقع شخص حقوقی را به رسمیت شناخت و با انعکاس و تکرار موضوع در ماده 588 قانون تجارت مصوب 1311 اشخاص حقوقی را در عرصه های مختلف تثبیت نمود.

- نحوه ثبت شرکت در کشور سوئد

- ثبت شرکت در اهواز

- ثبت شرکت در ارمنستان

انواع شخصیت حقوقی
اشخاص حقوقی یا در اثر اراده و تشریک مساعی افراد شکل می گیرند و یا با تصویب قوانین ایجاد می شوند.بنابراین اشخاص حقوقی عبارتند از:
1-اشخاص حقوقی حقوق عمومی
شامل وزارتخانه ها،نهادها،سازمان نها،دانشگاه ها و تشکل هایی که با تصویب قانون خاص در مجلس و یا محافلی که صلاحیت قانونگذاری دارند تشکیل می شوند.
2-اشخاص حقوقی حقوق خصوصی
شامل بنگاه ها و شرکت های تجارتی و انجمن ها،احزاب،نهادها و موسسات غیر تجارتی که به موجب قوانین ومقررات عمومی و آیین نامه های مربوط ایجاد می شوند.بنابراین اشخاص حقوقی حقوق خصوصی نیز بسته به نوع تشکیل و شیوه مشارکت مشمول فعالیت های تجاری و انتفاعی نظیر شرکت های هفت گانه و یا موسسه و نهاد غیر تجاری و غیرانتفاعی مانند انجمن علمی-فرهنگی-تشکل سیاسی و نظایر آن است.
آثار حقوقی مترتب بر شخصیت حقوقی
1-نام:
نام شخص حقوقی باید بیانگر نام و نوع شرکت باشد و مخاطب را از وضعیت سهامی یا تضامنی بودن شرکت آگاه سازد.
2-شناسایی:
شناسایی شخص حقوقی(شرکت) بواسطه قانون مصوب و یا صدور گواهی ثبت اداره ثبت شرکت ها قابل احراز است.
3-تملک و مالکیت:
اشخاص حقیقی تملک و مالکیت اموال منقول و غیرمنقول خود را در اختیار دارند.لیکن مالکیت اموال اشخاص حقوقی صرفاَ از نوع منقول است ولو اینکه اموال غیر منقول باشند.چرا که سرمایه شرکت که در قالب سهام یا سهمیه منعکس است تحت عنوان اموال منقول تقویم و محاسبه می شود.ضمناَ اشخاص حقیقی تشکیل دهنده شخصیت حقوقی هیچگونه حق یا تملکی بر اموال شرکت ندارند.
4-دارائی ها:
دارایی اشخاص حقوقی مربوط به اشخاص حقیقی(سهامدار،مدیر عامل یا اعضای هیات مدیره) نیست و اشخاص حقیقی که شخص حقوقی نیز بر عهده اشخاص حقیقی نیست جز در موارد شرکت های تضامنی و نسبی که در شرکت های تضامنی مسئولیت شرکاء تضامنی و نامحدود و در شرکت های نسبی مسئولیت شرکاء محدود به میزان سهم الشرکه آن ها است.
5-وکالت و نمایندگی:
وکالت شخص حقیقی بموجب وکالتنامه است و بالغو یا فسخ آن پایان می پذیرد.ولی نمایندگی و وکالت اشخاص حقوقی تابع قانون تجارت و شرایط مندرج در اساسنامه شرکت است و با تصمیم فردی اعضای هیات مدیره قابل فسخ نیست بلکه عزل یا تغییر وکیل مستلزم انجام تشریفات قانونی است.ضمناَ در مورد شخص حقیقی،نماینده و وکیل تابع او است در حالیکه در اشخاص حقوقی نماینده تابع اعضاء  و شرکاء نمی باشد بلکه وکالت او در چارچوب اساسنامه و اختیارات قانونی است و مسئولیت وی در برابر شخص حقوقی می باشد.
6-اقامتگاه:
بموجب ماده 590 قانون تجارت اقامتگاه شخص حقوقی محل اداره امور(مدیریت) مربوطه است.لیکن مفاد ذیل ماده 1200 قانون مدنی اقامتگاه شخص حقوقی،مرکز عملیات آن ذکر شده است.بر این اساس از نظر قوانین فوق در این خصوص اختلاف نظر وجود دارد.اما باید توجه داشت از آنجا که قانون تجارت قانون خاص تلقی می شود در خصوص شرکت های تجارتی،مفاد قانون تجارت در مورد اقامتگاه شخص حقوقی تفوق دارد و مکان استقرار مدیریت شرکت و مکانی که عموماَ جلسات هیات مدیره مربوطه تشکیل می شود و رهبری و هدایت امور شرکت در آن جا جریان دارد اقامتگاه قانونی شرکت(شخص حقوقی) محسوب می شود.
7-مسئولیت مدنی:
مسئولیت مدنی اشخاص از اشخاص حقیقی تشکیل دهنده آن منفک و متفاوت است.بنابراین تعهدات و تکالیف اشخاص حقوقی صرفاَ متوجه خود آن ها است و ارتباطی با اشخاص حقیقی ندارد جز در موارد مربوط به شرکت های تضامنی که بر اساس اساسنامه و قانون تجارت،شرکاء،متضامناَ مسئولیت حقوقی و قانونی شرکت را بر عهده دارند.
8-مسئولیت کیفری:
از آن جا که قانون تجارت مسئولیت کیفری برای اشخاص حقوقی در نظر نگرفته است لذا مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی متوجه اشخاص حقیقی تشکیل دهنده آن به ویژه متوجه افرادی است که بطور مشخص مرتکب کیفر شده باشند.
9-بدهی و مطالبات:
تعهدات و تکالیف وبدهی اشخاص حقوقی صرفاَ متوجه خود آن ها است.بنابراین چنانچه شخصی از یک شرکت مطالبه ای داشته باشد نمی تواند جهت وصول مطالبه خود به یکی از شرکاء مراجعه یا در قبال بستانکاری یکی از شرکاء،مطالبه از شخص حقوقی را با وی تهاتر نماید.
10-ورشکستگی:
عدم توانایی شخص حقوقی در پرداخت تعهدات و توقف عملیات تجاری و ورشکستگی وی به اشخاص حقیقی مرتبط تسری پیدا نمی کند.بنابراین ورشکستگی شخص حقوقی مستلزم ورشکستگی شرکاء یا سهامداران شرکت نیست.
11-انحلال
با اعلام انحلال شخص حقوقی،عملیات جاری آن متوقف و از آن به بعد صرفاَ تداوم فعالیت به منظور رتق و فتق امور و اتمام عملیات نیمه تمام و درخواست اجرا از طریق مدیر یا مدیران تصفیه امکان پذیر می باشد چرا که انحلال شخص حقوقی به منزله فوت شخصیت حقیقی می باشد.

   


تفکیک شرکت تجاری از شرکت مدنی

سه شنبه 24 دی 1398 نویسنده: درسا م |


 در قانون تجارت ایران تعریفی از شرکت تجاری دیده نمی شود. لیکن برخی از حقوقدانان با توجه به چارچوب حقوقی موجود ،تعاریف مختلفی از شرکت تجاری پیشنهاد کرده اند ،از جمله دکتر ستوده تهرانی از اساتید حقوق در این رابطه می نویسد: شرکت تجاری عبارت است از سازمانی که بین دو یا چند نفر تشکیل می شود که در آن هر یک سهمی به صورت نقد یا جنس یا کار خود در بین می گذارد تا مبادرت به عملیات تجاری نموده و منافع و زیان های حاصله را بین خود تقسیم کنند. دکتر اسکینی از حقوقدانان معاصر نیز این تعریف را از شرکت تجاری ارائه کرده است: شرکت تجاری ،قراردادی است که به موجب آن،یک یا چند نفر توافق می کنند سرمایه ی مستقلی را که از جمع آورده های آن ها تشکیل می شود، ایجاد کنند و به موسسه ای که برای انجام مقصودخاصی تشکیل می گردد، اختصاص دهند و در منافع و زیان های حاصل از به کارگیری سرمایه سهیم شوند. 

 بر عکس ،قانون مدنی شرکت را تعریف کرده است ،در حقوق مدنی ،شرکت به دو معنای عام و خاص به کار رفنه است در معنای عام ،شرکت عبارت از عقدی است که در آن طرفین ،سرمایه یا کار خود را برای رسیدن به سودی خاص جمع می کنند. در این معنا ،علاوه بر عقد شرکت ،که موضوع مواد 571 به بعد قانون مدنی است ،عقد مضاربه ،عقد مزارعه و عقد مساقات هم از مصادیق شرکت حساب می آیند.در معنای خاص ،شرکت یکی از عقود معینی است که همراه با اشاعه در حق مالکیت ایجاد می شود.معمولاً هرگاه در حقوق مدنی از شرکت صحبت می شود ،مقصود همین نوع اخیر است.به موجب ماده ی 571 قانون مدنی: (شرکت عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شی واحد به نحو اشاعه) در این قانون و در این تعریف،(شرکت)بیانگر هرگونه مالکیت مشاعی بر هر مالی است ،لذا دامنه ی این تعریف فراتر از شرکت های تجاری به شکل شناخته شده در جامعه است و مقرراتی که در چارچوب این قانون و این تعریف آورده شده،نمی تواند ضرورتاً در مورد شرکت های تجاری اطلاق داشته باشد. در قانون مدنی آمده است  شرکت  مدنی ممکن است اختیاری یا قهری باشد(ماده ی 572 ق.م)شرکت قهری بر توافق شرکا استوار نیست ،بلکه در نتیجه ی اجتماع حقوق مالکان ،به سبب امتزاج یا ارث تحقق می یابد(ماده ی 574ق.م) بر عکس ،شرکت اختیاری حاصل اراده ی طرفین است ،زیرا یا در نتیجه ی عقدی از  عقود حاصل می شود یا در نتیجه ی عمل شرکا ،از قبیل مزج اختیاری یا قبول مالی مشاعاً در ازای عمل چند نفر و نحو اینها(ماده ی 573ق.م) بنابراین شرکت های تجاری ،اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی به منظور انجام عملیات تجاری و کسب سود را گویند.شرکت هایی که هدف از تاًسیس آن ها  تجارت نیست و اعمال تجاری انجام نمی دهند ،شرکت های حقوقی یا مدنی نامیده می شوند.

 افتراق شرکت های مدنی و تجاری:

 با تشکیل یک شرکت تجاری،وضعیت حقوقی خاصی پدید می آید.آثار حقوقی ناشی از تشکیل یک شرکت تجاری که آن را  از شرکت مدنی متمایز می کند را می توان به شرح ذیل فهرست کرد:

  -شرکت مدنی اقامتگاه و تابعیت ندارد ،در حالی که اقامتگاه و تابعیت شرکت تجاری لزوماً باید مشخص باشد.

 نظر به اینکه شرکت تجاری بعد از تاسیس یک شخصیت حقوقی مستقل می  شود ،لذا به منظور سهولت در ارتباط و نظارت بر امور شرکت ،یک اقامتگاه قانونی برای یک شرکت فرض می شود.در نظام های حقوقی مختلف در جهان ،مکان های مختلفی  به عنوان اقامتگاه هر شرکت فرض گردیده است.

1)حسن ستوده ،تهرانی،حقوق تجارت-جلد اول(تهران:انتشارات دانشگاه تهران،1364) ،صفحه ی 172

2)اسکینی، ربیعا ،حقوق تجارت-شرکت های تجاری،جلد اول(تهران،انتشارات سمت،1375) ،صفحه ی 17

3)کاتوزیان ،ناصر ،حقوق مدنی(مشارکت ها ،صلح ،عطایا) ،چاپ اقبال ،1363 ،صفحه ی 6 به بعد.

 در ماده ی 590 قانون تجارت ،اقامتگاه اشخاص حقوقی مکانی تعیین شده است که (اداره ی امور)شخص حقوقی در آنجا باشد.ولی  در ماده ی 1002 قانون مدنی ،اقامتگاه اشخاص حقوقی(مرکز عملیات)آن ها تعیین شده است.لذا از لحاظ  حقوقی تعارضی بین این دو ماده دیده می شود.زیرا در مورد اشخاص حقوقی ،خصوصاً شرکت های تجاری  ،معمولاً(محل اداره ی امور)که معمولاً دفتر مرکزی نامیده می شود ،با(مرکز عملیات)که معمولاً کارگاه یا کارخانه ای در مسافت بسیار دور و حتی در شهر دیگر واقع شده است ،تفاوت وجود دارد.در رابطه با این تعارض قانونی ،

 حقوقدانان نظرات مختلفی ارایه کرده اند ،لیکن نظر قالب این است که حکم قانون تجارت به دلیل خاص بودن بر حکم قانون مدنی به دلیل عام بودن ارجحیت دارد.

 بنابراین ،اقامتگاه هر شرکت تجاری،مرکز اداره ی امور آن است و کلیه ی ابلاغ های قانونی،دادخواست،اظهارنامه،و غیره فقط باید به اقامتگاه قانونی شرکت تسلیم شود.

 همچنین با تاسیس یک شرکت تجاری و ایجاد یک شخصیت حقوقی فرضی برای آن،مساله ی تابعیت این شخصیت حقوقی نیز مطرح می باشد که در بسیاری از دعاوی تجاری بین المللی این موضوع از اهمیت خاصی برخوردار است.

در رابطه با تعیین تابعیت شرکت های تجاری نیز معیارهای متفاوتی در نظام های حقوقی کشورهای مختلف جهان مطرح می باشد.در کشور ما ایران،طبق ماده ی 591 قانون تجارت اشخاص حقوقی(از جمله شرکت ها) تابعیت کشوری را در اختیار دارند که اقامتگاه آن ها در کشور می باشد.از این رو ،شرکتی که مرکز اداره ی امور آن در ایران واقع باشد،دارای تابعیت ایرانی است،ولو اینکه مرکز عملیات آن خارج از کشور باشد.

 -شرکت مدنی فاقد شخصیت است ،در حالی که شرکت تجاری اصولاً یک شخصیت حقوقی است.

 -موضوع شرکت مدنی معاملات غیر تجاری است ،در حالی که موضوع شرکت های تجاری معاملات تجاری است.

 -قانون ،شرکت های تجاری را تحت نظم به خصوصی قرار داده و حتی انواع آن ها را مشخص و محدود نموده و ضوابط معینی را بر آن ها حاکم کرده است ،در حالی که شرکت های حقوقی تابع قصد و اراده ی شرکا می باشند و به هر نحو که بخواهند (مشروط بر آنکه مغایر قانون مدنی نباشند)می توانند شرکت تشکیل دهند.

 در این رابطه قابل ذکر است طبقه بندی شرکت های تجاری در هر کشور تابع نظام حقوقی همان کشور است .بنابراین ،نمی توان طبقه بندی طبقه بندی واحد بین المللی برای شرکت های تجاری متصور شد و حتی فراتر از آن ،هر نوع شرکت ممکن است مفهوم و جایگاه خود در هر کشور را داشته باشد.به عبارتی ،شرکت سهامی در ایران دارای همان تعریف از شرکت های سهامی در کشورهای دیگر نیست.شرکت با مسئولیت محدود نیز اینچنین است.برای نمونه  ،درکشور انگلستان و بر اساس قوانین شرکت ها مصوب 1982 با اصلاحات بعدی ،شرکت ها باید به یکی از دو نوع عام(Public) یا خاص(خصوصی)(private)باشند.شرکت های عام با پسوند(P.I.C) در نامشان از شرکت های خصوصی تفکیک می شوند.

 در کشور ما در ماده ی 20 قانون تجارت ،شرکت های تجاری به هفت نوع ذیل طبقه بندی شده است:

 1)شرکت سهامی 2)شرکت با مسئولیت محدود 3)شرکت تضامنی 4)شرکت مختلط غیر سهامی 5)شرکت مختلط سهامی  6)شرکت نسبی  7)شرکت تعاونی تولید و مصرف

 نکته:در لایحه ی اصلاح قانون تجارت(مصوب 1384 هیات وزیران)از هفت نوع شرکت تجاری پیش بینی شده در قانون تجارت ،شرکت های مختلط غیر سهامی ،مختلط سهامی و نسبی حذف شده اند ،و لذا چهار نوع شرکت تجاری یعنی سهامی ،با مسئولیت محدود ،تضامنی و تعاونی فقط به رسمیت شناخته شده اند.

 طبق لایحه ی قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت-مصوب 24/12/1347 شرکت های سهامی نیز به دو گروه طبقه بندی می شوند:اول:شرکت های سهامی عام  دوم: شرکت های سهامی خاص 

 این دو نوع شرکت نیز اگرچه از لحاظ ساختار شبیه به یکدیگر هستند ،لیکن در برخی از مقررات با یکدیگر تفاوت دارند.1

 -شرکت مدنی همیشه و ضرورتاً با حداقل دو نفر تشکیل می گردد ،در حالی که در تاسیس بعضی از شرکت های تجاری ضرورتاً وجود حداقل سه نفر لازم است(مثل شرکت سهامی خاص)

 -شرکت های تجاری حتماً و ضرورتاً در نتیجه ی اختیار و اراده ی شرکا به وجود می آیند ،ولی بعضی از شرکت های مدنی بدون اراده و اختیار شرکا به وجود می آیند(مثل شراکت وراث در مال الترکه)

 -مسئولیت شرکا در شرکت های تجاری بر حسب نوع شرکت ممکن است به میزان سهم ،محدود به سرمایه ،نسبت به سرمایه و تضمین تمام سرمایه و یا مختلط باشد ،در حالی که در شرکت های مدنی چنین مسئولیتی وجود ندارد و مسئولیت در امور مدنی منفرد می باشد.

 -نحوه ی تقسیم سود و زیان در شرکت های تجاری بر اساس نوع شرکت ها متفاوت است و بر مبنای مسئولیت شرکا انجام می گیرد ،در صورتی که در شرکت های مدنی همیشه تقسیم سود و زیان به نسبت سهم است.

 -استقلال مالی:با تاسیس یک شرکت تجاری و تعیین مدیران آن که نحوه ی تعیین آن ها را قانون تجارت یا اساسنامه ی همان شرکت مشخص می کند ،هیچیک از شرکا حق مداخله در امور اجرایی شرکت را نخواهند داشت و تنها شیوه ی نظارت بر امور شرکت توسط شرکا از طریق مجمع عمومی و بازرس قانونی و یا مراجع قضایی است.

 -دارا بودن حقوق و تکالیف مستقل از شرکا:از سایر ویژگی های متمایز شرکت تجاری این است که با تشکیل یک شرکت تجاری ،حقوق و تکالیف این شخصیت حقوقی مستقل از حقوق و تکالیف صاحبان سرمایه و موسسین آن خواهد بود.لذا صاحبان سرمایه ی یک شرکت و خود شرکت می توانند به موازات و مستقل از یکدیگر از حقوق و امتیاز اقتصادی و اجتماعی استفاده کنند.

 برای نمونه ،یک شرکت و سهامداران آن می توانند مستقلاً در یک زمینه ی مشترک تجاری فعالیت داشته باشند.

 -ورشکستگی ، تصفیه و مرور زمان مختص شرکت های تجاری و تجار است  ،در حالی که در امور مدنی مقررات اعسار جاری می گردد.

 1)قابل ملاحظه است  ،بعد از تصویب قانون تجارت ،قوانین مختلفی در رابطه با شرکت های تعاونی به تصویب رسیده است که به موجب آن ها تغییراتی در طبقه بندی و مقررات مربوط به شرکت های تعاونی داده شده است.برای نمونه ،می توان به قانون شرکت تعاونی ،مصوب 1350 و قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران-مصوب 1370- اشاره کرد.لذا اگرچه قانون تجارت منبع اصلی مقررات مربوط به شرکت ها در ایران محسوب می شود ،لیکن سایر قوانین ،برخی مقررات مربوط به شرکت ها ،مندرج در قانون تجارت را تغییر داده اند.لیکن متاسفانه در اکثر مجموعه قوانین تجارت که امروز منتشر می شود ،این تغییرات در قوانین اعمال نمی گردد و همین موضوع موجب بروز اشتباه در شناخت قوانین معتبر و حتی بروز اختلاف بین اشخاص حقوقی ذینفع می گردد. (پاکدامن،  رضا ،  حقوق شرکت های تجاری ، انتشارات خرسندی ، 1389.صفحه ی 18)

 منابع:

 1)اسکینی ،ربیعا ،حقوق شرکت های تجاری ،جلد اول (تهران  ،انتشارات سمت،1375 )

 2)پاکدامن،  رضا ،  حقوق شرکت های تجاری ، انتشارات خرسندی ، 1389

 3)حسن ستوده، تهرانی،حقوق تجارت-جلد اول(تهران:انتشارات دانشگاه تهران،1364) 

 4)راشدی اشرفی ،علیرضا ،حقوق تجارت(کاربردی) ،شرکت چاپ و نشر بازرگانی وابسته به موسسه ی مطالعات و پژوهش های بازرگانی ،1386

 5)کاتوزیان ،ناصر ،حقوق مدنی(مشارکت ها ،صلح ،عطایا) ،چاپ اقبال ،1363 

   


 
معروف ترین نوع کفش های دست دوز که در نقاط مختلف ایران دارای طرفداران پرشماری است و حتی برخی مردم شهرنشین نیز در روزهای گرم سال آن را به سایر کفش ها ترجیح می دهند " گیوه " نام دارد. گیوه نوعی پاپوش تابستانی ، سبک ، بادوام و مناسب برای راهپیمایی های طولانی است. همچنین نوع طراحی و دوخت این پای افروز به شکلی است که هیچگاه لنگه به لنگه نمی شود و پای چپ و راست ندارد و حتی پس از پاره شدن دور انداخته نمی شود و می توان آن را ترمیم کرد.

تولید گیوه در استان های فارس ، اصفهان ، چهارمحال و بختیاری ، کرمانشاه و زنجان بسیار رواج دارد. این محصول را باید یکی از جالبترین و ارزنده ترین صنایع دستی ایران دانست.
شما می توانید با ثبت کردن شرکت گیوه بافی این ابتکار ایرانی را با صادرات و اخذ کارت بازرگانی به جهانیان بشناسانید و تجارت و کسب و کار خود را توسعه دهید.
ثبت نمودن شرکت نیاز به طی مراحل و شرایط خاص خود را دارد. کلیه شرایط ثبت و تاسیس شرکت باید به طور کامل و قانونی انجام شود. در این مقاله سعی شده است گام های ثبت شرکت مورد بررسی قرار گیرد.
• مرحله اول : پیدا کردن شریک خوب
در گام اول باید یک شریک تجاری خوب پیدا کنید. فردی را انتخاب نمایید که به او اعتماد کامل دارید و اهدافتان از راه اندازی کسب و کار یکسان باشد. در قانون تجارت ، بحثی از شرکت تک شریکی نداریم و حداقل تعداد شریک لازم برای تشکیل شرکت، 2 شخص می باشد.
• مرحله دوم : ورود به سامانه اداره ثبت شرکت ها
روند ثبت کردن شرکت ها از اواخر سال 93 از روش سنتی و حضوری به روش اینترنتی و غیرحضوری تغییر یافته و ادارات ثبت اسناد و املاک سراسر کشور موظفند به منظور تسریع در این چرخه ، ثبت شرکت ها و هرگونه تغییرات در شرکت ها را تنها از طریق اینترنتی انجام دهند. برای ثبت نام اینترنتی به سامانه اداره کل ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری مراجعه نمایید. پس از انتخاب پذیرش تاسیس باید فرم آن را با دقت کامل پر کنید . در مرحله نخست که عنوان آن " اطلاعات متقاضی " است، بایست مشخصات خودتان را درج کنید و سپس وارد گام بعدی شوید.
• مرحله سوم : انتخاب نام شرکت
هر شرکت برای به ثبت رسیدن ، نیاز به انتخاب نام دارد. شما مجاز می باشید 5 نام شرکت را به ترتیب اولویت در فرم درج کنید تا نهایتاَ یکی از آن ها انتخاب گردد. در انتخاب نام شرکت به نکات ذیل توجه داشته باشید :
1- نام شرکت نباید از قبل در اداره کل مربوطه به ثبت رسیده باشد و یا وجه تشابهی با نام های ثبت شده داشته باشد.
2- نام شرکت نباید بیگانه و غیرفارسی باشد و بایستی دارای ریشه فارسی بوده و در فرهنگ نامه دهخدا به ثبت رسیده باشد. چنانچه از فارسی بودن نام انتخابی خود مطلع نیستید می توانید با مراجعه به فرهنگ لغت از این قضیه مطلع شوید.
3- به کاربردن اسامی افراد مشهور به علت فریب افکار عمومی در نام شرکت ممنوع می باشد.
4- اسامی نباید مخالف نظم عمومی و اخلاق حسنه باشد.

 




5- اسامی و عناوین دولتی کشور به عنوان نام شرکت پذیرفته نخواهند شد.
6- واژه هایی که به طرز گمراه کننده ای شبیه نام ثبت شده دیگری باشند، پذیرفته نمی شوند.
7- اضافه کردن اعداد به نام هایی که سابقه ثبت دارند پذیرفته نمی شود و در صورت استفاده اعداد در نام های جدید پیشنهادی باید نگارش آن ها به صورت حروفی باشد.
8- جهت انتخاب نام شرکت های تعاونی بایستی نام های پیشنهادی را در برگه ای جداگانه از مراجع وزارت تعاون درخواست نمود.
9- موسسات غیرتجاری و تعاونی از هزینه انتخاب نام معاف می باشند.
در پایان این مرحله ، به شما یک شماره پیگیری داده می شود که می توانید از طریق این شماره وضعیت ثبت شرکت خود را در سامانه پیگیری کنید.
در صورت سپری شدن زمانی بیش از 3 ماه از تاریخ تایید نام و در صورت عدم ثبت شرکت به دلایل مختلف و همچنین تغییر نام متقاضی باید نسبت به واریز مبلغ به شماره حساب مربوطه و ارائه فیش آن اقدام نمایید.
شایان ذکر است متقاضیان عزیز، در صورت نیاز به مشاوره تخصصی در این رابطه می توانند با مشاوران موسسه حقوقی  تماس حاصل نموده و از بانک نام موسسه حقوقی  نیز استفاده نمایند.
موسسه حقوقی  دارای بانک نام می باشد که در آن ازاسامی استفاده شده که دارای معانی زیبا هستند . این نام ها، از لحاظ ثبتی از قبل استعلام گرفته شده اند. لذا از این کلمات در نام شرکت های ثبت شده به ندرت استفاده شده و به همین خاطر احتمال ثبت آن ها بسیار بالا می باشد.
• مرحله چهارم : مشخص کردن مدت و موضوع فعالیت
در این مرحله باید " مدت و موضوع فعالیت " را تعیین کنید. معمولاَ شرکا به هنگام تشکیل شدن شرکت ، مدت آن را نامحدود قید می نمایند. با این حال شرکاء در صورت تمایل مجازند در حین تاسیس شرکت ، آن را برای مدت معین تاسیس نمایند. مدت شرکت در صورتیکه محدود باشد باید قید گردد که مثلاَ برای ده سال است والا قید خواهد شد که برای مدت نامحدود از تاریخ ثبت.
توجه داشته باشید که برخی از فعالیت ها به اخذ مجوز احتیاج دارند. چنانچه فعالیت شما با یکی از موارد این لیست مطابقت داشته باشد باید برای اخذ مجوز آن اقدام نمایید. به عنوان نمونه ، فعالیت در زمینه صنایع دستی ، مستلزم اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ( اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مربوطه ) می باشد.
• مرحله پنجم : تعیین نشانی شرکت
در صفحه بعدی بایستی مشخصات " اطلاعات مرکز اصلی " را وارد نمود. در آینده تمام مدارک از طرف سازمان ثبت شرکت ها به این آدرس برایتان ارسال خواهد شد.
• مرحله ششم : تامین سرمایه شرکت
شرکت های با مسئولیت محدود باید حداقل سرمایه مورد نظر خود و شرکت های سهامی باید تعداد سهم و ارزش اسمی آن را در این مرحله وارد کنند. حداقل سرمایه برای تاسیس یک شرکت با مسئولیت محدود مبلغ 100 هزار تومان است.
• مرحله هفتم : معرفی شرکای شرکت
در این صفحه نوع شخص حقیقی نام فارسی، نام خانوادگی فارسی ، نام پدر ، شماره شناسنامه ، جنسیت ، تاریخ تولید ، شماره همراه و نشانی را وارد نمایید . دقت داشته باشید که شماره ملی برای اشخاص حقیقی و شناسه ملی مختص اشخاص حقوقی است.
• مرحله هشتم : تعیین سهام شرکا
گام بعدی درج اطلاعات مربوط به سهام و سرمایه شرکاست. با انتخاب نام هر یک از اعضا مشخص می کنید که این فرد چه تعداد سهام دارد.
• مرحله نهم : معرفی شعبه های شرکت
صفحه دیگری وجود دارد مبنی بر اینکه چنانچه قرار است شرکت شعبه هایی داشته باشد باید این قسمت نیز پر شود، در این فرم مشخصات آن شعبه وارد می شود. سپس باید سال مالی شرکت را تعیین کرده و فرم مربوط به صورتجلسه را تکمیل نمود.
• مرحله دهم : ارائه اساسنامه شرکت
بعد از تایید اطلاعات، می بایست اساسنامه و شرکتنامه را در سامانه بارگذاری نمایید. اساسنامه و شرکتنامه ، فرم های پیش فرضی دارند که باید آن ها را پر نموده و در صورت لزوم ، قوانین مخصوص شرکت را به آن بیفزایید.
سپس باید تصویری برابر اصل شده از اساسنامه خود را در سامانه اداره ثبت شرکت ها بارگذاری نمایید و بعد منتظر بمانید تا اداره مربوطه از شما بخواهد تا مدارک مورد نیاز را برای آن ها ارسال نمایید.
• مرحله یازدهم : چاپ آگهی در روزنامه رسمی
بعد از اینکه پروسه تاسیس شرکت انجام شد و شماره ثبت و مدارک از اداره مربوطه اخذ گردید اولین گام پس از تاسیس شرکت ، واریز هزینه های روزنامه رسمی و ارسال آگهی ثبتی برای روزنامه رسمی کل کشور است.
هنگامی که آگهی های یک شرکت روزنامه می گردد اطلاعات آن شرکت در سامانه روزنامه رسمی قابل روئت است و سازمان ها و ادارات می توانند انواع شرکت ها را به این شکل استعلام و از صحت ثبت آن ها اطمینان حاصل نمایند.
لازم به توضیح است، پایان ثبت شرکت زمان شروع فعالیت نیست . باید توجه داشته باشید برخی اقداماتی وجود دارد که انجام آن ها مطابق قانون اجباری است و لحاظ نکردن آن ها باعث می شود متحمل مشکلات و جریمه های مالی شوید. این اقدامات شامل :
*اخذ پلمپ دفاتر تجاری
* تشکیل پرونده دارایی
* اخذ کد اقتصادی می باشد.
به مجموعه این کارها اقدامات مهم پس از ثبت می گویند.
از انتخابتان متشکریم.
کارشناسان ما در موسسه حقوقی  آماده ارائه مشاوره در زمینه ثبت شرکت ، ثبت برند ، کارت بازرگانی ، تنظیم قراردادهای مربوط به شرکت و کارکنان آن و سایر امور ثبتی هستند.

   


آشنایی با نحوه ثبت شرکت نمدمالی

دوشنبه 23 دی 1398 نویسنده: درسا م |


  
یکی از دیرینه ترین هنرهای صنایع دستی ایران، نمدمالی است . نمد نوعی بافته سنتی زیراندازی است که از الیاف در هم پیچیده بویژه پشم گوسفند با ایجاد فشار و رطوبت و حرارت تهیه می شود. دو خاصیت جعدیابی و پوسته ای شدن پشم امکان تولید نمد را فراهم می کند.

این هنر و حرفه دیرینه، اولین بار توسط عشایر ایران به وجود آمد و ریشه در تاریخ کهن ایران دارد. کشف برخی از محصولات نمدی از جمله زیرانداز، پوشش و عرق گیرهای حیواناتی چون اسب و استر در گوردخمه های باستانی در فلات ایران، به صورت مستند ، عمر این هنر – صنعت را به حدود هزاره اول ق. م می رساند.
نمد در آسیا به ویژه در ایران از زمان های قدیم به عنوان لباس، کلاه و خیمه و زیرانداز به کار می رفته و در شرایطی سخت تولید می شده است. تهیه و ساخت نمد در ایران همچنان به صورت سنتی صورت می گیرد و هنرمندان ایرانی با نقش و نگار و دستان توانمند و هنرمندانه خود بدان روح تازه ای می بخشند.
تولیدات نمدمالی، صرف نظر از درآمد زا بودن ، برآورنده بسیاری از نیازهای خانوار تولیدکننده یا ساکنان منطقه تولید نیز هست . شما می توانید با ثبت شرکت نمد مالی ، این هنر اصیل ایرانی را با صادرات و اخذ کارت بازرگانی به جهانیان بشناسانید و تجارت و کسب و کار خود را توسعه دهید.
مدیران شرکت ها ، با ثبت نمودن شرکت نمد مالی می توانند نسبت به موارد ذیل اقدام نمایند :
- خرید و فروش

 




- ایجاد شعب در سراسر کشور
- صادرات و واردات کلیه کالاهای مجاز بازرگانی
- اخذ و اعطای نمایندگی داخلی و خارجی
- شرکت در نمایشگاه های داخلی و خارجی
- امکان شرکت در مناقصات و مزایدات دولتی و عمومی
- اخذ وام و تسهیلات از کلیه بانک ها و موسسات دولتی و خصوصی
عموماَ این نوع از شرکت ها در قالب شرکت با مسئولیت محدود و یا سهامی خاص ثبت می شود. اما قابلیت ثبت در سایر شکل های شرکت را نیز دارا می باشد. ذیلاَ به بررسی این شرکت ها می پردازیم.

• ثبت شرکت نمد مالی بامسئولیت محدود 
شرکت با مسئولیت محدود ، به اصطلاح شرکتی دوستانه و خانوادگی است که بیشتر بین افرادی که با هم دوست و روابط مالی دارند تشکیل می شود. ماده 94 قانون تجارت، این شرکت را چنین تعریف کرده است :
شرکت با مسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است.

شرایط ثبت شرکت بامسئولیت محدود 
1- برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود حداقل دو نفر شریک الزامی است.
2- اعضای شرکت باید به سن قانونی ( 18 سال تمام ) رسیده باشند.
3- اعضا نباید سوء پیشینه کیفری داشته باشند.
4- حداقل سرمایه شرکت یک میلیون ریال می باشد.
5- تعهد به پرداخت کل سرمایه

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود 
- دو برگ تقاضانامه ثبت
- کپی مدارک شناسایی
- دو نسخه اساسنامه
- دو برگ شرکتنامه
- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسس
- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
- اقرارنامه امضا شده
- اخذ مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد. شایان ذکر است، جهت فعالیت در زمینه صنایع دستی ، اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ( اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مربوطه ) الزامی می باشد.
- اخذ گواهی عدم سوء پیشینه کیفری تهیه شده از دفاتر پلیس + 10
- اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که این کار توسط وکیل صورت پذیرد.

• ثبت شرکت نمد مالی سهامی خاص 
نوع دیگری از شرکت های تجاری، شرکت سهامی خاص می باشد. شرکت سهامی خاص، شرکتی است که تمام سرمایه آن منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده و سرمایه آن به سهام ، تقسیم شده است. مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن هاست.
از این طریق می توانید در مزایدات و مناقصات بسیاری شرکت کرده و امتیاز انجام پروژه های بزرگ را دریافت نمایید.

شرایط لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص 
1- حداقل سه نفر عضو اصلی در شرکت که به سن قانونی رسیده باشند به همراه 2 نفر بازرس
2- بازرسین نباید با اعضای هیئت مدیره نسبت نسبی داشته باشند.
3- اعضا و بازرسین نباید سوء پیشینه کیفری داشته باشند.
4- حداقل سرمایه شرکت یک میلیون ریال می باشد که باید 35% مبلغ در بانک به حساب شرکت تا زمان تاسیس شرکت بلوکه گردد.
5- در صورت سرمایه غیرنقدی ( در صورت وجود ) باید به تفکیک تقویم و در اظهارنامه منعکس گردد.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت نمد مالی سهامی خاص 
- اظهارنامه شرکت سهامی خاص که توسط اداره مربوطه به صورت فرم چاپ شده است. 2 نسخه
- اساسنامه شرکت سهامی خاص که توسط مؤسسین تهیه می شود. 2 جلد
- صورت جلسه مجمع عمومی مؤسسین. 2 برگ
- صورت جلسه هیأت مدیره با امضای مدیران منتخب. 2 نسخه
- فتوکپی شناسنامه کلیه سهامداران و بازریس یا بازرسان.
- ارائه گواهی پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تأسیس درآنجا افتتاح شده است.
- ارائه مجوز در صورت نیاز. (فعالیت در زمینه صنایع دستی ، مستلزم اخذ مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی " اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مربوطه " می باشد) .
- ارائه تقویم نامه کارشناس رسمی دادگستری در صورتی که آورنده سرمایه شرکت اموال غیر نقدی ( منقول یا غیر منقول ) را معرفی کرده باشد.
- ارائه اصل سند مالکیت در صورتی که اموال غیر منقول جهت سرمایه شرکت معرفی شده باشد.
- انتقال مال غیرمنقول به نام شرکت.

• مراحل ثبت شرکت 

1- ابتدا قالب شرکت را تعیین نموده و مدارک مورد نیاز را فراهم نمایید.
2- ثبت نام اینترنتی در سامانه مربوطه
3- تاییدیه نام تایید شده توسط کارشناس
4- امضاء نمودن اوراق مورد نظر بعد از تاییدیه نام
5- ارسال مدارک توسط پست به اداره مربوطه
6- و در انتها بعد از تاییدیه کارشناس اخذ آگهی و پرداخت هزینه در روزنامه رسمی
7- پس از انجام کار، نسبت به پلمپ دفاتر تجاری شرکت شامل دفتر روزنامه و دفتر کل، تشکیل پرونده دارایی و دریافت کد اقتصادی اقدام نمایید.
 

   



  
پس از آن که شرکت تعاونی منحل شد، بلافاصله باید موضوع انحلال آن ثبت گردد و برابر قانون تجارت در مورد تصفیه آن اقدام شود.تصفیه عبارت است از انجام امور مربوط به شرکت یا اتحادیه تعاونی منحل شده به شرح ذیل :
- خاتمه دادن به کارهای جاری؛
- اجرای تعهدات موجود ؛
- وصول مطالبات ؛
- تعیین بدهی ها ؛
- تقسیم دارایی.
لازم به ذکر است که هر گاه انحلال شرکت با تصمیم مجمع عمومی فوق العاده برابر ضوابط مربوط انجام گرفته باشد، و یا این که وزارت تعاون در حدود صلاحیت قانونی خود رای به انحلال آن داده باشد، ظرف مدت یک ماه سه نفر را جهت تصفیه امور تعاونی تعیین و به اداره ثبت محل معرفی خواهد نمود تا برابر ضوابط و مقررات مربوط در مورد تصفیه تعاونی اقدام لازم را به عمل آورند.
اما در مواردی که انحلال شرکت تعاونی به جهات دیگری صورت گرفته باشد، تصفیه آن و نحوه تصفیه برابر قانون تجارت است .

نکات حائز اهمیت راجع به هیئت تصفیه در تعاونی ها :
- هیئت تصفیه مرکب از سه نفر است که آن ها را مجمع عمومی فوق العاده یا وزارت تعاون که تصمیم به انحلال شرکت یا اتحادیه تعاونی می گیرد، تعیین می کند.
- اعضای هیئت تصفیه باید به مرجع ثبت شرکت ها معرفی شوند انتخاب و معرفی آن ها باید ظرف یک ماه از تاریخ انحلال تعاونی صورت گیرد.
- هرگونه تغییر در سمت و امضاهای اعضای هیئت تصفیه باید پس از تصویب هیئت تصفیه به مرجع ثبت شرکت جهت ثبت ارسال و نسخه ای نیز به وزارت تعاون تسلیم شود.
- مدت ماموریت هیئت تصفیه نباید از دو سال تجاوز کند . اگر تا پایان ماموریت، کار تصفیه خاتمه نیابد، هیئت تصفیه باید با ذکر علل و دلایل خاتمه نیافتن تصفیه امور، مهلت اضافی لازم برای خاتمه دادن به امر تصفیه و تدابیر مورد نظر برای پایان دادن به امر تصفیه را از مرجعی که وی را تعیین کرده است خواستار شود.
- مرجعی که هیئت تصفیه یا هر یک از اعضای آن را تعیین کرده است، می تواند آن را عزل کند.
- در صورت فوت، استعفا یا ممنوعیت قانونی اعضای هیئت تصفیه، مجمع عمومی شرکت یا اتحادیه تعاونی باید ظرف یک ماه برای تعیین جانشین اقدام کند؛ در غیر این صورت وزارت تعاون می تواند پس از پایان مهلت مذکور راساَ جانشین را تعیین کند. در هر دو حال باید عضو یا اعضای جانشین به مرجع ثبت شرکت معرفی شوند.
- تا زمانی که عضو یا اعضای جانشین تعیین و به مرجع ثبت شرکت یا اتحادیه معرفی نشده اند، عضو یا اعضای مستعفی هیئت تصفیه همچنان مکلف به انجام وظیفه خود می باشند.
- در مدت تصفیه هر گاه تشکیل مجمع عمومی شرکت یا اتحادیه تعاونی در حال تصفیه لازم باشد، دعوت آن بر عهده هیئت تصفیه است. مقررات مربوط به دعوت و تشکیل مجمع، مانند زمان قبل از انحلال است.
- اعضای هیئت تصفیه می توانند کارمزد دریافت کنند.
- تعیین کارمزد اعضای هیئت تصفیه منتخب مجمع عمومی فوق العاده بر عهده همان مجمع است. وزارت تعاون، در صورتی که مجمع مذکور کارمزد اعضای هیئت تصفیه را تعیین نکرده باشد و نیز در مورد کارمزد هیئت تصفیه ای که خود تعیین کرده است، راساَ اقدام می کند. کارمزد مذکور از اموال تعاونی در حال تصفیه پرداخت می شود.
- مادام که کار نصفیه خاتمه نیافته است، هیئت تصفیه باید همه ساله مجمع عمومی عادی تعاونی را با رعایت شرایط و تشریفاتی که در قانون و اساسنامه پیش بینی شده است، دعوت کند و صورت دارایی ، ترازنامه و حساب سود و زیان و عملیات خود را به ضمیمه گزارشی حاکی از اعمالی که تا آن موقع انجام داده است ، به مجمع عمومی مذکور تسلیم کند. هر گاه مجمع عمومی دو بار با رعایت شرایط و تشریفات مقرر دعوت شده ولی تشکیل نشود یا اینکه تشکیل شود ولی نتواند تصمیم بگیرد، هیئت تصفیه باید گزارش خود و صورت حساب های مذکور را به طریقی که در اساسنامه تعاونی پیش بینی شده است به اطلاع اعضا برساند.
- هیئت تصفیه و هر یک از اعضای آن می توانند استعفا دهند.
- دفاتر و اسناد مدارک شرکت یا اتحادیه تعاونی تصفیه شده باید تا ده سال از تاریخ اعلام ختم تصفیه محفوظ بماند، به این منظور هیئت تصفیه باید مقارن اعلام ختم تصفیه به مرجع ثبت مربوط، دفاتر و اسناد و مدارک را نیز به مرجع ثبت تحویل دهد تا در آنجا نگهداری شود و برای مراجعه اشخاص ذی نفع در دسترس باشد.

   


ثبت شرکت تولید درب ضد سرقت

چهارشنبه 18 دی 1398 نویسنده: درسا م |


مجموعه ای از افراد که برای انجام فعالیتی خاص با همدیگر همکاری می نمایند، می توانند یک شرکت یا موسسه را تشکیل دهند و آن را به ثبت برسانند.
ثبت شرکت یکی از اقدامات اساسی در راستای انجام امور تجاری، تولیدی، خدماتی و ... می باشد. با ثبت شرکت مجموعه ای از افراد در یک چارچوب منسجم حقوقی فعالیت خود را آغاز می کنند تا احتمال هر گونه بی قانونی تا حد امکان کاهش یابد. از جمله امتیازات ثبت شرکت به شرح ذیل است :
- امتیازات اعتبارات وام تسهیلات
- اخذ و اعطای نمایندگی رسمی
- دریافت جوازها
- دریافت جوازها
- امکان تبلیغات گسترده و پربازده
- بهره مندی از معافیت های دارایی با توجه به نوع فعالیت
- امکان شرکت در مناقصات و مزایدات رسمی
- امکان ورود به عرصه های بین المللی
- با ثبت یک مجموعه می توانید از امکانات بیمه برای خود و کارمندانتان استفاده نمایید.
اگر برای اولین بار است که می خواهید اقدام به ثبت شرکت کنید، از بهترین گزینه ها برای ثبت شرکت، شرکت سهامی خاص و بامسئولیت محدود می باشد .
شرکت سهامی خاص، شرکت بازرگانی است و سرمایه آن که قانوناَ در موقع تاسیس از یک میلیون ریال کمتر نخواهد بود، به سهام تقسیم شده و کلیه سهام آن به وسیله سهام داران تعهد و تامین می گردد و مسئولیت صاحبان سهام که تعداد آن ها نباید کمتر از سه نفر باشد، محدود به مبلغ اسمی سهام آن هاست.
همچنین، شرکت با مسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای انجام امور تجاری تشکیل می شود.مسئولیت شریک در مقابل قروض و دیون شرکت به میزان سهم الشرکه ای است که شخص در شرکت سرمایه گذاری کرده است.فرق این شرکت با شرکت های سهامی در این است که در شرکت با مسئولیت محدود به هیچ وجه سهم الشرکه صادر نمی شود و جز با رضایت عده ای از شرکاء که سه چهارم سرمایه متعلق به آن ها باشد قابل نقل و انتقال نیست.ولی در شرکت های سهامی، سهام منتشر گردیده و نیز قابل نقل و انتقال می باشد.در شرکت با مسئولیت محدود در صورت پیش بینی در اساسنامه، با فوت ، حجر ، ممنوعیت قانونی یا قضایی یکی از شرکاء شرکت منحل می شود ولی در شرکت های سهامی عام و خاص در چنین شرایطی شرکت به حیات خود ادامه می دهد.
نکته قابل توجه در ثبت چنین شرکت هایی این است که اگر قصد قید کلمه تولید در موضوع فعالیت شرکت را دارید با توجه به حوزه ثبتی نیاز یا عدم نیاز به مجوز در زمینه تولید مشخص می گردد. برای نمونه شرکت هایی که در کرج به ثبت می رسند بابت قید کلمه تولید در موضوع فعالیت مجوز به اداره ثبت شرکت ها ارائه می دهند ولی اگر در تهران به ثبت برسند به مجوز نیاز نیست.

مدارک ثبت شرکت تولید درب ضد سرقت :
جهت انجام ثبت شرکت لازم است با توجه به نوع شرکت مدارک و اسناد مرتبط را تجمیع نمود. این مدارک به شرح ذیل می باشد که لازم است قبل از اقدامات لازم برای ثبت شرکت نسبت بدان آگاه بود تا با اشراف کامل اقدام به پروسه ثبت شرکت نمود.
- شناسنامه و کارت ملی متقاضیان اعم از سهامداران اعضای هیئت مدیره و بازرسین
- گواهی عدم سوء پیشینه برای اعضای هیئت مدیره و بازرسین
- مدرک تحصیلی مورد نیاز برای موضوعاتی که نیاز به مدرک تحصیلی دارند.
- مجوز فعالیت برای موضوعاتی که ملزم به ارائه مجوز می باشند.
- ارائه آدرس صحیح به همراه کد پستی برای محل فعالیت شرکت و محل سکونت متقاضیان

مراحل ثبت شرکت تولید درب ضد سرقت
 ثبت شرکت ها در تهران در اداره ای به نام " اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی " انجام می شود که یکی از دوایر اداره کل ثبت اسناد و املاک است. در خارج از تهران ، به موجب ماده 2 نظامنامه قانون تجارت وزارت عدلیه ( مصوب 1311) ، ثبت شرکت در اداره ثبت اسناد مرکز اصلی شرکت به عمل می آید. در نقاطی که اداره یا دایره شعب ثبت اسناد وجود نداشته باشد، ثبت شرکت در دفتر اسناد رسمی و اگر دفتر اسناد رسمی، هم نباشد ، در دفتر دادگاه محل انجام خواهد گرفت. در صورت اخیر، شرکت باید در ظرف سه ماه از تاریخ تاسیس اداره یا دایره یا شعبه ثبت اسناد در محل استقرار دادگاه ، خود را در دفتر ثبت اسناد به ثبت برساند.
جهت انجام امور ثبت شرکت لازم است که پروسه اداری طی گردد. این مراحل به شرح ذیل است :
- تجمیع مدارک مورد نیاز
- اخذ گواهی عدم سوپیشینه
- تنظیم و تدوین مفاد اساسنامه
- انتخاب نام مناسب برای شرکت
- ثبت نام اولیه در سامانه و تنظیم اوراق ثبتی
- تعیین نام شرکت
- ارسال اوراق به اداره از طریق پست جهت انجام مراحل ثبت
- بررسی مدارک توسط کارشناس اداره ثبت شرکت ها
- در صورت بلامانع بودن صدور آگهی تاسیس شرکت
- تخصیص شماره ثبت و شناسه ملی برای درخواست ثبت شرکت
- ارسال آگهی جهت انتشار در روزنامه رسمی کشور
- انجام امور تشکیل پرونده مالیاتی و اخذ کد اقتصادی
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره تخصصی با ما تماس حاصل فرمایید

   



در نظام حقوقی ایران همانند بسیاری از کشورهای جهان ، ثبت علائم و مارک های تجاری و خدماتی، سبب تملک و کسب حق مالکیت بر علائم دانسته شده است .
همان طور که می دانیم ، ثبت علائم نیاز به درخواست دارد و این درخواست تحت عنوان اظهارنامه یا در فرم مخصوص به نام اظهارنامه باید تسلیم مرجع ثبت گردد.
مرجع ثبت علائم ، پس از دریافت اظهارنامه و ضمائم مربوط ، آن را از لحاظ رعایت جنبه های شکلی و شرایطی مقرر در قانون و آئین نامه اجرایی آن و همچنین تطبیق طبقه یا طبقات اعلامی با طبقه بندی بین المللی ، مورد بررسی قرار خواهد داد.

مرجع ثبت چنانچه پس از بررسی ، ایرادات و نواقصی را در اظهارنامه و ضمائم آن مشاهده نماید، مراتب را با قید جزئیات به متقاضی ابلاغ می کند تا در ظرف مهلت مقرر، اقدام به رفع نقص نماید. چنانچه متقاضی در مهلت مقرر قانونی به هر علتی نتواند نقایص اعلامی را رفع نماید، مرجع ثبت ، اظهارنامه را رد و مراتب را با ذکر علت یا علل رد ، به متقاضی ثبت ابلاغ خواهد کرد. مهلت رفع نقص برای اشخاص مقیم ایران 30 روز و برای اشخاص مقیم خارج از کشور 60 روز از زمان ابلاغ، محاسبه می شود.
اما در صورتی که ایرادی در اظهارنامه وجود نداشته باشد ، مرجع ثبت ، مراتب پذیرش اظهارنامه را به متقاضی ابلاغ و آگهی مربوط را به هزینه متقاضی جهت اطلاع عموم منتشر می نماید. به موجب ماده 55 ق. ث. ا. ط. ع کلیه آگهی ها را اداره مالکیت صنعتی در روزنامه رسمی کشور منتشر خواهد کرد.
هر ذینفع می تواند ظرف مهلت 30 روز از تاریخ انتشار آگهی، اعتراض خود را مبنی بر عدم رعایت مفاد بند ( الف ) ماده ( 30 ) و ماده ( 32 قانون ) در دو نسخه تنظیم و به مرجع ثبت تسلیم کند.
اعتراض نامه معترض، ثبت می شود و نسخه دوم آن با قید تاریخ و شماره وصول، به معترض مسترد خواهد شد.
اعتراض نامه باید همراه با دلایل و مدارک استنادی و رسید پرداخت هزینه رسیدگی به اعتراض باشد. طبق جدول شماره 3 ضمیمه یک آئین نامه اجرایی، هزینه اعتراض شخص حقیقی نسبت به تقاضای ثبت علامت 000/500/1 ریال و اعتراض شخص حقوقی 000/000/3 ریال است.
چنانچه پس از بررسی اعتراض نامه و مدارک استنادی، تکمیل مدارک پیوست ضرورت داشته باشد، مرجع ثبت با تعیین موارد نقص، از متقاضی خواسته می شود که ظرف مدت 30 روز از تاریخ ابلاغ، نسبت به رفع نقص اقدام نماید. در غیر این صورت اعتراض نامه کان لم یکن تلقی خواهد شد. مهلت رفع نقص برای اشخاص مقیم خارج از کشور 60 روز می باشد.

الف- انواع اعتراض به اظهارنامه
ممکن است معترض ادعای حق مالکیت نسبت به علامتی که اظهارنامه ثبت آن تسلیم مرجع ثبت و آگهی شده است، داشته باشد یا این که اعتراض معترض مبنی بر ادعای داشتن برخی حقوق ، غیر از حق مالکیت نسبت به علامتی باشد که اظهارنامه ثبت آن تسلیم مرجع ثبت شده ولی هنوز در ایران به ثبت نرسیده است.
معترض مدعی حق مالکیت نسبت به علامت موضوع تقاضای ثبت، چنانچه علامت مورد اعتراض قبلاَ به نام او ثبت نشده باشد باید همزمان با اعتراض، مطابق مقررات، برای علامت خود تقاضای ثبت کرده و حق ثبت اظهارنامه و علامت بر حسب طبقات و تمام هزینه مربوط به آن را تادیه کند.

 

اظهارنامه ثبت برند


اداره ثبت مالکیت صنعتی موظف است در این صورت طبق مقررات از تاریخ وصول اعتراض، ظرف 10 روز نسخه ای از اعتراض نامه را به انضمام رونوشت مدارک و دلایل استنادی، به متقاضی ثبت ابلاغ نماید.
متقاضی مکلف است از تاریخ ابلاغ و اعتراض نامه ، ظرف مدت 20 روز پاسخ خود را نسبت به اعتراض وارده به مرجع ثبت تسلیم نماید. عدم پاسخ متقاضی با وجود ابلاغ در مهلت مقرر، به منزله تمکین وی در برابر ادعای معترض خواهد بود. البته اگر معترض مقیم ایران نباشد، طبق تبصره 3 ماده 125 آئین نامه اجرایی، مهلت پاسخ گویی از تاریخ ابلاغ 40 روز خواهد بود.
هرگاه متقاضی ثبت علامت ، به اعتراض معترض تمکین کند ، درخواست او برای ثبت علامت ، مسترد شده تلقی می گردد و مراتب به معترض ابلاغ می شود تا در صورتی که علامت وی به ثبت نرسیده باشد، بر طبق اظهارنامه ای که همزمان با اعتراض تسلیم کرده است نسبت به ثبت آن اقدام کند.
هرگاه متقاضی ثبت اعتراض را نپذیرد و یادداشت متقابلی به عنوان دفاع به اداره مالکیت صنعتی ارسال دارد ، مرجع ثبت مراتب را ظرف 10 روز با ارسال رونوشت دفاعیه متقاضی، برای معترض به وی اعلام می دارد که مدت 20 روز از تاریخ ابلاغ مهلت دارد تا اعتراض خود را از طریق مرجع ثبت به کمیسیون رسیدگی به اعتراض که در اداره کل مالکیت صنعتی تشکیل می شود، تسلیم کند. برای افراد مقیم خارج از کشور مهلت مزبور 40 روز است.
در موردی که معترض مدعی برخی حقوق غیر از حق مالکیت نسبت به علامتی باشد که اظهارنامه ثبت آن تسلیم مرجع ثبت شده ولی هنوز در ایران به ثبت نرسیده است، مگر این که علامت قانوناَ قابل ثبت نباشد، در این فرض نیازی به تسلیم اظهارنامه ثبت علامت از طرف معترض به مرجع ثبت نخواهد بود و به شرح فوق پرونده جهت رسیدگی به اعتراض، در کمیسیون مذکور مطرح خواهد شد. ( در ماده 58 ق. ث. ا. ط. ع و ماده 125 آئین نامه اجرایی آن ).

ب- رسیدگی به اعتراض
در صورتی که نسبت به اظهارنامه متقاضی ثبت علامت یا مارک تجاری اعتراض به عمل آید اداره ثبت مالکیت صنعتی، پرونده را پس از بررسی و تکمیل به وسیله کارشناس که کارمند مرجع ثبت است، جهت اتخاذ تصمیم به کمیسیون رسیدگی، به دستور مدیرکل اداره کل مالکیت صنعتی، ارسال خواهد شد . تصمیم کمیسیون قابل اعتراض در دادگاه صلاحیت دار قضایی خواهد بود. ( ماده 59 ق. ث. ا. ع و مواد 170 تا 172 آئین نامه اجرایی ) بنابراین رسیدگی به اعتراض نسبت به اظهارنامه تقاضای ثبت علامت تجاری دو مرحله دارد که عبارت از مرحله بدوی و تجدیدنظر است. رسیدگی اداره ثبت مالکیت صنعتی و رسیدگی تجدید نظر آن در دادگاه صلاحیت دار قضایی به عمل خواهد آمد.

یک- رسیدگی بدوی در کمیسیون
رسیدگی به اعتراض بدواَ در کمیسیون مرجع ثبت صورت می گیرد. طبق ماده 58 ق. ث. ا. ط. ع و ماده 170 آئین نامه اجرایی آن، کمیسیون از افراد ذیل تشکیل می شود :
1- رئیس اداره ثبت اختراعات ، اداره ثبت طرح های صنعتی یا اداره ثبت علائم تجاری بر حسب مورد
2- نماینده ای از جانب مدیرکل اداره کل مالکیت صنعتی
3- یک کارشناس یا متخصص که در صورت لزوم، ممکن است کارشناس مزبور، از خارج از سازمان نیز برگزیده شود.
ریاست کمیسیون بر عهده نماینده مدیرکل اداره کل مالکیت صنعتی، قرار دارد. کمیسیون دارای یک عضو علی البدل از بین کارشناسان به تعیین مدیرکل خواهد بود. تصمیم گیری در کمیسیون با اکثریت آراء صورت می گیرد و برای مرجع ثبت، قطعی و لازم الاتباع خواهد بود ولی تصمیم کمیسیون برای طرفین اختلاف، قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه صلاحیت دار است.
کارشناس رسیدگی کننده به پرونده ، نمی تواند برای بررسی نسبت به همان موضوع در کمیسیون شرکت نماید. نحوه رسیدگی در کمیسیون به این ترتیب است که تاریخ تشکیل جلسه، ساعت و محل تشکیل جلسه، به دستور رئیس کمیسیون بر حسب مورد به متقاضی ثبت یا طرفین اختلاف و یا به نماینده قانونی آنان ابلاغ خواهد شد و بین زمان تشکیل جلسه و تاریخ ابلاغ وقت رسیدگی، باید حداقل 10 روز فاصله باشد.
افراد مذکور می توانند در جلسه حضور پیدا کنند ولی عدم حضور آنان مانع رسیدگی نخواهد بود. قابل ذکر است که اگر طرفین یا یکی از طرفین اختلاف، مقیم ایران نباشند و در ایران نماینده قانونی هم نداشته باشند، حداقل مدت فاصله بین تاریخ ابلاغ و تاریخ تشکیل جلسه کمیسیون به طور جداگانه مشخص نشده است ولی می توان گفت به استناد ملاک تبصره 3 ماده 125 آئین نامه اجرایی، مهلت مذکور به دو برابر یعنی 20 روز افزایش می یابد.
کمیسیون پس از رسیدگی با توجه به محتویات پرونده و مدارک و مستندات و اظهارات طرفین ، در صورت حضور یافتن در جلسه رسیدگی یا با توجه به لوایح آنان ، به صورت مستند و مستدل تصمیم خود را اعلام خواهد کرد. تصمیم کمیسیون از سوی مرجع ثبت به متقاضی یا به طرفین اختلاف ابلاغ خواهد شد و ظرف مدت 60 روز از تاریخ ابلاغ، تصمیم متخذه قابل اعتراض در دادگاه صلاحیت دار قوه قضائیه است.

دو- تجدید نظر خواهی نسبت به تصمیم کمیسیون در دادگاه حقوقی خاص
طبق قسمت اخیر ماده 59 ق- ث- ا- ط- ع و ماده 172 آئین نامه اجرایی قانون مذکور، تصمیمات اداره مالکیت صنعتی و کمیسیون آن، توسط اشخاص ذینفع قابل اعتراض و تجدیدنظر خواهی است. دادخواست تجدیدنظر خواهی باید ظرف دو ماه از تاریخ ابلاغ تصمیم و یا اطلاع وی از آن، به دادگاه صالح تقدیم گردد.
طبق ماده 59 ق- ث- ا- ط- ع رسیدگی به تصمیمات کمیسیون اداره کل ثبت مالکیت صنعتی و همچنین به اختلافات ناشی از اجراء این قانون و آئین نامه اجرایی آن، در صلاحیت شعبه یا شعب خاصی از دادگاه عمومی تهران می باشد که توسط رئیس قوه قضاییه تعیین می گردد. بنابراین مرجع تجدیدنظر خواهی نسبت به تصمیمات کمیسیون اداره کل مالکیت صنعتی، دادگاه عمومی خاص تهران است که از طرف قوه قضاییه به آن دادگاه این صلاحیت اعطاء گردیده باشد و سایر دادگاه های عمومی تهران یا شهرستان ها صلاحیت رسیدگی به اعتراض ذینفع و تجدیدنظر خواه نخواهند داشت. تشریفات و نحوه رسیدگی نسبت به تجدید خواهی از تصمیم کمیسیون مرجع ثبت علائم، تابع مقررات آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی است.
بنابراین تجدید نظر خواهی از تصمیم کمیسیون نیاز به تقدیم دادخواست دارد. طبق ماده 48 ق. آ. د. م شروع رسیدگی در دادگاه مستلزم تقدیم دادخواست می باشد. دادخواست به دفتر دادگاه صالح و در صورتی که دادگاه دارای شعب متعددی باشد دادخواست باید به دفتر شعبه اول تقدیم گردد .
دادخواست باید به زبان فارسی و روی برگ های چاپی مخصوص نوشته شده و حاوی نکات ذیل باشد :
1- نام ، نام خانوادگی ، نام پدر، سن ، اقامتگاه و حتی الامکان شغل خواهان. در صورتی که دادخواست توسط وکیل تقدیم شود، مشخصات وکیل نیز باید درج گردد.
2- نام ، نام خانوادگی ، اقامتگاه و شغل خوانده ( کمیسیون مرجع ثبت و اشخاصی که تصمیم کمیسیون به نفع آن ها اتخاذ شده باشد ).
3- تعیین خواسته و بهای آن مگر آنکه تعیین بهای خواسته ممکن نبوده و یا خواسته مالی نباشد که موضوع بحث غیرمالی است.
4- تعهدات و جهاتی که به موجب آن خواهان خود را مستحق مطالبه می داند به طوری که مقصود واضح و روشن باشد.
5- آنچه خواهان از دادگاه درخواست دارد.
6- ذکر ادله و وسایلی که خواهان برای اثبات ادعای خود دارد، از قبیل اسناد و نوشتجات و اطلاع مطلعین و غیره، باید ادله مثبته به ترتیب و واضح نوشته و اگر دلیل گواهی گواهان باشد، خواهان باید اسامی و مشخصات و محل اقامت آنان را به طور صحیح معین کند.
7- امضای دادخواست دهنده و در صورت عجز از امضاء با زدن اثر انگشت در ذیل دادخواست که حاکی از تایید مطالب دادخواست است. اگر وکیل دادخواست به دادگاه تقدیم کند، امضاء وکیل خواهان کافی است و همچنین است اگر دعوی از طریق قیم یا متولی یا ولی یا مدیر شرکت یا شخص حقوقی دیگر اقامه شود. ( ماده 51 ق. آ. د. م )
8- اگر دادخواست توسط ولی، قیم ، وکیل و یا نمایندگان قانونی دیگر خواهان تقدیم شود، باید رونوشت سندی که مثبت سمت دادخواست دهنده است به پیوست تسلیم دادگاه گردد. ( ماده 59 ق. آ. د. م )
9- اگر اسناد خواهان به زبان فارسی نباشد، علاوه بر رونوشت یا تصویر مصدق، ترجمه گواهی شده آن نیز باید پیوست دادخواست شود. البته صحت ترجمه و مطابقت رونوشت با اصل را مترجمین رسمی و یا مامورین کنسولی حسب مورد گواهی خواهند نمود. ( ماده 58 ق. آ. د. م )
10- دادخواست و کلیه برگ های پیوست آن باید در دو نسخه و در صورت تعدد خوانده به تعداد آن ها به اضافه یک نسخه ، تقدیم دادگاه شود. رونوشت یا تصویر اسناد خواهان باید خوانا و با اصل تطبیق و تصدیق شود که مدیر دفتر دادگاه صلاحیت دار یا مدیران دادگاه های دیگر، ادارات ثبت اسناد یا دفاتر اسناد رسمی و در صورت نبودن مراجع مذکور بخشدار محل یا یکی از ادارات دولتی و در خارج از کشور، ماموران کنسولی، یا سفارت خانه های ایران حق تطبیق اسناد با رونوشت و گواهی را خواهند داشت. ( مواد 57 تا 60 ق. آ. د. م )
11- الصاق و ابطال تمبر بابت هزینه دادرسی و الصاق تمبر تصدیق رونوشت اسناد و مدارک و الصاق تمبر روی وکالتنامه بر اساس ضوابط و مقررات .
توضیح آن که تجدیدنظر خواهی از نظر و تصمیم کمیسیون اداره کل مالکیت صنعتی در خصوص ثبت علائم تجاری و اعتراض به آن در ردیف دعاوی غیرمالی است. بنابراین در این گونه دعاوی خواهان مکلف است به دادخواست تقدیمی بابت هزینه دادرسی معادل دعاوی غیرمالی تمبر الصاق و ابطال کند.

   


 
چون ازتصمیمات بنیادی مجامع عمومی – که در حقوق مالی سهامداران و اشخاص حقیقی و حقوقی طرف معامله با شرکت های سهامی عام و خاص موثر می باشند – بایستی اشخاص ذینفع اطلاع حاصل نمایند و این اقدام با ارسال صورت جلسات مجامع عمومی صاحبان سهام به مرجع ثبت شرکت ها، از مجرای اداره ثبت شرکت ها و با تایید آن اداره به وسیله انتشار آگهی در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشاری که هرگونه آگهی های شرکت در آن منتشر می شود به عمل می آید، لذا مقنن طی مواد عدیده مورد پیش بینی در لایحه قانونی فوق الذکر ارسال صورتجلسه مجامع عمومی را مقرر داشته که ذیلاَ به آن مواد اشاره می شود :

ماده 106 لایحه اصلاحی قانون تجارت 
 " در مواردی که تصمیمات مجمع عمومی متضمن یکی از امور ذیل باشد، یک نسخه ازصورتجلسه مجمع باید جهت ثبت به مرجع مربوطه ارسال گردد:
1- انتخاب مدیران اعم از اعضای هیات مدیره و مدیرعامل
2- انتخاب نماینده حقیقی شخص حقوقی که عضو هیات مدیره است.
3- انتخاب بازرس یا بازرسان
در این رابطه قابل ذکر است ، در مواردی که دادگاه مبادرت به انتخاب بازرس می کند نیز باید به اطلاع مرجع ثبت شرکت ها برسد. کافی است که نسخه ای از تصمیم دادگاه در این خصوص به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود که این امر بر عهده مدیران شرکت است.
4- تصویب ترازنامه
5- تغییر در سرمایه شرکت ( کاهش یا افزایش سرمایه )
6- هر نوع تغییر در اساسنامه
7- انحلال شرکت و نحوه تصفیه .
لازم به توضیح است، صورت جلسه مجمع عمومی موسس باید در اداره مربوطه به ثبت برسد و اساساَ این ثبت به منزله ایجاد شخصیت حقوقی برای شرکت است اما در رابطه با صورتجلسه مجامع عمومی و فوق العاده ، چنانچه تصمیمات مجمع ، چه مجمع عمومی عادی و چه مجمع عمومی فوق العاده ، متضمن یکی از موارد فوق باشد نیاز به ثبت دارد.
ماده 48 :
" ... شرکت باید مرجع ثبت شرکت ها را از تبدیل سهام خود کتباَ مطلع سازد، تا مراتب طبق مقررات به ثبت رسیده و برای اطلاع عموم آگهی شود ".
ماده 57 :
" تصمیم راجع به فروش اوراق قرضه و شرایط صدور و انتشار آن، باید همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه، کتباَ به مرجع مربوطه اعلام شود. مرجع مذکور مفاد تصمیم را ثبت و خلاصه آن را با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه، به هزینه شرکت ، در روزنامه رسمی آگهی خواهد نمود ".
ماده 108 لایحه :
" مدیران شرکت توسط مجمع عمومی موسس و مجمع عمومی عادی انتخاب می شوند " و چون نتیجه انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت صورتجلسه می شود ، نسخه ای از صورتجلسه تنظیمی باید به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گردد، رویه عملی مرجع ثبت شرکت ها این است که بایستی ضمن صورت جلسات تنظیمی به یکی ازمدیران شرکت وکالت و نمایندگی داده شود تا از سوی هیئت مدیره اختیار امضای دفاتر و اسناد را پس از ثبت صورت جلسات مذکور در آن ها در اداره ثبت شرکت ها داشته باشد. این وکیل و نماینده متن صورت جلسات را در دفاتر اداره ثبت وارد و امضاء می نماید.
• چند نکته حائز اهمیت :
1- در هیچ ازشرکت های سهامی اعم از عام و خاص، ضرورتی ندارد صاحبان سهام حاضر در جلسه مجمع صورت جلسه آن را امضا کنند.
2- وظیفه تهیه و امضای صورت جلسات و خلاصه مذاکرات به عهده هیات رئیسه مجمع است .
3- در صورتی که یکی از اعضای هیات رئیسه از امضای صورت جلسه امتناع ورزد صورت جلسه مزبور فاقد ارزش و غیرقابل ثبت خواهد بود.
4- تصمیم گیری در امور داخلی شرکت از جمله مصوباتی در مورد خرید و فروش اموال منقول و غیرمنقول قابلیت ثبت ندارد و از سوی دیگر در صورت انصراف سهام داران از انحلال شرکت، عدول از انحلال و تصمیم به ابقای شرکت نیز قابل ثبت نیست.
5- چنانچه سهام داران پس از تصمیم بر انحلال شرکت پشیمان شده و قصد احیای آن را داشته باشند چاره ای جز مراجعه به دادگاه و تقدیم دادخواست ابطال ثبت انحلال شرکت به طرفیت مدیر تصفیه شرکت را ندارند.
6- صورتجلسه حداکثر ظرف یک ماه از تاریخ تشکیل جلسه می بایست تحویل اداره گردد.
7- توجه داشته باشید که اصل صورت جلسه امضا شده توسط اعضا باید به اداره مربوطه ارسال گردد و نه کپی آن . در این رابطه کپی برابر اصل صورت جلسه نیز پذیرفته شده نیست.
مرجع فوق الذکر، در صورت صحت صورتجلسه و رعایت نمودن کلیه اصول و قواعد قانونی آن و مطابقت موارد آن با پرونده اصلی، آگهی تغییرات ثبتی را صادر نموده که در روزنامه رسمی و محلی اطلاع رسانی شود.
جهت کسب اطلاعات بیشتر، می توانید با ما تماس حاصل فرمایید و یا به مقالات ذیل مراجعه نمایید :
- سامانه تنظیم هوشمند صورتجلسات  
- راهنمای تنظیم صورتجلسه
- چارچوب کلی تنظیم صورتجلسات ارائه شده به مرجع ثبت شرکت ها
- نحوه تنظیم صورتجلسات در مجامع عمومی شرکت ( به همراه نمونه صورتجلسات )

   



علائم تجاری قدمتی برابر با خود تجارت دارد. زیرا همین که انسان ها به حدی از پیشرفت رسیدند که طبقه تجاری شان آنان را از دیگران متمایز نمود ، این افراد به فکر علامت گذاری کالاهای خود با کلمات یا علائمی گردیدند که آن کالاها مورد شناسایی قرار گیرد .

با توجه به این که شرکت خارجی برای حمایت از علامت تجاری خود در کشور ایران به ثبت آن نیاز دارد ، در این مقاله به بیان مقررات مربوط به ثبت علائم تجاری می پردازیم و علاوه بر بررسی مقررات ملی ایران در زمینه امکان حمایت از این علائم ، به مقرراتی که ثبت بین المللی علائم تجاری را فراهم می آورد نیز خواهیم پرداخت. بدون شک ، شرکت های خارجی برای آن که بتوانند از حقوق خود در زمینه مالکیت صنعتی حمایت نمایند ، لازم است تا مقررات ایران را در این خصوص مطالعه کنند. زیرا اصولاَ این گونه علائم جهت حمایت ، نیاز به ثبت دارند.
قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری دو نوع علامت تجاری را مورد حمایت قرار می دهد که از یکی به عنوان " علامت " و از دیگری به عنوان " علامت جمعی " یاد می نماید. طبق بند " الف " ماده 30 این قانون : " علامت یعنی هر نشان قابل روئتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد ". طبق بند " ب " این ماده " علامت جمعی یعنی هر نشان قابل روئتی که با عنوان علامت جمعی در اظهارنامه ثبت معرفی شود و بتواند مبدا و یا هرگونه خصوصیات دیگر مانند کیفیت کالا یا خدمات اشخاص حقیقی و حقوقی را که از این نشان تحت نظارت مالک علامت ثبت شده جمعی استفاده می کنند متمایز سازد" . این قانون برخلاف قانون ثبت علایم و اختراعات مصوب 1/ 4/ 1310 علاوه بر کالاها ، خدمات را نیز زیر پوشش قرار می دهد.
در خصوص حق تقدم شایان ذکر است که متقاضی ثبت علامت یا علامت جمعی نیز می تواند همراه با اظهارنامه خود حق تقدم مقرر در کنوانسیون پاریس را درخواست نماید و همچنین در صورتی که اقامت یا مرکز اصلی تجارت وی در خارج از ایران باشد، از نماینده مقیم و شاغل در ایران استفاده نماید. شایان ذکر است که طبق این قانون مدت اعتبار ثبت علامت و علامت جمعی 10 سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت است ، اما صاحب علامت می تواند تقاضای ثبت خود را برای دوره های متوالی 10 ساله با پرداخت هزینه مقرر تمدید نماید. در این صورت هر تمدید ثبت ، حق مزبور را برای 10 سال دیگر تضمین می کند. همان گونه که ملاحظه می شود ، یکی از وجوه افتراق علائم تجاری با سایر حقوق مالکیت صنعتی در همین مساله است ؛ یعنی برخلاف برخی از انواع این حقوق که مدت مشخصی برای اعتبار آن وجود دارد ، اعتبار علائم تجاری می تواند بارها تجدید گردد.
لازم به ذکر است که نه تنها برای پذیرش علامت تجاری به عنوان سرمایه خارجی در مرحله اخذ مجوز سرمایه گذاری ، لزوم ثبت علامت تجاری در کشور خارجی مورد توجه قانونگذار ایران قرار نگرفته است ، بلکه ظاهراَ در کشورهای دیگر نیز جهت اعطای حق امتیاز استفاده از علامت تجاری به ثبت آن نیازی نخواهد بود. در هر حال طبق رویه عملی موجود در سازمان سرمایه گذاری علامت هایی به عنوان سرمایه خارجی پذیرفته می شوند که تا حدود زیادی معروف و شناخته شده باشند.
 
از جمله اقدام های مثبت اخیر ایران در زمینه ثبت علامت تجاری این است که با الحاق دولت ایران به موافقت نامه مادرید راجع به ثبت بین المللی علائم و پروتکل مربوط به آن و آیین نامه مشترک آن ها در تاریخ 28 / 5/ 1382، علاوه بر ثبت داخلی علائم تجاری ، ثبت بین المللی آن نیز برای کشورهای عضو میسر گردیده است. بنابراین اتباع هر کشور متعاهد می توانند در کشور ایران حمایت از علائم قابل استفاده برای کالاها و خدمات خود را که در کشور مبدا به ثبت رسیده اند ، تضمین کنند و این کار را قبل از ورود به ایران با تشکیل پرونده برای ثبت علائم مزبور در دفتر بین المللی مالکیت معنوی کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی از طریق اداره مربوط در کشور مبدا انجام دهند. از تاریخ ثبت ، حمایت از علامت یادشده در ایران به همان گونه ای خواهد بود که در صورت ثبت آن علامت به طور مستقیم در کشور ایران وجود می داشت .
هم چنین بخوانید :
- سه روش ثبت علامت تجاری بین المللی
- ماهیت کالا در ثبت علامت تجاری بین المللی و اصل رفتار ملی

   


تمدید برند و ثبت تغییرات برند

چهارشنبه 4 دی 1398 نویسنده: درسا م |


 
علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند، عبارت است از هرگونه علامتی اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر و … که برای امتیاز و تشخیص لوازم صنعتی و تجاری تعیین و انتخاب می شود .علامت تجاری معرف و مشخص کننده محصولی است که تحت آن علامت عرضه می گردد چرا که نمی توان از یک نام به عنوان علامت تجاری استفاده نمود.

افراد مختارند که برای کالا یا محصولی، علامتی اختیار کنند یا آن را بدون علامت خاصی، عرضه نمایند و اگر علامتی را برای کالا یا محصولی انتخاب کردند، ملزم به ثبت آن نیستند و می توانند آن را بدون ثبت ، مورد استفاده قرار دهند. با این وجود، اشخاصی که علامت خود را به ثبت نرسانند نمی توانند از استفاده اشخاص دیگر از آن علامت جلوگیری کنند و به این جهت کلیه تجار و موسسات تجاری برای حفظ علامت خود از تقلید و تقلب ، علائم خود را به ثبت می رسانند.
ثبت علامت تجاری، مستلزم تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه، عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی و همچنین عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر می باشد. پس از آنکه علامت تجاری به ثبت رسید گواهی ثبت با الصاق یک نمونه کامل آن به صاحب علامت داده می شود.

تمدید برند
مدت اعتبار حمایت از علامت تجاری 10 سال از تاریخ ثبت اظهارنامه در اداره مالکیت های صنعتی می باشد که هر 10 سال قابل تمدید است و چنانچه ظرف 10 سال تمدید نگردد و 6 ماه از تاریخ اعتبار گذشته باشد صاحب گواهینامه می بایست جهت ثبت نام و علامت تجاری خود دوباره اقدام نماید.
مدارک مورد نیاز جهت تمدید علامت تجاری عبارت است از :
1-  درخواست تمدید ثبت علامت تجاری که حاوی مورد ذیل باشد :
الف- شماره و تاریخ ثبت اظهارنامه و علامتی که تمدید آن مورد درخواست است.
ب- طبقه یا طبقات کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها ثبت شده است.
ج- اسم و نشانی کامل مالک علامت ثبت شده یا نماینده قانونی وی، در صورتی که درخواست توسط نماینده به عمل آید.
2- مدارک مثبت هویت متقاضی
3- مدارک نمایندگی قانونی، در صورتی که درخواست توسط نماینده به عمل آید.
تمدید ثبت علامت دنباله ثبت اصلی در دفتر ثبت می شود و گواهی نامه تمدید ثبت ، صادر و تسلیم مالک علامت یا نماینده قانونی وی می گردد.
گواهی نامه تمدید ثبت شامل مندرجات گواهی نامه اصلی با انجام تغییرات لازم ، و نیز مدت اعتبار و تاریخ انقضای آن خواهد بود.

ثبت تغییرات برند
تغییرات مربوط به علامت تجاری یا طبقه کالا یا صاحب علامت و همچنین تغییرات مربوط به نشانی و تابعیت و نماینده قانونی صاحب علامت در ایران، رسمیت نخواهد داشت و حمایت نخواهد شد، مگر اینکه در ایران به ثبت برسد. ثبت تغییرات، به موجب اظهارنامه رسمی، به امضای صاحب علامت یا نماینده قانونی او، به عمل خواهد آمد. اظهارنامه ، باید در سه نسخه تنظیم و تغییرات مشروحاَ در آن قید شده و مدارک ضمیمه گردد.
رسیدگی به اظهارنامه طبق مقرراتی که برای ثبت علامت وجود دارد انجام می گیرد. در صورتی که تغییرات مربوط به خود علامت باشد، یک  نمونه از علامت جدید باید ضمیمه اظهارنامه شود. ثبت تغییرات، در دفتر ثبت علامات، باید در روی صفحه مخصوص به آن علامت ، به عمل آید و مراتب در ظهر برگ تصدیق علامت، منعکس گردد. تغییرات مربوط به نشانی و نام مرکز صاحب علامت و یا مربوط به نشانی نماینده قانونی او در ایران، نیاز به آگهی ندارد. ولی تغییرات دیگر مربوط به صاحب علامت یا نماینده قانونی او، و نیز تغییرات مربوط به علامت تجاری و طبقه کالا، باید به هزینه صاحب علامت ، در روزنامه رسمی منتشر شود.
جهت کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره رایگان تخصصی ، با همکاران ما در  ثبت شرکت  تماس حاصل نمایید.

   


مراحل تشکیل و ثبت شرکت تضامنی

چهارشنبه 4 دی 1398 نویسنده: درسا م |


به موجب ماده ( 116 ) قانون تجارت " شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود ". اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد؛ هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت هستند. هر قراری که بین شرکاء برخلاف این ترتیب داده شده باشد؛ در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود. و یا به عبارت دیگر :

" شرکت تضامنی شرکتی است که مسئولیت شرکاء در آن محدود به سرمایه نیست بلکه چون به اعتبار شخصیت شرکاء تشکیل می شود، مسئولیت نامحدود است و شرکاء مسئول کلیه قروض و تعهدات شرکت، علاوه بر سرمایه می باشند ". شرکت تضامنی از حیث اعتبار در راس تمام شرکت های تجاری قرار دارد و بیشتر بین اقربا و نزدیکان تشکیل می شود.

شرکای شرکت تضامنی
شرکت تضامنی حداقل از دو شریک تشکیل می شود.( ماده 116 قانون تجارت ) این شرکت را اشخاصی که دارای اهلیت عام هستند و منعی قانونی برای انجام دادن معاملات ندارند ( مثل ورشکسته در زمانی که ممنوع از دخالت در اموال خود است ) می توانند تشکیل دهند. شرکت تضامنی می تواند حتی از مشارکت دو یا چند شرکت دیگر نیز تشکیل شود.

سرمایه شرکت تضامنی
آورده های شرکا در مجموع، سرمایه شرکت را تشکیل می دهند ممکن است از نوع وجه یا غیرنقد و حتی فعالیت باشند. شرکا باید هر آورده ای را که تعهد کرده اند به شرکت بیاورند. آورده های غیرنقدی ( مال ) باید تقویم و تسلیم شوند والا شرکت تشکیل نمی شود. ( ماده 118 ق. ت ) .تقویم آورده های غیرپولی توسط خود شرکا به عمل می آید و در شرکتنامه قید می شود. ( ماده 122 ق. ت ). پس از توافق بر تقویم، شرکا حق رجوع از ان را ندارند. تقویم تابع تشریفات خاصی نیست و از جانب هیچ مقام قضایی و اجرایی کنترل نمی شود.
قانون گذار حداقل و حداکثری برای سرمایه شرکت معین نکرده است و بنابراین ، سرمایه شرکت می تواند مبلغ ناچیزی باشد. این سرمایه اولیه و ذخیره های آتی شرکت، در مجموع دارایی شرکت را تشکیل می دهند که تضمین پرداخت طلب طلبکاران شرکت است.
سرمایه نقدی تعهد شده شرکت باید حتماَ با پول پرداخت گردد و پرداخت توسط سفته و یا چک، پرداخت تلقی نمی شود؛ مگر آنکه سفته یا چک نقد شده، به حساب شرکت ریخته شود. هر گاه مدیران و شرکا برای تاسیس شرکت، به جای وجه نقد، اسناد تجاری قبول یا تسلیم کنند، کلاهبردار تلقی خواهند شد؛ چه این گونه اقدامات ، اشخاص ثالث را به امور غیرواقع امیدوار می کند، ضمن اینکه شرکت را نمی توان تشکیل شده تلقی کرد، چرا که سرمایه نقدی آن پرداخت نشده است.

موضوع شرکت تضامنی
شرکت تضامنی یک شرکت تجاری است، هم از نظر شکلی و هم از نظر موضوعی. لذا، شرکت تضامنی را برای امور غیرتجاری نمی توان تشکیل داد.
به موجب این محدودیت، موضوع شرکت می تواند منحصر باشد به یک عمل تجاری یا اعمال تجاری مختلف. در نهایت باید توجه داشت که چون مدیران شرکت تضامنی وکیل تلقی می شوند ، اختیارات و مسئولیت های آن ها همان است که در شرکتنامه یا اساسنامه شرکت قید شده و شرکا بر آن توافق کرده اند. البته این راه حل به زیان اشخاص ثالثی است که با شرکت معامله می کنند، زیرا هرگاه معاملات مدیر خارج از حدود اختیارات او، به عنوان وکیل باشد اشخاص مزبور حق رجوع به شرکت را نخواهند داشت. برعکس ، شرکا اطمینان خواهند داشت که مدیر اگر از حدود اختیارات تفویض شده به او خارج شود، خود باید جوابگو باشد.

اسم شرکت تضامنی
شرکت تضامنی که در فرانسه به societe en nom collectif  و در انگلستان به partnership تعبیر می شود، " تحت اسم مخصوصی " تشکیل می شود. به موجب ماده 117 قانون تجارت : " در اسم شرکت تضامنی باید عبارت " شرکت تضامنی " و لااقل اسم یک نفر از شرکا ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است ، عبارتی از قبیل "و شرکا " یا " و برادران " قید شود. ماده اخیر، در واقع یکی از خصایص ویژه شرکت تضامنی را بیان می کند که در آن، شرکا " تحت نام جمعی " متعهد می شوند.
نکته : از آنجا که اسم شرکت تضامنی مستلزم معرفی نام شریک یا شرکاء است بنابراین چنانچه شریک مندرج در اسم شرکت فوت نماید یا از جمع شرکاء خارج شود باید نام یکی دیگر از شرکاء در اسم شرکت قید شود. چنانچه شرکت در خصوص جایگزینی نام یکی از شرکاء به توافق نرسند شرکت منحل می شود.

مسئولیت شرکا در شرکت تضامنی
مسئولیت شرکا در این شرکت نامحدود است. طبق ماده 116 قانون تجارت، شرکای این شرکت ضامن محسوب می شوند و هر قراری برخلاف این ترتیب دهند در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود، مانند آن که مسئولیت خود را با توجه به قرارداد کاهش دهند. تضامنی بودن مسئولیت در برابر ثالث قاعده آمره می باشد و مسئولیت شرکا در برابر ثالث، همیشه تضامنی است.
طبق ماده 124 قانون تجارت، مسئولیت در روابط میان شرکا به ترتیب ذیل است :
1. بر طبق شرکتنامه : مثلاَ در شرکتنامه تصریح شود حسن با وجود داشتن یک دهم سرمایه شرکت، مسئول نصف زیان های وارده به شرکت می باشد.
2. سکوت شرکتنامه : به نسبت ( نه میزان ) سرمایه. مثلاَ اگر حمید مالک یک پنجم سرمایه شرکت باشد، نسبت به یک پنجم بدهی مسئول است.

مراحل تشکیل شرکت تضامنی
شرکت تضامنی وقتی تشکیل می شود که :
1- شرکتنامه برابر قانون تنظیم شده باشد.
2- تمام سرمایه نقدی شرکت تادیه شده باشد.
3- سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم ( ارزیابی ) و تسلیم شده باشد که در این مورد رضایت کلیه شرکاء شرکت شرط است یعنی باید همه شرکاء رضایت داشته باشند.
4- در شرکت تضامنی هیچیک از شرکاء نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند مگر با رضایت تمام شرکاء
5- در شرکت تضامنی منافع به نسبت سهم الشرکه بین شرکاء تقسیم می شود. مگر اینکه به موجب شرکتنامه ترتیب دیگری مقرر شده باشد.
6- چون شرکتنامه، گویای مقدار سرمایه هر شرکت می باشد، به این جهت چند نکته از موارد مندرج در اساسنامه باید در آن قید گردد.

مدارک ثبت شرکت تضامنی
1- دو نسخه شرکتنامه تکمیل شده
2- دو نسخه تقاضانامه تکمیل شده
3- دو نسخه اساسنامه تکمیل شده
4- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
5- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
6- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
7- اصل گواهی عدم سوء پیشینه جهت اعضاء هیات مدیره ، مدیر عامل
8- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه شرکاء ، مدیران و هیات نظار ( در مواردی که تعداد شرکاء بیش از 12 نفر باشند).
9- اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

شرکتنامه شرکت تضامنی
در شرکتنامه نکات ذیل باید درج گردد :
اسم شرکت – موضوع شرکت – مدت شرکت – میزان سرمایه و سهم الشرکه هر یک از شرکاء اعم از نقدی و غیرنقدی – ذکر نام شریک – نحوه تقسیم سود و زیان و مسائل دیگری که برابر اساسنامه تجویز شده باشد.

 
اطلاعات متقاضی ، نام های درخواستی شرکت ، موضوع فعالیت شرکت ، آدرس دفتر مرکزی شرکت ، سرمایه اولیه شرکت، اشخاص شرکت ، سهام یا سرمایه هر شخص ، سمت اشخاص ، ارتباط بین اشخاص ، شعب شرکت ، روزنامه و سال مالی ، متن صورتجلسه ، تقاضانامه یا اظهارنامه ، اساسنامه شرکت ، شرکتنامه و در انتها تایید مدارک (لازم به ذکر است در زمان ثبت اینترنتی شرکت ، در بالای صفحه یک کد پیگیری ظاهر می شود).
پس از تایید نام شرکت می بایست اوراق چاپی از سامانه ثبت شرکت ها پرینت گرفته شده و به امضاء کلیه اعضاء شرکت برسد .سپس اوراق امضا شده به همراه رونوشت برابر با اصل مدارک شناسایی اعضاء و گواهی های عدم سوء پیشینه هیئت مدیره از طریق پست سفارشی و پاکت های مخصوص اداره ثبت شرکت ها به این اداره ارسال و پس از ارسال بارکد پستی در سامانه ثبت شرکت ها تا زمان اعلام نتیجه پیگیری می گردد.
پس از ارسال مدارک به اداره ثبت شرکت ها، در حالت ( صدور آگهی ) یعنی اداره ثبت شرکت ها با درخواست شما موافقت نموده و نسبت به صدور آگهی اقدام می نماید.
در این صورت شخص متقاضی یا وکیل ثبت شرکت می بایست جهت اخذ مدارک ثبتی و امضاء ذیل دفاتر به اداره مراجعه نموده و پس از امضاء ذیل دفاتر و اخذ اصل آگهی تاسیس و دیگر مدارک ثبتی شرکت، نسبت به درج آگهی تاسیس در روزنامه رسمی و پرداخت هزینه آن اقدام نماید.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره تخصصی رایگان با ما در ثبت شرکت  تماس حاصل فرمایید.
کارشناسان مجرب  ما در این مرکز، با سال ها تجربه، آماده ی ارائه ی خدمات به شما عزیزان می باشند.

   



 
سرمایه از مهم ترین عوامل تجارت بوده و بزرگ ترین وسیله جلب منفعت است. هر شرکت باید دارای سرمایه باشد تا بتواند نتیجه ای از عملیات خود که تجارت است برده و منتفع شود. اهمیت شرکت های تجاری را از سرمایه آن ها می توان درک کرد. .

برای سرمایه حداکثری تعیین نشده و شرکاء به هر مقدار بتوانند ممکن است سرمایه را افزایش دهند. سرمایه شرکت از دو طریق می تواند افزایش یابد:
1- از طریق صدور سهام جدید
2- از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود
هرگونه تغییر در سرمایه شرکت در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد.

افزایش سرمایه در شرکت سهامی خاص
اولین قدم از راه ثبت افزایش سرمایه تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت شرکت هاست و صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده و آگهی افزایش سرمایه شرکت نیز باید به اظهارنامه ضمیمه شود. ( به موجب ماده 169 لایحه، در شرکت سهامی خاص پس از آن که مجمع عمومی فوق العاده افزایش سرمایه را به تصویب رساند مراتب از طریق انتشار آگهی در روزنامه کثیرالانتشار شرکت به اطلاع صاحبان سهام می رسد. در این آگهی مهلت پذیره نویسی نیز قید می شود).
این اظهارنامه باید به امضای کلیه ی اعضای هیات مدیره برسد و حتی اگر یک عضو هیات مدیره اظهارنامه را امضا نکند افزایش سرمایه قابل ثبت نمی باشد و نمی توان وجوهی را که در اثر افزایش سرمایه به حساب مربوط واریز شده را به حساب شرکت منتقل کرد. راه حل برداشتن این مانع است که عضو هیات مدیره ای که اظهارنامه را امضا نمی کند از سمت خود استعفا و عضو دیگری را جانشین او کند.

مدارک مورد نیاز جهت افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص
به موجب ماده 183 لایحه، مدارک ذیل برای ارائه به مرجع ثبت شرکت ها الزامی می باشد :
– صورت جلسه مجمع عمومی فوق العاده که افزایش سرمایه را تصویب نموده یا اجازه آن را به هیئت مدیره داده است و در صورت اخیر، صورت جلسه هیئت مدیره که افزایش سرمایه را مورد تصویب قرار داده است.
– یک نسخه از روزنامه ای که آگهی مذکور در ماده 169 این قانون در آن نشر گردیده است.
– اظهارنامه مشعر بر فروش کلیه سهام جدید و در صورتی که سهام جدید امتیازاتی داشته باشد باید شرح امتیازات و موجبات آن در اظهارنامه قید شود.
– در صورتی که قسمتی از افزایش سرمایه به صورت غیرنقد باشد باید تمام قسمت غیرنقد تحویل گردیده و با رعایت ماده 82 این قانون به تصویب مجمع عمومی فوق العاده رسیده باشد. مجمع عمومی فوق العاده در این مورد با حضور صاحبان سهام شرکت و پذیره نویسان سهام جدید تشکیل شده و رعایت مقررات مواد 77 لغایت 81 این قانون در آن قسمت که به آورده غیرنقد مربوط می شود الزامی خواهد بود و یک نسخه از صورت جلسه مجمع عمومی فوق العاده باید به اظهارنامه مذکور در این ماده ضمیمه شود.
تذکر : مانند زمان تاسیس آورده غیرنقد باید تماماَ به شرکت تحویل داده شود و به ارزیابی کارشناس رسمی دادگستری برسد و آورده غیرنقد را نمی توان به بیش از میزان ارزیابی کارشناسی رسمی دادگستری تصویب نمود.

لزوم پرداخت تمام مبلغ در هنگام افزایش سرمایه در سهامی عام و خاص
در زمان افزایش سرمایه بحث تعهد سرمایه برخلاف زمان تاسیس منتفی است و کلیه مبلغ باید به شرح ذیل پرداخت شود :
– از طریق بالا بردن مبلغ اسمی : کلیه افزایش سرمایه باید نقداَ پرداخت شود.
– از طریق صدور سهام جدید : کلیه افزایش سرمایه نقداَ پرداخته یا تهاتر شود.
نکته : در صورتی افزایش سرمایه امکان پذیر است که تمام سرمایه قبلی شرکت تماماَ تادیه شده باشد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید.
همواره آماده پاسخگویی به سوالات ثبتی شما عزیزان هستیم.

   



 
طبق قاعده کلی ، وظیفه دعوت از مجامع عمومی را می توان در 3 مرحله ی زمانی شرکت تقسیم نمود :
قبل از تشکیل : موسسین

بعد از تشکیل : هیات مدیره
بعد از انحلال : مدیر تصفیه
موارد بالا قاعده کلی بوده و می توان در حالات ذیل ، مراجع مکلف به دعوت را بررسی نمود :
1. ابتدا هیات مدیره سپس بازرس
2. هیات مدیره یا بازرس
3. دعوت از مجمع عمومی توسط صاحبان سهام
4. دعوت از مجمع عمومی در دوران انحلال
5. مرجع ثبت شرکت ها
در این نوشتار، به بررسی شرایطی که می توان از مرجع ثبت شرکت ها تقاضای دعوت از مجمع عمومی عادی را داشت نمود می پردازیم .
یادآوری می گردد :
مجمع عمومی عادی که بلحاظ کاربرد و عمومیت در مقایسه با مجامع عمومی دیگر از اهمیت بیشتری برخوردار است بطور معمول هر سال یک بار در زمانی که اساسنامه شرکت معین کرده باشد تشکیل و در چارچوب وظایف مقرر و مصرح در اساسنامه ، بحث ، بررسی و اتخاذ تصمیم می نماید . چنانچه هیات مدیره در موعد مقرر، مجمع عمومی را برای تشکیل جلسه سالیانه دعوت نکند بازرس یا بازرسان موظف هستند راساَ به این کار اقدام نمایند و در غیر این صورت سهامداران شرکت که بیش از 15 درصد سرمایه شرکت را در اختیار داشته باشند می توانند از مجمع عمومی برای تشکیل جلسه دعوت به عمل آورند.
برای رسمیت اجلاس مجمع عمومی عادی حضور حداقل بیش از نصف سهامداران دارای حق رای الزامی است . چنانچه در دعوت اول حد نصاب مذکور حاصل نشود جلسه بعدی ( دوم) با حضور هر عده از صاحبان سهام دارای حق رای رسمیت خواهد داشت و مصوبات آن نیز قانونی می باشد منوط به اینکه در دعوت دوم نتیجه دعوت اول ( عدم تشکیل آن ) قید شده باشد. ( ماده 78)
وظایف مجمع عمومی عادی ( سالیانه ) صاحبان سهام به قرار ذیل است :
1- رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره کلیه امور جاری شرکت غیر از آنچه که در صلاحیت مجامع عمومی موسس یا فوق العاده است .
– رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان سال مالی قبل و صورت دارایی و مطالبات و دیون شرکت و صورتحساب دوره عملکرد و سالانه شرکت متعاقب استماع گزارش مدیران و بازرس یا بازرسان
– انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان
– تصویب ترازنامه و دستور تقسیم سود بین صاحبان سهام
– تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی ها و اطلاعیه های شرکت تا مجمع عمومی عادی سال بعد در آن انتشار خواهد یافت .

مرجع ثبت شرکت ها
الف : انقضای مدت ماموریت مدیران
به موجب ماده 136 لایحه ، " در صورت انقضای مدت ماموریت مدیران تا زمان انتخاب مدیران جدید، مدیران سابق کماکان مسئول امور شرکت و اداره آن خواهند بود. هر گاه مراجع موظف به دعوت مجمع عمومی به وظیفه خود عمل نکنند هر ذینفع می تواند از مرجع ثبت شرکت ها دعوت مجمع عمومی عادی را برای انتخاب مدیران تقاضا نماید ".
با جمع 3 شرط ذیل می توان از مرجع ثبت شرکت ها تقاضای دعوت از مجمع عمومی عادی را داشت :
1. انقضا مدت ماموریت مدیران
2. عدم دعوت مراجع موظف به دعوت
3. تقاضای هر ذینفع ( نیازی به تقاضای دارندگان حداقل یک پنجم سهامی نمی باشد ).
ب: به موجب ماده 231 لایحه ، در صورت فوت ، حجر یا ورشکستگی مدیر تصفیه واحد که توسط مجمع عمومی انتخاب شده باشد، می توان از مرجع ثبت شرکت ها درخواست دعوت از مجمع عمومی عادی را نمود.

ضمانت اجرای عدم رعایت مقررات قانونی در مجامع عمومی
به موجب ماده 270 لایحه قانون تجارت ، هر گاه مقررات قانونی در تصمیماتی که توسط هر یک از ارکان شرکت اتخاذ می گردد رعایت نشود بر حسب مورد بنا به درخواست هر ذینفع، بطلان تصمیمات مذکور به حکم دادگاه اعلام خواهد شد. لیکن موسسین و مدیران و بازرسان و صاحبان سهام شرکت نمی توانند در مقابل اشخاص ثالث به این بطلان استناد نمایند.
شایان ذکر است ، به موجب ماده 106 لایحه ، اصولاَ الزامی به ثبت تصمیمات مجامع عمومی در مرجع ثبت شرکت ها نیست مگر موارد مصرح در ماده 106 لایحه . برخی از این تصمیمات در صلاحیت مجمع عمومی عادی و برخی در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است.
1. انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان : مجمع عمومی عادی
2. تصویب ترازنامه : مجمع عمومی عادی
3. کاهش یا افزایش سرمایه و هر نوع تغییر در اساسنامه : مجمع عمومی فوق العاده
4. انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن : مجمع عمومی فوق العاده

   


ترتیب و تشکیل جلسات هیات مدیره

یکشنبه 17 آذر 1398 نویسنده: درسا م |


هیات مدیره شرکت سهامی :

به موجب ماده 107 لایحه قانون تجارت، شرکت های سهامی عام و خاص توسط هیات مدیره اداره می شوند. در حقیقت بازوی اداره شرکت ، هیات مدیره محسوب می شود و بازوی تصمیم گیری شرکت ، مجامع عمومی هستند. اختیارات هیات مدیره علاوه بر تکالیف و اختیارات قانونی، عام می باشد. هیات مدیره از جهت سلسله مراتب، تابع مجمع عمومی می باشد. سمت هیات مدیره مباشرتی است و اعضای هیات مدیره نمی توانند سمت خود را به دیگران تفویض کنند. هیات مدیره باید از بین سهامداران شرکت انتخاب شود. حداقل تعداد سهام لازم برای تصاحب سمت هیات مدیره، معادل حداقل تعداد تعیین شده سهام وثیقه طلق اساسنامه می باشد. در لایحه قانونی منظور از عبارت مدیران ، هیات مدیره می باشد نه مدیر عامل.

ترتیب و تشکیل جلسات هیات مدیره
به موجب ماده 119 لایحه ، هیات مدیره در اولین جلسه خود یک رئیس و یک نایب رئیس انتخاب می کند. شخص حقوقی نمی تواند رئیس یا نایب رئیس هیات مدیره باشد اما شخص حقیقی نماینده شخص حقوقی چون در حکم اعضای هیات مدیره است ، می تواند به عنوان رئیس یا نایب رئیس انتخاب شود. عزل رئیس یا نایب رئیس هیات مدیره از سمت ریاست یا نایب رئیسی در صلاحیت هیات مدیره است. مدت ریاست یا نایب رئیسی اعضای هیات مدیره نباید از مدت عضویت آن ها در هیات مدیره بیشتر باشد. مثلاَ اگر از مدت عضویت شخص در هیات مدیره شش ماه باقی مانده است ، مدت ریاست وی نباید بیش از 6 ماه باشد.
نایب رئیس هیات مدیره فقط در صورتی می تواند انجام فعالیت کند که رئیس موقتاَ قادر به انجام سمت نباشد و اگر رئیس به صورت دائمی قادر به انجام فعالیت نباشد، باید رئیس جدیدی انتخاب شود.
از لحاظ ارزش و تاثیرگذاری، تفاوتی میان رای رئیس هیات مدیره و سایر اعضا وجود ندارد.
به موجب ماده 123 لایحه ، ترتیب دعوت و تشکیل جلسات هیات مدیره طبق اساسنامه می باشد نه قانون .
انتخاب و عزل مدیران :
– انتخاب اعضای هیات مدیره با مجمع عمومی عادی است.
– انتخاب رئیس و نایب رئیس هیات مدیره با هیات مدیره است.
– عزل اعضای هیات مدیره با مجمع عمومی است.
– عزل رئیس و نایب رئیس هیات مدیره از سمت ریاست با هیات مدیره است.

جمع ریاست هیات مدیره و مدیر عامل
به موجب ماده 124 لایحه ، اصولاَ رئیس هیات مدیره نمی تواند هم زمان مدیر عامل همان شرکت باشد مگر با تصویب سه چهارم آرای حاضر در مجمع عمومی عادی. عزل مدیر عاملی که هم زمان رئیس هیات مدیره باشد با اکثریت مطلق آرای حاضر در جلسه رسمی مجمع عمومی عادی امکان پذیر است.

نصاب تصمیم جلسات هیات مدیره
به موجب ماده 121 لایحه ، نصاب تصمیم جلسات اعضای هیات مدیره اکثریت آرای حاضرین ( اکثریت مطلق ) است. مثلاَ اگر 8 نفر در جلسه هیات مدیره حاضر باشند حداقل 5 نفر باید موافق باشند تا تصمیم موضوع رای تصویب شود. لازم به ذکر است که اساسنامه می تواند اکثریت بیشتری مانند دوسوم یا سه چهارم یا اتفاق آرا برای نصاب جلسات هیات مدیره در نظر بگیرد، اما امکان تعیین نصاب کم تر از اکثریت مطلق امکان پذیر نیست.
محدود کردن حق عزل رئیس یا نایب رئیس هیات مدیره مطلقاَ باطل است.

نصاب تشکیل جلسات هیات مدیره
به موجب ماده 121 لایحه ، برای تشکیل جلسات هیات مدیره حضور بیش از نصف اعضای ( اکثریت مطلق عددی ) هیات مدیره الزامی است. برای تشکیل جلسات هیات مدیره برخلاف جلسات مجامع عمومی، ملاک میزان سرمایه اعضای هیات مدیره نمی باشد و اعضا بدون توجه به میزان سرمایه حق حضور و رای دارند.
به عقیده دکتر اسکینی، اعضای هیات مدیره می توانند وکیل یا نماینده خود را در جلسات هیات مدیره اعزام کنند اما نماینده و وکیل در نصاب رسمیت جلسات محاسبه نمی شوند و حق رای نخواهند داشت.
نصاب قانونی هیات مدیره :
تصمیم 1- اساسنامه ( به شرط بالای اکثریت مطلق ) 2- اکثریت مطلق آرای حاضرین
جلسات : بیش از نصف اعضا

وظایف رئیس هیات مدیره
به موجب ماده 121  لایحه ، وظایف رئیس هیات مدیره عبارتند از :
1. دعوت از هیات مدیره
2. اداره جبسات هیات مدیره
3. دعوت از مجامع عمومی ( عادی – فوق العاده )
با وجود آن که طبق قانون وظیفه دعوت از مجامع عمومی با رئیس هیات مدیره می باشد، قانونگذار در ماده 254 لایحه برای رئیس و اعضای هیات مدیره در صورت عدم دعوت از مجامع عمومی ضمانت اجرای جزایی پیش بینی نموده است. به عقیده دکتر پاسبان، ماده 254 لایحه در دو صورت قابل توجیه می باشد. اول اینکه اگر رئیس هیات مدیره مجمع را دعوت نکرد و پس از آن اعضای هیات مدیره نیز مجمع را دعوت نکنند، مشمول ماده 254 لایحه و ضمانت اجرای جزایی می شوند. حالت بعد از اینکه ماده 254 لایحه ، مرتبط با ماده 91 لایحه است و آن هم فقط در خصوص دعوت از مجمع عمومی عادی برای مصوبات مالی می باشد و ارتباطی با دعوت از مجمع عمومی فوق العاده ندارد.
در صورتی که رئیس هیات مدیره به وظایف خود منجر بر دعوت از هیات مدیره عمل ننماید یا اینکه عده ای از اعضای هیات مدیره برای تصمیم گیری لازم بدانند که هیات مدیره را تشکیل دهند، می توانند با در نظر گرفتن ماده 122 لایحه ، هیات مدیره را دعوت کنند. طبق این ماده ، عده ای از مدیران که اقلاَ یک سوم اعضای هیات مدیره را تشکیل می دهند ، می توانند هیات مدیره را با دو شرط ذیل دعوت نمایند :
1. از تشکیل آخرین جلسه هیات مدیره حداقل یک ماه گذشته باشد.
2.  با ذکر دستور جلسه هیات مدیره
دعوت از هیات مدیره توسط برخی از اعضا به دلیل جلوگیری رئیس هیات مدیره در سوء استفاده از موقعیت خود می باشد.

صورت جلسه اعضای هیات مدیره
به موجب ماده 123 لایحه ، محتویات صورتجلسه هیات مدیره عبارتند از :
1. ذکر نام مدیران حاضر و غایب
2. خلاصه ای از مذاکرات و تصمیمات متخذه با ذکر تاریخ
3. ذکر نظر مدیران مخالف با تمام یا بعضی از تصمیمات هیات مدیره
صورتجلسه باید امضای اکثریت مدیران حاضر( نه تمامی مدیران یا اکثریت مدیران حاضر و غایب ) برسد. در این صورت مدیران غایب نسبت به تصمیمات جلسه ای که غایب بوده اند، مسئولیت ندارند.

   


 
بازرس شرکت کسی است که بسته به مورد، مجامع عمومی مؤسس و عادی صاحبان سهام، او را برای نظارت در کارهای شرکت و امور مالی و محاسباتی آن، با هدف حفظ حقوق سهامداران براساس قوانین تجاری و مالی و اساسنامه شرکت و تهیه و تقدیم گزارش صحت و درستی و یا نادرستی اعمال مدیران به مجمع عمومی عادی تعیین می نمایند.

تکالیف بازرس عبارتند از :
1. در خصوص صحت یا نادرستی صورت دارایی، ترازنامه و حساب سود و زیان و صورت حساب دوره عملکرد که مدیران برای تسلیم به مجمع گزارش تهیه می کنند اظهار نظر بنمایند. ( ماده 148 لایحه )
درباره صحت مطالب و اطلاعاتی که مدیران در اختیار مجامع می گذارند، اظهار نظر کنند. ( ماده 148 لایحه )
2. اطمینان حاصل کند که حقوق صاحبان سهام بر طبق قانون و اساسنامه رعایت شده است. ( ماده 148 لایحه )
3. گزارش به مجمع عمومی عادی در خصوص تخلف از مقررات قانونی و اساسنامه در خصوص سهام وثیقه ( ماده 117 لایحه )
4. اگر هیات مدیره در موعد مقرر سالانه مجمع عمومی عادی را دعوت نکند، بازرسان راساَ مکلف به دعوت می باشند. ( ماده 91 لایحه )
5. دعوت از مجمع عمومی عادی برای تکمیل اعضای هیات مدیره پس از عدم دعوت توسط هیات مدیره و تقاضای ذینفع از بازرس. ( ماده 113 لایحه )
6. مجمع عمومی عادی برای تصمیم راجع به بطلان معامله تحت نظارت به دعوت هیات مدیره یا بازرس تشکیل می شود. ( ماده 131 لایحه )
7. گزارش بازرس در خصوص افزایش و کاهش سرمایه و سلب حق تقدم ( مواد 161، 167 ، 191 لایحه )
8. گزارش بازرسان در خصوص معامله تحت نظارت

اختیارات بازرس
به موجب ماده 149 لایحه ، موارد ذیل در اختیار بازرس است که می تواند به صلاحدید خود آن ها را انجام بدهد :
1. انجام هر گونه رسیدگی و بازرسی لازم
2. مطالبه اسناد و مدارک و اطلاعات مربوط به شرکت
3. استفاده از کارشناسان ودر صورت معرفی کارشناس توسط بازرس، در موضوعی که به کارشناس محول شده، کارشناس همانند بازرس اختیار دارد. استفاده از کارشناسی به شرط معرفی قبلی به شرکت امکان پذیر است.
به موجب ماده 260 لایحه ، برای رئیس و اعضای هیات مدیره که عامداَ مانع یا مخل انجام وظایف بازرس شوند یا مدارک مورد نیاز را به آن ها تحویل ندهند، ضمانت اجرای جزایی پیش بینی شده است.

گزارش بازرس و آثار آن
بازرسان تمامی اعمالی که مورد بحث قرار گرفت را انجام می دهند تا نهایتاَ بتوانند به مجمع عمومی عادی گزارش بدهند. این گزارش باید جامع بوده و حاکی از وضعیت شرکت باشد.
صاحبان سهام حق دارند از مفاد گزارش بازرس یا بازرسان آگاه شوند و به همین علت گزارش بازرسان باید حداقل 10 روز پیش از انعقاد مجمع برای صاحبان سهام در شرکت حاضر باشد.
طبق ماده 150 لایحه ، در صورت وجود چند بازرس امکان انجام وظیفه به صورت مستقل وجود دارد اما کلیه آن ها باید یک گزارش بدهند و امکان گزارش مستقل وجود ندارد. اگر بازرسان در تهیه گزارش با یکدیگر اختلاف داشته باشند باید موارد اختلاف با ذکر دلیل در گزارش قید شود.
در ماده 267 لایحه ، در گزارش های خود اطلاعات خلاف حقیقت بدهد و یا اینگونه اطلاعات را تصدیق کند ضمانت اجرای جزایی پیش بینی شده است.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید.
ثبت شرکت نیک ، با بهره گیری از متخصصان مجرب و توانمند آماده ارائه ی خدمات به شما متقاضیان عزیز می باشد.

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic